Ήταν περίοδος γιορτών, όταν μας ήρθε η πρόσκληση απο το θέατρο "Εν Αθήναις" να παρακολουθήσουμε τις παραστάσεις που παίζονται εκεί. Προβληματιστήκαμε γιατί, παρόλο που βρίσκεται στο Γκάζι -αρκετά κοντά σε μας δλδ-, η περιοχή δεν είναι και η πλέον αγαπημένη μας (δεν έχουμε κάτι αρνητικό να πούμε, απλά δεν είμαστε άνθρωποι του συνωστισμού και του "πάμε εκεί που πάνε όλοι") και γιατί μας είχαν πει ότι οι θέσεις του θεάτρου […]
Έχω σαν βασικό μότο να μην διαβάζω κριτικές πριν δω οτιδήποτε, είτε αυτό είναι ταινία είτε θεατρική παράσταση. Παρέβηκα τον κανόνα μου στην περίπτωση της ταινίας του τίτλου(του αρθρου) και συνειδητοποίησα πόσο υποκειμενικές είναι οι κρίσεις των "ειδικών". Στο ζουμί - είναι μια ταινία που σε βάζει στο κλίμα της εποχής (τέλη 70's - αρχές 80's), με πρωταγωνιστές ενα ζευγάρι μικροαπατεώνων που έχουν βρει τον τρόπο να κερδίζουν χρήματα απο […]
Τετάρτη βράδυ αποφασίσαμε να κατέβουμε κέντρο στο "Αγγέλων Βήμα" και να δούμε την παράσταση του Χάρη Ρώμα "Αυτός που θα έσωζε τον κόσμο". Από τα καλύτερα θεατρικά έργα που έχω δει, σίγουρα το καλύτερο που είδα τον τελευταιο χρόνο. Αναζητήσεις απαντήσεων σε αιώνια ερωτήματα, συμπαντικά και υπαρξιακά, που όλοι έχουμε αναρωτηθεί αλλά ποτέ δε βγάλαμε άκρη. Το έργο δε θα σου δώσει απαντήσεις, αντίθετα θα σε κάνει να αναρωτηθείς ακόμη […]
Πραγματικά αυτή η παράσταση θα μου μείνει αξέχαστη! Είναι σίγουρα στην 2αδα των καλύτερων φετινών παραστάσεων που έχω δει- ενα εξαιρετικό κείμενο από ένα ηθοποιό που γνώριζα απο άλλες δουλείες του που δεν είχε τύχει να παρακολουθήσω.Ο Μιχαήλ Άνθης σε 13 ρόλους - μεταμορφώσεις μας έφτιαξε νέους κοιλιακούς αλλά ταυτόχρονα μας προβλημάτισε με όσα μας είπε μέσα απο την ευφυέστατη γραφή του. Ακολούθησα την πεπατημένη μου και δε διάβασα καμια […]
Για αυτήν την παράσταση έμαθα με ανορθόδοξο τρόπο! Διάβαζα κάπου για τον σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή της, κ. Γιώργο Σουξέ (πολύ γνωστός ηθοποιός με παρουσίες σε πολύ καλές τηλεοπτικές δουλειές και εργάτης του θεάτρου) και τη χαρά του που η περσινή παράσταση πήγαινε και 2η σεζόν(φετος). Έψαξα για το έργο αυτό γιατί σαν τίτλος μου ήταν παντελώς άγνωστος και ανακάλυψα ότι πρόκειται για μια πικρή μαύρη κωμωδία, ενός Άγγλου […]
Λένε οι άνθρωποι που παρακολουθούν πολύ θέατρο να μην πηγαίνει κάποιος στις πρώτες παραστάσεις της σεζον, αλλα στις τελευταίες αν όχι στην τελευταια-τελευταία που ο ηθοποιός γνωρίζοντας ότι δεν θα ξαναεκτεθεί στο κοινό για την σεζόν αυτη με αυτό το ρόλο δίνει τον καλύτερο του εαυτό και είναι γενικότερα το όλο κλίμα αρκετά συναισθηματικό. Κάπως έτσι ήταν τα πράματα όταν πήγαμε να δούμε την αιρετική Μέριλυν του Γιάννη Κοντραφούρη, στην τελευταία […]
Παρά τη σύντομη Ιστορία της ως ανεξάρτητου κράτους, η Ελλάδα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι «ποτέ δεν πεθαίνει» και «ξανά προς τη Δόξα τραβά» δεδομένου του ότι καταγράφει έναν αριθμό πτωχεύσεων δυσανάλογο με τα χρόνια της ύπαρξης της. Επειδή βέβαια μεταξύ άλλων, η ύπαρξη αυτή ουδέποτε μεταμορφώθηκε σε αυθυπαρξία. Η πρώτη λοιπόν καταγεγραμμένη πτώχευση σημειώνεται μόλις το 1827, προτού δηλαδή οι έλληνες αποκτήσουν κράτος. Το γεγονός μόνο έκπληξη δεν προκαλεί, […]
Πιστοί στο ραντεβού τους οι Αθηναίοι γέμισαν για άλλη μια χρονιά το live stage του six d.o.g.s. για να δουν τους Συνθετικούς, το ντουέτο από τα 80's που ζει εδώ και 3 χρόνια τη δεύτερη (μουσική) νιότη του. Αρχικά τον κόσμο ζέστανε ιδανικά ο elDot, ταλαιπωρώντας το Mac του και βγάζοντας μουσική που άλλοτε θύμιζε πιο χορευτικούς Στέρεο Νόβα και άλλοτε «σκλήραινε».Έπαιξε λίγο παραπάνω από μισή ώρα και κέρδισε άξια […]
.....η ατάκα του τίτλου διαβάσαμε στο t-shirt του σκηνοθέτη που διαφήμιζε την παράσταση. Δευτέρα βράδυ,ζέστη και υγρασία, η πρόσκληση έλεγε "Θέατρο Π.Κ, Kill the-Μ-all ". Πληροφορίες για την παράσταση ελάχιστες - γνώριζα ότι πέρυσι παίχτηκε για κάποιο καιρό σε έναν άλλο χώρο, όχι θεατρικό, ούτε κριτικές είχα διαβάσει, παρα μόνο το δελτίο τύπου. Πάρκαρα ακριβώς εκεί που είχα υπολογίσει, 2 τετράγωνα κάτω απο το θέατρο. Συναντηθήκα με τον Μπλου και […]
