Δεν είναι εύκολο να γράψεις τι είδες σ’ ένα έργο σαν κι αυτό. Θα μπορούσες να γράψεις μια πρόταση και να τα πεις όλα: Η ιστορία του Ιησού, μέσα από τα μάτια της μάνας. Στα λέει όλα, αλλά δε σου λέει και τίποτα. Στο πόνημα αυτό, ο Colm Toibin παρουσιάζει τη Μαρία στην εξορία της. Μια γυναίκα που έχει βιώσει τη δολοφονία του παιδιού της με τρόπο ειδεχθή. Η Μαρία […]
- Γιατί όσοι έχουν παιδιά, θεωρούν ότι είναι πιο ευαίσθητοι από τους μη έχοντες; - Γιατί οτιδήποτε πουν τα παιδιά τους έχει τη μορφή ευαγγελικού λόγου, αρκετές φορές, και απαγορεύεται να το αμφισβητήσει κανείς; - Πώς είναι δυνατόν ένας γονιός, ακόμη κι αν έχει δίκιο στα όσα υποστηρίζει, να "οπλίζει" το στόμα και τα χέρια του παιδιού του, καταστρατηγώντας ένα από τα βασικότερα εργαλεία της σύγχρονης κοινωνίας, την αστυνομική και […]
Τι περίεργα υπέροχη παράσταση! Οι χαρακτήρες ζουν στη Βιέννη μιας δύσκολης και έντονης δεκαετίας (20’s) μετά από έναν φρικιαστικό παγκόσμιο πόλεμο, που άφησε υπόλοιπα και οι συνέπειές του διέλαθαν την προσοχής των νικητών. Μια παρέα εκκολαπτόμενων επιστημόνων (φοιτητές ιατρικής) μπλέκουν τις ζωές τους, έχοντας τις ηθικές τους πυξίδες πειραγμένες, χωρίς σαφή ιδεολογήματα, περνώντας από το παρόν χωρίς συντεταγμένες. Πειραματίζονται με σχέσεις και συναισθήματα, καταγράφοντας τα αποτελέσματα, ξαναγραφοντας τους ηθικούς κώδικες […]
Ένα δυνατό, ψυχογραφικό σενάριο, 12 ταλαντούχοι ηθοποιοί, μία εξαιρετική σκηνοθέτης και το μίγμα είναι έτοιμο. Εάν, δε, σ’ αυτό το μίγμα ρίξεις και τα σωστά φώτα, την ανάλογη μουσική και το εντάξεις μέσα σε ένα εμπνευσμένο σκηνικό, τότε έχεις μια παράσταση μονίμως sold out. Και φυσικά πρόκειται για την παράσταση «Οι 12 Ένορκοι». ∞ Η διαδικασία στο ποινικό δικαστήριο της Νέας Υόρκης έχει ολοκληρωθεί. Η δικαστής (Νένα Μεντή) ακούγεται να […]
Ως δεσμευμένο παιδί, πολλά έτη τώρα, κοιτάζω με τη σχετική καχυποψία αυτούς που μιλάνε για σχέσεις που στραβώνουν και πάντα φταίνε οι άλλοι ή έχουν στο στόμα τη φράση "με έχουν μουτζώσει, σου λέω". Πιστεύω ότι στα καλά και τα αρνητικά, όπου έχουν ανάμειξη δύο άνθρωποι, δε φταίει μόνο ένας, αλλά μοιράζεται ποσοστιαία η ευθύνη. Έλα που, μετά από εκείνη την Παρασκευή στο Coronet, βρήκα μία από τις εξαιρέσεις που […]
Η Ερατώ, του Αντώνη Τσιπιανίτη, είναι ένα τυπικό επαρχιωτοκόριτσο προηγούμενων (θα θέλαμε τουλάχιστον) δεκαετιών. Χωρίς βούληση για τα σημαντικά στη ζωή, μιας και αυτή είναι εκχωρημένη «ελέω Θεού» στο κυρίαρχο αρσενικό της οικογένειας. Αν δεν ξέρει ο πατέρας τι είναι καλό για την κόρη, τότε ποιος άλλος; Αν δεν ξέρει ποιος είναι ο άντρας που ταιριάζει στο κορίτσι – βάρος (οικογενειακό) και που θα τον δικαιώσει στα μάτια της τοπικής […]
Πού να φανταστείς ότι σε μια black box σκηνή, όπως αυτή του πολυχώρου Vault, μπορεί να ανέβει μια τόσο μεγάλη παράσταση… Και μάλιστα να σε ενθουσιάσει… Πού να φανταστείς ότι ο εννεαμελής θίασος θα ρέει στη σκηνή, τραγουδώντας, χορεύοντας, ερμηνεύοντας και αλλάζοντας ρόλους, αφήνοντάς σε ακούνητο στη θέση σου, χωρίς ανάσα, μέχρι το τέλος.. Σαν θεατής δε, μπορείς και ακουμπάς την ιστορία. Είσαι τόσο κοντά, τόσο δίπλα, τόσο μέσα… Μεταφορικά […]
Chakras... Aν είχα μια πρόταση να χαρακτηρίσω αυτήν την παράσταση, θα έβαζα τον εξής τίτλο: 5 έξυπνοι τρόποι να διακωμωδήσει κανείς το "new age thinking" και το "άρπαξε ό,τι επιθυμείς με οποιοδήποτε τρόπο, αρκεί να μην σε πάρουν χαμπάρι"!!! Μια ευχάριστη παράσταση με έξυπνο χιούμορ, ζωντανούς διαλόγους και τέσσερις ταλαντούχους ηθοποιούς. Γελάς σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Μια παράσταση με ανατροπή... Η κα Τσάκρας, ερχόμενη εξ Αμερικής και μεγάλη θεωρητικά γκουρού(να)... Να […]
Εγώ και η εκπαιδευόμενη Ρίτα έχουμε συναντηθεί και στο παρελθόν. Η πρώτη φορά ήταν καλοκαίρι του 1984, στο θερινό σινεμά της περιοχής, όταν η μητέρα μου με πήρε μαζί της για να δούμε παρέα την ταινία. Michael Caine & Julie Walters οι πρωταγωνιστές της, σε ένα φιλμ που συγκέντρωσε πολλά βραβεία και πολλές ακόμη υποψηφιότητες. Δεύτερη φορά, πριν περίπου 6 χρόνια, στο θέατρο Άλμα, πρώτη φορά στο θέατρο και τρίτωσε […]
