ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών, είχα την ευτυχία να ζήσω τα εγκαίνια ενός πολιτιστικού κέντρου, στη θέση μια τρισάθλιας παιδικής χαρας που υπήρχε εκει - το μεγαλοπρεπές νεόδμητο κτήριο, διέθετε λέσχη φιλίας για ηλικιωμένους, κέντρο νεότητας με πλήθος δραστηριοτήτων (δανειστική βιβλιοθήκη, μαθήματα για σκάκι, τραπέζι πινγκ πονγκ, επιτραπέζια παιχνίδια κ.ά.) για παιδιά μέχρι την εφηβική ηλικία, αμφιθέατρο που προβάλλονταν ταινίες και φιλοξενούνταν θεατρικές παραστάσεις, τμήματα με μαθήματα δεξιοτήτων για […]

Ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος και σεναριογράφος, Horace McCoy (1897–1955), υπήρξε μια από τις χαρακτηριστικές φωνές της λογοτεχνίας της Μεγάλης Ύφεσης, ενώ συνδέθηκε με τη λεγόμενη «σκληρή» κοινωνική λογοτεχνία του Μεσοπολέμου, καθώς στα έργα του εστίασε συχνά στους ανθρώπους των κοινωνικών περιθωρίων, άνεργους, αποτυχημένους καλλιτέχνες, περιπλανώμενους εργάτες, αποτυπώνοντας με ωμό ρεαλισμό την αποξένωση και την απελπισία της εποχής. Η γραφή του χαρακτηρίζεται από λιτότητα, σκοτεινή ατμόσφαιρα και έντονη κοινωνική κριτική, στοιχεία που […]

Ο William Shakespeare (1564–1616) θεωρείται ο σημαντικότερος δραματουργός της αγγλικής Αναγέννησης και μία από τις κορυφαίες μορφές του παγκόσμιου θεάτρου, ενώ το έργο του εκτείνεται από τα ιστορικά δράματα και τις κωμωδίες, έως τις μεγάλες τραγωδίες, με κεντρικούς πάντοτε άξονες την εξουσία, τον έρωτα, τη βία, την ταυτότητα και τα όρια της ανθρώπινης ηθικής. «Ο Έμπορος της Βενετίας» γράφτηκε πιθανότατα μεταξύ 1596–1598 και κατατάσσεται τυπικά στις κωμωδίες, αν και φέρει […]

Το «Grease» (παραπομπή στη μπριγιαντίνη που τα αγόρια έβαζαν στα μαλλιά με το… κιλό, στα τέλη της δεκαετίας του '50 στις ΗΠΑ) κυκλοφόρησε ως φιλμ το 1978, σε μια περίοδο που το κοινό είχε εκδηλώσει μια λατρεία για ταινίες που αναφέρονταν στην αθωότητα παλιότερων δεκαετιών και για πολλά χρόνια κατείχε την πρώτη θέση στον πίνακα με τα πιο επιτυχημένα μιούζικαλ σε εισπράξεις. Ως ιστορία, σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας ή […]

"Aνθρωπος χωρίς μυστικά, είναι σαν κήπος δίχως χώμα". Αυτό μου είπε κάποια στιγμή, σε πολύ μικρή ηλικία, η γιαγιά Χριστίνα, την περίοδο που μεγάλωνα μαζί της στο χωριό. Κατόπιν, παρακολουθώντας τη και ρωτώντας τη, κατάλαβα πως μέσα στις οικογένειες κρατάνε όλοι μυστικά, αν και καμιά φορά δεν είναι τόσο κρυφά όσο νομίζουν... "Η μάνα ξέρει και δεν μιλάει για το καλό των παιδιώνε της και αν δεν ξέρει τότε δεν […]

Η μητέρα μου συχνά, όταν στριμώχνεται από τα δύο παιδιά της, για τυχόν αστοχίες στη συμπεριφορά ή στα λεγόμενά της, χρησιμοποιεί ως επιχείρημα το γεγονός πως δεν εργάστηκε ποτέ σε συνθήκες καριέρας και αυτό είχε ως επακόλουθο να μην αποκτήσει κάποιες "κοινωνικές" δεξιότητες, όπως τις χαρακτηρίζει. Επίσης, λέει πως είχε να υπερβεί ένα πολύ χαμηλό εμπόδιο ως πρότυπο, αυτό της δικής της μητέρας, και κάπως έτσι, αφού ό,τι και να […]

Ο Roland Schimmelpfennig συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους σύγχρονους Ευρωπαίους δραματουργούς, με έργο που διακρίνεται για τη λιτή, αλλά αιχμηρή γραφή του και την ενασχόληση με τις δομές εξουσίας, την κοινωνική αποξένωση και τη ρευστότητα της ταυτότητας, στον ύστερο καπιταλισμό, ενώ έχει συνδέσει το όνομά του με μια μορφή «μεταδραματικού ρεαλισμού», όπου η πλοκή υποχωρεί υπέρ της κατάστασης και ο διάλογος λειτουργεί ως ένα πεδίο σύγκρουσης περισσότερο, παρά αφήγησης. Τα έργα του […]

Η θεατρική διασκευή της σκοτεινής νουβέλας, Η ήμερη, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, από τον Γιάννη Νταλιάνη, με τον εύγλωττο υπότιτλο Η Ανατομία μιας Πτώσης, δεν επιχειρεί απλώς τη σκηνική μεταφορά ενός λογοτεχνικού κειμένου, αλλά προτείνει μια ανατομική τομή στον πυρήνα της παθολογικής σχέσης, της ανδρικής εξουσίας και της γυναικείας σιωπής, μετατρέποντας έναν εσωτερικό μονόλογο σε συλλογική εμπειρία. Η παράσταση αναμετριέται με ένα από τα πιο σκληρά και αμφιλεγόμενα κείμενα του Ντοστογιέφσκι, […]

Οι μέρες των γιορτών και οι εθιμοτυπικές επισκέψεις σε συγγενείς, έχω την εντύπωση, ότι δεν ξετρελαίνουν κανέναν, αλλά είναι κομμάτι της κοινωνικής μας ζωής, οπότε το κάνουμε θέλοντας και μη. Φέτος, σκεφτηκαμε προτού πάμε σε μια τέτοια υποχρέωση, να βλέπαμε μια θεατρική κωμωδία, να ευθυμήσουμε λίγο, να πάμε με καλή διάθεση μετά, εκεί που ήμασταν καλεσμένοι. Ευτυχώς για εμάς, η παράσταση "Για Φίλου… Πήδημα", στο Θέατρο Αλκμήνη, έπαιζε εκτάκτως εκείνο […]