ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Μετά την περσινή επιτυχία της μουσικοθεατρικής παράστασης «ΜΑΝΑ», στο Θέατρο Faust, ο Σταμάτης Πακάκης επιστρέφει, στον ίδιο χώρο, με την κοινωνική κωμωδία «550», στην οποία υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία. Τι μπορεί να συμβεί, εάν αρχίσουμε να παρατηρούμε και να αποκωδικοποιούμε τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς; Τι μπορεί να συμβεί, εάν κοιτάξουμε πίσω από τις συμπεριφορές των διπλανών μας; Τι θα γίνει, εάν μπορέσουμε να μπούμε […]

Όλα τελικά είναι μια ζαριά. Και στο τάβλι και στη ζωή. Όλα μια ζαριά! Δεν παίζει ρόλο η μαεστρία που ρίχνεις τα ζάρια, αλλά η τύχη! Μπορεί να τα φυσάς, να τα κουνάς, να τα ζαλίζεις, να τα γλυκομιλάς, αλλά είναι τελικά τύχη αν σου κάτσει το ασσόδυο, τύχη αν σου κάτσουν τα ντόρτια, τύχη και οι εξάρες. Δεν εξασφαλίζονται οι νίκες στις παρτίδες, ούτε ρεφάρεις έτσι απλά, ούτε είναι […]

Αν με ρωτήσεις για το πιο αγαπημένο μου έργο του Σαίξπηρ, θα σου πω πολύ εύκολα το "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας". Έχω ξαναμιλήσει για τη συναισθηματική αλυσίδα που με δένει με αυτό το έργο, ως το πρώτο που παρακολούθησα ως ενήλικος, στο Ανοιχτό θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη, με τον αξέχαστο Μηνά Χατζησάββα. Έκτοτε, το έχω ξαναδεί αρκετές φορές, από διάφορους συντελεστές, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, και φυσικά έχω δει και τις κινηματογραφικές […]

Η Εθνική Λυρική Σκηνή αναθέτει στον συνθέτη Νίκο Κυπουργό, για τον Κύκλο Οperetta Restart, να παρουσιάσει τη θρυλική, σατυρική «Μήδεια του Μποστ». Με μορφή οπερέτας, ο δεκαπεντασύλλαβος του Μποστ ενεργοποιείται ξανά, αλλά (δυστυχώς) μόνο για δύο παραστάσεις, στα τέλη Ιουνίου. Μια παράσταση η οποία, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της Γιάννη Σκουρλέτη (bijoux de kant), αποτελεί «Ένα μεγάλο γέλιο που θα μας σκεπάσει όλους». Ή σύμφωνα με τον Μποστ, «Μια κωμωδία […]

Μα το λένε καθαρά, μέσα από το «First be a woman» της Gloria Gaynor, ότι και στις «Θεσμοφοριάζουσες» πρωταγωνίστριες είναι οι γυναίκες! Όπως και στην ίδια τη ζωή! Μιας και όταν το θέλουν ή όταν η περίσταση το απαιτεί, ενωμένες, παίρνουν αυτό που τους ανήκει. ∞ Ευριπίδης. Γνωστός μισογύνης. Η αντιπάθεια του αρχαίου τραγικού για τις γυναίκες αποτυπωνόταν διαρκώς και συνεχώς σε όλα του τα έργα. Μέχρι που κάποια στιγμή […]

Λωξάντρα. Η κοκόνα απε την Πόλη. Συγκεκριμένα, η γιαγιά της Μαρίας Ιορδανίδου. Παλιά και αγαπημένη ηρωίδα, που αντιπροσωπεύει διαχρονικές, αλλά και επίκαιρες αξίες. Μέσα σε μια εποχή με διωγμούς και βία, ο Δημητρός λέει ότι «η Ελλάδα παντού είναι, άμα μέσα σου Έλληνας υψώνεσαι» και η Λωξάντρα, που φιλεύει εξαιρετικά εδέσματα, αλλά και φροντίδα και πολλή αγάπη, λέει μ’ όλο της το είναι ότι «ο εαυτός δικός μου, οι άνθρωποι […]

Πειραιώς 260. Στο κτίριο Δ, των 1.800 τ.μ. (τυπικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του 1970, το πρώην εργοστάσιο επίπλων Τσαούσογλου). Την ώρα που η ημέρα πάει να ξεκουραστεί. Μια τετράγωνη ξύλινη κατασκευή στο κέντρο, με 7 σκαλιά και το κεφαλόσκαλο περιβάλεται με λευκή αραχνοΰφαντη κουρτίνα. Αμφιθεατρικές θέσεις για 650 θεατές, γεμάτες όλες. Τα φώτα χαμηλώνουν κι αρχίζει το παιχνίδι με το φως και τις σκιές. Και η σκηνή αντανακλάται […]

Παρασκευή βράδυ στο Γκάζι, για θεατρική εξόρμηση. Με την υποψία ότι η παραλία είναι πιο θελτική για τους περισσότερους, φτάνω κοντά στο θεατρο και μια ευχάριστη έκπληξη με περιμένει, καθώς υπάρχει αρκετός κόσμος συγκεντρωμένος για να δει την ίδια με μας παράσταση. Μπαίνοντας στο θέατρο, η πρώτη εικόνα είναι ο τοίχος με τα πάμπολλα χαρτιά καρφιτσωμένα πάνω του, ένα γραφείο και μια πολύ ωραία καρέκλα (θέλω κι εγώ μια ίδια!). […]

Η Πελαγία... ένα φτωχό, πλην τίμιο, κορίτσι, που, ακολουθώντας τα βήματα της μητέρας της, έγινε καθαρίστρια· έχει και παρεούλα την παιδική της φίλη, επίσης καθαρίστρια. Η Πελαγία βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και κάνει όνειρα, αλλά με τη συνδρομή των κακών παρεών, αρχίζει να βλέπει αλλιώς τα πράγματα... Ξεκινάει να νιώθει μειονεκτικά και περιγράφει τον εαυτό της ως το πλάσμα που ήρθε στη ζωή για να εισπράττει 'όχι'. Με τη συνδρομή […]