Λένε, και έχουν δίκιο, πως ό,τι υπήρξε κάποτε στη ζωή σου και σε φόβιζε ή σου δημιουργούσε πρόβλημα ή σε ενοχλούσε, όπου κι να πας, με έναν δικό του τρόπο, θα σε ακολουθήσει. Δεν φταίει ότι το κουβαλάς μέσα σου και μπορεί να νομίζεις ότι συμβαίνει, ενώ στην πραγματικότητα δεν... Ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι τοξικές συμπεριφορές θεωρούνται σχεδόν δεδομένες, με πολλούς απαίδευτους ανθρώπους να κυκλοφορούν ανάμεσά μας και, […]
360° > στα μαθηματικά, αυτός ο αριθμός συμβολίζει έναν πλήρη, άρτιο κύκλο. Ο κύκλος, ως σχήμα, συμβολίζει την ολότητα, το σύνολο των πραγμάτων και στη γλώσσα χρησιμοποιούμε την έκφραση "έκλεισε ο κύκλος" για να δείξουμε την ολοκλήρωση μιας κατάστασης. Με αυτόν τον αριθμό ονομάτισε το φετινό του πρόγραμμα ο Γιώργος Αλκαίος και, όπως το διατύπωσε στην αναγγελία του, "δεν πρόκειται για μια απλή αναδρομή, αλλά για μια ζωντανή καταγραφή της […]
Το 1984 η Coline Serreau (Γαλλίδα συγγραφέας-σκηνοθέτις και ηθοποιός) συνέλαβε την ιδέα να φτιάξει μια ταινία για τρεις ανεπρόκοπους μαντράχαλους και ταυτόχρονα συγκάτοικους, που βρίσκονται ξαφνικά με την ευθύνη της ανατροφής ενός μωρού, που τυχαίνει να είναι παιδί ενός εκ των τριών. Το φιλμ του 1985 "Trois hommes et un couffin" έσπασε ταμεία στη Γαλλία, και έκανε μεγάλη επιτυχία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δύο χρόνια αργότερα η Buena Vista Pictures, […]
Στο Θέατρο Βεάκειο, με φόντο τον Σαρωνικό και τα φωτισμένα νότια προάστια, η Επιθεώρηση «Εγώ θα σας τα πω!» είναι η παλιά τέχνη της σάτιρας, που συναντά το σήμερα. Η ελληνική επιθεώρηση είναι ίσως το πιο ανθεκτικό και ταυτόχρονα το πιο ευάλωτο θεατρικό είδος, καθώς επιβιώνει εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα σχολιάζοντας πρόσωπα και καταστάσεις. Ευάλωτο, γιατί εξαρτάται απόλυτα από την επικαιρότητα και από την ικανότητά του να μετατρέπει […]
Έτσι σε χτυπάει η μνήμη. Πισώπλατα. Εκεί που δεν το περιμένεις. Και η διαδρομή της, κι αυτή, έτσι πισώπλατη. Παρίσι – Στρασβούργο, Νταμάρια – Μπουμπουλίνας. 1968 – 20261. Δεν ξεστραβώνεται κι αυτός ο καιρός να περάσει να έρθουν καλύτερες μέρες, να λησμονήσουμε. Τακ τακ εσύ, τακ τακ εγώ… Και δεν είναι τα πισώπλατα που πονάνε τόσο. Αυτά που σε ρημάζουν και δε λένε να ξεκολλήσουν από το πετσί σου είναι […]
Σε ένα loft, κάπου στο Παρίσι, κατοικεί ο Ζαν Ζακ, ένας ώριμος άνδρας, τακτικός και μεθοδικός, με μια πολύ καλή δουλειά (είναι δικηγόρος) και μεγάλη επιτυχία στις γυναίκες, όπως ισχυρίζεται. Καταγράφει σε ένα σημειωματάριο, μάλιστα, με πολύ μεγάλη σπουδή, τις κατακτήσεις του, για να έχει ένα είδος αρχείου των πεπραγμένων του. Μια μέρα εισβάλλει στο διαμέρισμά του, από τη μισάνοιχτη πόρτα, μια γυναίκα με τη βαλίτσα της και δικαιολογεί την […]
Είχα την ευτυχία τα πολύ παιδικά μου χρόνια να τα ζήσω στο σπίτι των παππούδων μου, σε ένα χωριό του κάμπου της Θεσσαλίας, καθώς οι γονείς μου ταξίδευαν με το εμπορικό ναυτικό — ναι, η μητέρα μου με άφησε για ένα χρονικό διάστημα στους γονείς της και επέστρεψε στο καράβι ως μαρκόνισσα, για να συγκεντρωθούν ταχύτερα τα χρήματα που θα γίνονταν το μελλοντικό μας σπίτι (οι κακές γλώσσες λένε πως […]
Το Smalltown Boy ήταν το ντεμπούτο single της βρετανικής μπάντας των Bronski Beat· αποτελούνταν από τους Steve Bronski-Larry Steinbachek (πλήκτρα, synthesizers) και Jimmy Somerville (φωνητικά). Ο Σκώτος τραγουδιστής, πρωταγωνιστής και στο βίντεο που συνόδευε το τραγούδι, έγινε gay icon, αφού πολλοί ομοφυλόφιλοι της εποχής ταυτίστηκαν με το αγόρι που αποδρά με το τρένο από τη μικρή κοινότητα, στην "ασφάλεια" μιας μεγαλούπολης. Το πώς συνδέεται ένας Σκωτσέζος με ένα αγόρι από […]
Ο Κάρλο Γκολντόνι αποτελεί μία από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιταλικής δραματουργίας, καθώς υπήρξε ο μεταρρυθμιστής της commedia dell’arte, μετατοπίζοντας το θεατρικό βάρος από τον αυτοσχεδιασμό σε ένα δομημένο δραματουργικό σύστημα χαρακτήρων και κοινωνικών σχέσεων. Στο έργο του, η ανθρώπινη συμπεριφορά απογυμνώνεται, μέσα από λεπτές ψυχολογικές αποχρώσεις και μια ειρωνική, συχνά δηκτική, ματιά προς τα ήθη της ανερχόμενης αστικής τάξης. Η «Λοκαντιέρα» (La Locandiera, 1753) συνιστά ίσως το πιο […]
