Δευτέρα βράδυ, όχι τόσο ζεστή νύχτα, η επιλογή μας ήταν να βγούμε απο το σπίτι και να βρεθούμε στο γειτονικό Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη για να παρακολουθήσουμε μια ειδική προβολή του Δράκου , με αφορμή την έκθεση για το έργο του σκηνογράφου της ταινίας Τάσου Ζωγράφου. Το ευτυχές γεγονός αυτό έγινε καλύτερο όταν μας ανακοινώθηκε στην αίθουσα πως θα βλέπαμε την ταινία φίλμ σε 35mm φίλμ και όχι σε ψηφιακή κόπια.Μια […]
Παρασκευή 25/4 εκεί γύρω στις 9 και, πήρα την απόφαση να ξεκινήσω για το Stage Volume 1 για να δω τους Opera Chaotique, επί σκηνής (ραδιοφωνικά τους είχαμε γνωρίσει 2 μέρες πριν - ντοκουμέντα εδώ). Σε κόκκινους βασικούς χρωματισμούς η σάλα του Stage, αρκετά εντυπωσιακή η (μερικώς) γυάλινη οροφή, με πολύ καλή ακουστική, όπως διαπιστώσαμε στην πορεία της βραδιάς. Τα 2 αγόρια βγήκαν περίπου στις 22:30 και για ένα 2ωρο […]
Εχω πει οτι το κέρδος σε μια παράσταση για μένα είναι να μου μεταδώσει αρχικά πράγματα και να με κάνει να μην βλέπω τα πρόσωπα των ηθοποιων αλλά τους ήρωες του κειμένου. Επίσης κρίνω ως θεατής κι όχι ως ειδικός της θεατρικής τέχνης(δε το έχω σπουδάσει το αντικείμενο έτσι κι αλλιώς) & γι'αυτό το λόγο παίρνω αρκετό χρόνο κάποιες φορές μέχρι να πω μια άποψη. Η παράσταση αυτή ήξερα ότι […]
Σάββατο βράδυ, σχετικά ζεστό, κατηφορήσαμε την Πειραιώς στο ύψος του Θησείου για να παρακολουθήσουμε την perfomance "Romeos & Ioulieta R.I.P panta". Ο χώρος ήταν το Bios που μέχρι τότε η επαφή μου μαζί του, περιοριζόταν μόνο σε οπτική(καθώς περνούσα με το αυτοκίνητο απέξω). Ιδιαίτερος χώρος που φιλοξενεί πολλά ενδιαφέροντα πράγματα και συγκεντρώνει πολλούς ανθρώπους που κουράζει το στυλιζαρισμένο trend . Γίναμε μάρτυρες ενός πολυ ιδιαίτερου ειδύλλιου, περιφρουριμένου απο την λογική και […]
Πρώτη επαφή στο Κουμφούζιο των Κανάκη-Παραρά που παρουσιάσαν μια μπάντα διαφορετική απο τις άλλες. Ηταν οι μέρες που η χιπ χοπ έμπαινε και στην δική μας μουσική συνείδηση αλλάζοντας και ανακατεύοντας τα δεδομένα. Εξ αρχής ήταν διαφορετικοί απο τους λοιπούς, λέγαν τα στραβα κι ανάποδα που τους ενοχλούσαν μέσα απο σατυρικούς στίχους και οι ιστορίες τους ήταν αληθινές - μου αρέσαν γτ δεν κουβαλούσαν αυτή την ξενόφερτη αυρα που ήθελε […]
Ο Νίκος Καββαδίας, ο αγαπημένος ποιητής της χτεσινής, της σημερινής και πιθανότατα και της αυριανής νεολαίας, με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «καταραμένος», κάτι που του αποδόθηκε από τον Κώστα Βάρναλη το 1943 στην εφημερίδα Πρωία: «Είναι ο πρώτος στην Ελλάδα "καταραμένος ποιητής"». Καταραμένο τον αποκάλεσε κι ο Άριστος Καμπάνης στην Ιστορία της νέας ελληνικής λογοτεχνίας του: «Είν' ένας poète maudit της φυλής του Villon». Στα σχετικά λήμματα στις εγκυκλοπαίδειες διαβάζουμε πως […]
Σαββατοκύριακο 1-2 Μαρτίου ξανά στο Προσκήνιο για το φεστιβάλ του Ο.Ε.Θ. με 2 κωμωδίες στο πρόγραμμα.Η πρώτη σε πρεμιέρα απο την ομάδα που έχει δώσει φέτος το Ζητείται Θεια (Ομάδα Κρίσης) με τίτλο "Το τούβλο" και την επόμενη μέρα θα βλέπαμε "O θεος της Σφαγής" της Γιασμιν Ρεζά απο την ομάδα Square (είχαμε δει ήδη την πρώτη τους δουλειά για φέτος, τον Οκτώβριo "Camille Claudel: Mudness". Σάββατο βράδυ, τα "γνωστά" […]
Οι μονόλογοι είναι πιστεύω το πιο δύσκολο είδος στο θέατρο και αυτό το έχω εισπράξει ως θεατής.Ο/η ηθοποιός έχει να παλέψει με τον εαυτό του γιατί δεν υπάρχει το στήριγμα του συμπρωταγωνιστή και μοιάζει στα μάτια του κοινού γυμνός και απροστάτευτος αλλά αρκεί μια μικρή αδράνεια για να σπάσει όλο αυτή η μαγική ατμόσφαιρα, να απογοητευτεί ο θεατής και να μείνει το εγχείρημα μισό. Ο τρίτος μονόλογος αυτή την φορά […]
Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, ξανά στο δρόμο για το θέατρο Προσκήνιο στην απαρχή ενός τριημέρου θεάτρου με κωμωδίες γιατί μας πέσαν βαριά τα δυο προηγούμενα (ψιλοδραματικά) θεατρικά. Πλησιάζοντας διαπιστώνω ότι όλος αυτός ο κόσμος δεν έχει τηλεφωνήσει για κράτηση και παίρνω κανονικά τα εισιτήριά μας, υποψιαζόμενος ότι σήμερα θα είναι sold out το θέατρο, δευτερευόντως ότι θα αργήσει η παράσταση μέχρι να βολέψουν όλο αυτό το κόσμο στις όποιες κενές θέσεις. […]
