ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Η πεζογραφία του Γεωργίου Βιζυηνού κατέχει μια ιδιάζουσα θέση στο σώμα της νεοελληνικής λογοτεχνίας - ηθογραφίας, καθώς συνδυάζει την αυτοβιογραφική εξομολόγηση με την ψυχογραφική διείσδυση και τη λαογραφική καταγραφή. Στα διηγήματά του, το τραύμα, η ενοχή και η μνήμη λειτουργούν όχι απλώς ως αφηγηματικοί άξονες, αλλά ως δομικά στοιχεία μιας πρώιμης, σχεδόν πρωτο-ψυχαναλυτικής, προσέγγισης της ανθρώπινης συνείδησης. Ανάμεσα στα πλέον εμβληματικά του έργα, «Το Αμάρτημα της Μητρός μου», το οποίο […]

Η δραματουργική σύλληψη των Marshall Brickman και Rick Elice, αντλείται από τη μακρά παράδοση της αμερικανικής κωμικής γραφής, όπου διασταυρώνεται το σατιρικό στοιχείο με την pop κουλτούρα, ενώ η μουσική ταυτότητα του Andrew Lippa εγγράφεται στη σύγχρονη αισθητική του Broadway musical, ως μια υβριδική φόρμα που συνδυάζει τη θεατρικότητα, την ειρωνεία και την συναισθηματική αμεσότητα. Το σύμπαν της Οικογένειας Addams, ήδη γνωστό από τα σκίτσα του Charles Addams, μετασχηματίζεται εδώ […]

Η σκηνική αναβίωση του Αγαπητικού της Βοσκοπούλας, στο Θέατρο Ακροπόλ, επιχειρεί μια σύνθετη συνομιλία με ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του νεοελληνικού δραματολογίου, αναδεικνύοντας τόσο τη λαϊκή του καταγωγή όσο και τη διαχρονική του δραματουργική δυναμική. Με έντονα στοιχεία ειδυλλίου και λαϊκού μελοδράματος, ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας αποτυπώνει τον αγροτικό κόσμο μέσα από μια ρομαντική, αλλά και βαθιά κοινωνικά φορτισμένη ματιά. Το ομώνυμο θεατρικό έργο, του Δημήτρη Κορομηλά, γραμμένο […]

Το δεύτερο μέρος της «τριλογίας της υπαίθρου» του Λόρκα, Γέρμα, γράφτηκε το 1934, έναν χρόνο μετά τον 'Ματωμένο Γάμο', δύο χρόνια πριν 'Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα' και, όπως και τα άλλα δύο έργα, εστιάζει στην κοινωνική καταπίεση των γυναικών της ισπανικής επαρχίας, το πάθος, τον θάνατο, τον έρωτα και τις κρυμμένες επιθυμίες. Το περιβάλλον που αναφέρεται το έργο, θυμίζει πολύ την κοινωνικοπολιτική κατάσταση της περιόδου που ζει ο Λόρκα […]

Η ιδιότυπη καλλιτεχνική σύμπραξη των Amanda Palmer και Jason Webley, έχει επανειλημμένα κινηθεί στα όρια μεταξύ performance, μουσικού θεάτρου και σκοτεινής καμπαρέ αισθητικής. Το έργο τους, Evelyn Evelyn (2007–2010), που αρχικά παρουσιάστηκε ως concept album και εξελίχθηκε σε θεατρικό αφήγημα, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της μεταμοντέρνας τους γραφής, καθώς αποτελεί μια αφήγηση, η οποία συνδυάζει το γκροτέσκο με το τρυφερό, το φαντασιακό με το τραυματικό και τη μουσική αφήγηση με […]

Το εμβληματικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, Το Μεγάλο μας Τσίρκο, αποτελεί έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς σταθμούς της νεοελληνικής δραματουργίας, όχι μόνο για τη θεατρική του αξία, αλλά και για τη βαθιά πολιτική και ιστορική του φόρτιση. Ο Καμπανέλλης, ως κατεξοχήν χρονικογράφος της νεοελληνικής ταυτότητας, ανέπτυξε ένα θέατρο που ισορροπεί ανάμεσα στο λαϊκό και το ποιητικό, στο σατιρικό και το τραγικό, ενώ στο συγκεκριμένο έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε εν μέσω της […]

Το έργο Λαπωνία ανήκει στους Ισπανούς δραματουργούς Cristina Clemente και Marc Angelet, δύο δημιουργούς που έχουν συνδέσει το όνομά τους με μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δραματουργία, η οποία ισορροπεί ανάμεσα στην ευφυή κωμωδία και τη συναισθηματική αμηχανία των ανθρώπινων σχέσεων. Το συγγραφικό τους δε σύμπαν χαρακτηρίζεται από την ικανότητα να μετατρέπει τις καθημερινές καταστάσεις σε πεδία σύγκρουσης αξιών, συχνά με αφετηρία την οικογένεια, έναν μικρόκοσμο δηλαδή, όπου οι ιδεολογικές και ηθικές […]

μπατζανάκης > (άμεσο δάνειο) τουρκική bacanak (οικογένεια) άνδρας που τον συνδέει εξ αγχιστείας συγγένεια με άλλον άνδρα ως σύζυγοι δύο γυναικών που είναι αδελφές. Η λέξη μπατζανάκης ήταν μία από τις πολλές που ακούγαμε μαζί με τον αδερφό μου ως παιδιά και βρίσκαμε ιδιαιτέρως αστεία! Φυσικά, η μητέρα μας προσπαθούσε να μας εξηγήσει τη σημασία πολλών από αυτές, με τραγικά για την ίδια αποτελέσματα, συνήθως, αφού οι εξηγήσεις μας έδιναν […]

Μετα τα "Τrue West" και "Fool for love", ήρθε η στιγμή να δούμε και ένα τρίτο έργο από τον Σαμ Σέπαρντ, γραμμένο πάλι στη δεκαετία του '80. Η δεκαετία εκείνη ήταν πολύ ιδιαίτερη για τις ΗΠΑ, καθώς, χρόνια μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο, διακατέχονταν από ένα αίσθημα ηγεμονίας και υπεροχής, που θα τις έκανε να δώσουν τα "φώτα" τους στον υπόλοιπο κόσμο, καθορίζοντας τις παγκόσμιες τάσεις και το μέλλον της […]