Μια παράσταση όπου, από την αρχή της ακόμη, σου γνωστοποιείται το τέλος της… Εύχεσαι όμως για την ανατροπή… Για ένα «ευτυχές τέλος», αν και τελικά το «ευτυχές τέλος» έχει διαφορετική σημασία για τον καθένα… ∞ Η Marsha Norman γράφει το «Night, Mother», κερδίζει το 1983 το Βραβείο Pulitzer καλύτερου DRAMA, ενώ το έργο της λαμβάνει πολλές ακόμη διακρίσεις και βραβεία. Ένα ψυχολογικό δράμα, τρυφερό και συνάμα σκληρό, με υποδόριο οδυνηρό […]
«…Από μακριά κιόλας φαινόταν η φθορά — ασοβάντιστοι τοίχοι, πεσμένοι· ξεθωριασμένα παραθυρόφυλλα· τα κάγκελα του μπαλκονιού σκουριασμένα…», σα να περιέγραφε ο ποιητής το μέγαρο Μπάγκειον… Εκεί όπου ο εμπνευσμένος σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης επέλεξε να παρουσιάσει την «Ελένη» του. Εκεί που η φθορά του υπέροχου κτιρίου, είναι ίδια με τη φθορά που φέρνει ο χρόνος σε κάθε Ελένη… Το άλλοτε ξενοδοχείο-κόσμημα, Μπάγκειον, στη πλατεία Ομονοίας, σήμερα στέκει σκοτεινό μες στη μοναξιά […]
Οι Μιμίαμβοι του Ηρώδου (Κωνσταντίνος Π. Καβάφης) Επί αιώνας μένοντες κρυμμένοιεντός του σκότους Αιγυπτίας γηςμέσω τοιαύτης απελπιστικής σιγήςέπληττον οι μιμίαμβ' οι χαριτωμένοι· αλλά επέρασαν εκείν' οι χρόνοι,έφθασαν από τον Βορρά σοφοίάνδρες, και των ιάμβων έπαυσ' η ταφήκ' η λήθη. Οι ευτράπελοί των τόνοι μας επανέφεραν τας ευθυμίαςελληνικών οδών και αγορών·κ' εμβαίνομεν μαζύ των εις τον ζωηρόνβίον μιας περιέργου κοινωνίας.- Μας απαντά ευθύς πονηροτάτημεσήτρια που σύζηγον πιστήνζητεί να διαφθείρη! Πλην την […]
Αδιέξοδα… Αδιέξοδα στον έρωτα… Αδιέξοδα στη ρουλέτα… Αδιέξοδη ζωή… Και πάθη… αδιέξοδα κι αυτά… Και όλα αυτά στην παράσταση «Ο Παίκτης», η οποία βασίζεται στη νουβέλα, ενός εκ των μεγαλύτερων συγγραφέων του τέλους του 18ου αιώνα, του Fedor Dostoevsky. ∞ «Ο παίκτης» γράφτηκε μέσα στον μήνα Οκτώβριο του 1866, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Dostoevsky, αντιμετώπιζε την οικονομική του συντριβή και έπρεπε να παραδώσει άμεσα ένα έργο στον […]
Ένα πένθιμο μπλουζ συνοδεύει μια ανέφικτη ζωή… Μια ιστορία ειπωμένη αλλιώς. Μια ιστορία από μια άλλη οπτική γωνία, με ευαισθησία, αλήθειες, έμπνευση και ταλέντο. Μια ιστορία όπου οι, μη έχοντες άλλη επιλογή, πρόσφυγες αποζητούν λίγο ήλιο σε μια πιο ανθρώπινη ζωή και μας διηγούνται τη δική τους πλευρά... Μια ιστορία πολυεπίπεδη, που αναδεικνύει και τις δύο πλευρές του νομίσματος, με τόλμη και ειλικρίνεια… Που μιλάει και για τα άκρα, που […]
Βράδυ Παρασκευής. Κέντρο Αθήνας. - Πόσα χρόνια έχουμε να περπατήσουμε από το μετρό ως το Atrium; (Σιωπή) - Έχω καλό προαίσθημα γι' απόψε, θα γελάσουμε σίγουρα. - Σου έχω εμπιστοσύνη, γιατί η μέρα μου ήταν εντελώς σκ@τ@νι@! Στο ταμείο του θεάτρου, η ευγενέστατη κοπελιά μάς δίνει τα εισιτήρια και μας ενημερώνει για την ώρα έναρξης. Πρώτη εικόνα, μπαίνοντας στην αίθουσα, ένα πηγάδι και μαύροι τοίχοι. Έξυπνο σκηνογραφικό εύρημα, που με […]
Πόση χαρά κρύβει ένα πρώτο ραντεβού! Πόση ανυπομονησία! Πόσο κόμπος είναι το στομάχι! Κι ενώ είσαι ορκισμένος εργένης και απεχθάνεσαι οτιδήποτε αφορά τη δέσμευση του γάμου, εκεί στα καλά καθούμενα, συναντάς το alter ego σου… Μια κοπέλα, που πολύ την συμπαθείς και που κι αυτή δεν θέλει ν’ ακούσει για γάμο! Χα! Και ξαφνικά πάνε περίπατο τα λογύδρια περί ανεξαρτησίας και ξαφνικά αρχίζει το παρακαλετό για γάμο! Είδες; Μεγάλη βούκα […]
Φέτος και με αφορμή τον εορτασμό των 25 χρόνων από τις πρώτες ελεύθερες εκλογές και την εκλογή, ως Προέδρου, του Nelson Mandela, το Θέατρο «Αγγέλων Βήμα», ως τόπος συνάντησης Ανατολής και Δύσης, επέλεξε για χώρα αναφοράς του τη Νότιο Αφρική και το θεατρικό έργο της Reza de Wet, «African Gothic». Ένα ψυχολογικό θρίλερ, γραμμένο το 1985, το οποίο έχει χαρακτηριστεί και ως έργο-ορόσημο για το θέατρο της Νότιας Αφρικής, σε μετάφραση […]
Το να παρακολουθήσω μια τέτοια «δύσκολη» παράσταση, είναι ξεκάθαρα δική μου επιλογή. Για μένα το θέατρο (όπως και η ίδια η ζωή μας) δεν αποτελείται μόνο από επιθεωρήσεις ή ευχάριστα κείμενα (αν και, μέσα από αυτά, μπορείς να θίξεις σημαντικά θέματα, με έναν διαφορετικό τρόπο), αλλά αντίθετα οι παραστάσεις που έχουν κάτι «δύσκολο» να πουν, μου τριβελίζουν τον νου και επιδρούν επάνω μου πιο άμεσα και πιο ουσιαστικά… Άσε που, […]
