Είδαμε την παράσταση ‘Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ’ στο θέατρο Αλκμήνη
Ένα πένθιμο μπλουζ συνοδεύει μια ανέφικτη ζωή…
Μια ιστορία ειπωμένη αλλιώς. Μια ιστορία από μια άλλη οπτική γωνία, με ευαισθησία, αλήθειες, έμπνευση και ταλέντο. Μια ιστορία όπου οι, μη έχοντες άλλη επιλογή, πρόσφυγες αποζητούν λίγο ήλιο σε μια πιο ανθρώπινη ζωή και μας διηγούνται τη δική τους πλευρά… Μια ιστορία πολυεπίπεδη, που αναδεικνύει και τις δύο πλευρές του νομίσματος, με τόλμη και ειλικρίνεια…
Που μιλάει και για τα άκρα, που πάντα είναι ίδια. Που είναι επικίνδυνα και καταστροφικά. Που είναι τόσο αντίθετα, αλλά και τόσο όμοια…
Δύο μητέρες. Ένας γιος και μια κόρη. Μια κόρη που το μόνο που έφερε από την πατρίδα της είναι λίγος ήλιος στη χούφτα της… Κι ένας ευαισθητοποιημένος γιος, που το μόνο που θέλει είναι να προσφέρει… μέχρι που οι σκόπελοι της ζωής του τον οδηγούν σε άλλα μονοπάτια…
Εικόνες που στοιχειώνουν. Ένας αγώνας ανθρώπων που προσπαθούν να αλλάξουν το τέλος τους, μιας και δεν κατάφεραν ν’ αλλάξουν την αρχή τους…
∞
Μια παράσταση που δεν αναφέρεται στον πόλεμο στο Χαλέπι, ούτε στην προσπάθεια των προσφύγων που πληρώνουν τους σωματέμπορους για να φτάσουν στη θάλασσα, ούτε στις εμβολισμένες λέμβους με τα γυναικόπαιδα. Αυτά είναι στοιχεία που απλά αγγίζονται, για να αντιληφθούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτοί οι άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και βρέθηκαν να ζούνε στη χώρα μας… δίπλα μας… μόνοι… φοβισμένοι.. δίχως χρήματα ή δουλειά, με την αγωνία του αύριο. Μια παράσταση που μιλάει για τους ανθρώπους, που βιώνουν στο πετσί τους ότι δεν τους θέλουμε στη χώρα μας και ζητούν με όλη τη δύναμη της προσευχής τους να επιστρέψουν στο σπίτι τους…
Μια παράσταση που μιλάει και για τους ανθρώπους εκείνους, που έχουν όλη την καλή διάθεση να υποδεχτούν, να συντρέξουν και να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Μιλάει όμως και για αυτούς που η δική τους πορεία στη ζωή θα αποτελέσει τροχοπέδη στην καλή τους πρόθεση…
Μια παράσταση που δείχνει με ρεαλισμό την πραγματικότητα του σήμερα…
∞
«Η τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν», έλεγε ο Edgar Degas και αυτό που τους κάνεις να αισθανθούν, θα συμπληρώσω. Το κείμενο της Βάσιας Αργέντη, μας συγκινεί ως τα μύχια και μας δίνει αφορμές να σκεφτούμε ξανά και ξανά, τις σκέψεις που κάνουμε, αλλά και το πόσο μακριά από την πραγματικότητα μιας εμπόλεμης κατάστασης ζούμε. Πόσο μακριά από εμάς κείτεται αυτή η αλήθεια, στ’ αλήθεια;
∞
Η σκηνοθετική ματιά της Βάσιας Αργέντη, η ερμηνεία της Τζούλι Τσόλκα (πέρα από κάθε προσδοκία) και του Γιάννη Χαντέλη, η αγγελική φωνή της Μαρία Παπαγεωργίου, οι εν είδει χορού Θεώνη Φύτρου, Σωτηρία Χρυσικοπούλου, η μουσική από το πιάνο του Ανδρέα Καρανίκα, τα τόσο «ζωντανά» σκηνικά του Art In Art και οι μυσταγωγικοί φωτισμοί του Μανώλη Μπράτση, όλα αυτά μαζί κάνουν το συναίσθημα να κλονίζεται.
∞
Νούρα! Μια ανεκτίμητη μουσικοθεατρική εμπειρία!
Η παράσταση προτείνεται, γιατί έχει ένα αποκαλυπτικό κείμενο. Γιατί έχει ερμηνείες που αφήνουν στη μνήμη σου το αποτύπωμά τους. Γιατί η σκηνοθέτης κεντάει. Γιατί η μουσική, τα σκηνικά και τα φώτα είναι εμπνευσμένα. Γιατί προκαλεί δόνηση στο νου και στο συναίσθημα. Γιατί πρέπει να μάθουμε, εφόσον θέλουμε η, κάθε, Νούρα να συνεχίσει να κρατάει λίγο ήλιο στην καρδιά της.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Μάρτιος 2019
