Έτσι σε χτυπάει η μνήμη. Πισώπλατα. Εκεί που δεν το περιμένεις. Και η διαδρομή της, κι αυτή, έτσι πισώπλατη. Παρίσι – Στρασβούργο, Νταμάρια – Μπουμπουλίνας. 1968 – 20261. Δεν ξεστραβώνεται κι αυτός ο καιρός να περάσει να έρθουν καλύτερες μέρες, να λησμονήσουμε. Τακ τακ εσύ, τακ τακ εγώ… Και δεν είναι τα πισώπλατα που πονάνε τόσο. Αυτά που σε ρημάζουν και δε λένε να ξεκολλήσουν από το πετσί σου είναι […]
7ο Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού «Compartments Dance Project» στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ, 17-31 Μαΐου Είσοδος ελεύθερη To 7ο Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού «Compartments Dance Project» ζωντανεύει και φέτος, για έβδομη συνεχόμενη χρονιά, σε κάθε απρόβλεπτο χώρο της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ και προσκαλεί, με ελεύθερη είσοδο, το κοινό σε μία ευφρόσυνη και δημιουργική συνάντηση με 13 ομάδες νέων χορευτών και χορογράφων. Kαθημερινά από τις 17 έως τις 31 Μαΐου […]
Ο Κάρλο Γκολντόνι αποτελεί μία από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιταλικής δραματουργίας, καθώς υπήρξε ο μεταρρυθμιστής της commedia dell’arte, μετατοπίζοντας το θεατρικό βάρος από τον αυτοσχεδιασμό σε ένα δομημένο δραματουργικό σύστημα χαρακτήρων και κοινωνικών σχέσεων. Στο έργο του, η ανθρώπινη συμπεριφορά απογυμνώνεται, μέσα από λεπτές ψυχολογικές αποχρώσεις και μια ειρωνική, συχνά δηκτική, ματιά προς τα ήθη της ανερχόμενης αστικής τάξης. Η «Λοκαντιέρα» (La Locandiera, 1753) συνιστά ίσως το πιο […]
Η πεζογραφία του Γεωργίου Βιζυηνού κατέχει μια ιδιάζουσα θέση στο σώμα της νεοελληνικής λογοτεχνίας - ηθογραφίας, καθώς συνδυάζει την αυτοβιογραφική εξομολόγηση με την ψυχογραφική διείσδυση και τη λαογραφική καταγραφή. Στα διηγήματά του, το τραύμα, η ενοχή και η μνήμη λειτουργούν όχι απλώς ως αφηγηματικοί άξονες, αλλά ως δομικά στοιχεία μιας πρώιμης, σχεδόν πρωτο-ψυχαναλυτικής, προσέγγισης της ανθρώπινης συνείδησης. Ανάμεσα στα πλέον εμβληματικά του έργα, «Το Αμάρτημα της Μητρός μου», το οποίο […]
Η δραματουργική σύλληψη των Marshall Brickman και Rick Elice, αντλείται από τη μακρά παράδοση της αμερικανικής κωμικής γραφής, όπου διασταυρώνεται το σατιρικό στοιχείο με την pop κουλτούρα, ενώ η μουσική ταυτότητα του Andrew Lippa εγγράφεται στη σύγχρονη αισθητική του Broadway musical, ως μια υβριδική φόρμα που συνδυάζει τη θεατρικότητα, την ειρωνεία και την συναισθηματική αμεσότητα. Το σύμπαν της Οικογένειας Addams, ήδη γνωστό από τα σκίτσα του Charles Addams, μετασχηματίζεται εδώ […]
Η σκηνική αναβίωση του Αγαπητικού της Βοσκοπούλας, στο Θέατρο Ακροπόλ, επιχειρεί μια σύνθετη συνομιλία με ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του νεοελληνικού δραματολογίου, αναδεικνύοντας τόσο τη λαϊκή του καταγωγή όσο και τη διαχρονική του δραματουργική δυναμική. Με έντονα στοιχεία ειδυλλίου και λαϊκού μελοδράματος, ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας αποτυπώνει τον αγροτικό κόσμο μέσα από μια ρομαντική, αλλά και βαθιά κοινωνικά φορτισμένη ματιά. Το ομώνυμο θεατρικό έργο, του Δημήτρη Κορομηλά, γραμμένο […]
Η ιδιότυπη καλλιτεχνική σύμπραξη των Amanda Palmer και Jason Webley, έχει επανειλημμένα κινηθεί στα όρια μεταξύ performance, μουσικού θεάτρου και σκοτεινής καμπαρέ αισθητικής. Το έργο τους, Evelyn Evelyn (2007–2010), που αρχικά παρουσιάστηκε ως concept album και εξελίχθηκε σε θεατρικό αφήγημα, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της μεταμοντέρνας τους γραφής, καθώς αποτελεί μια αφήγηση, η οποία συνδυάζει το γκροτέσκο με το τρυφερό, το φαντασιακό με το τραυματικό και τη μουσική αφήγηση με […]
Το εμβληματικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, Το Μεγάλο μας Τσίρκο, αποτελεί έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς σταθμούς της νεοελληνικής δραματουργίας, όχι μόνο για τη θεατρική του αξία, αλλά και για τη βαθιά πολιτική και ιστορική του φόρτιση. Ο Καμπανέλλης, ως κατεξοχήν χρονικογράφος της νεοελληνικής ταυτότητας, ανέπτυξε ένα θέατρο που ισορροπεί ανάμεσα στο λαϊκό και το ποιητικό, στο σατιρικό και το τραγικό, ενώ στο συγκεκριμένο έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε εν μέσω της […]
Το έργο Λαπωνία ανήκει στους Ισπανούς δραματουργούς Cristina Clemente και Marc Angelet, δύο δημιουργούς που έχουν συνδέσει το όνομά τους με μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δραματουργία, η οποία ισορροπεί ανάμεσα στην ευφυή κωμωδία και τη συναισθηματική αμηχανία των ανθρώπινων σχέσεων. Το συγγραφικό τους δε σύμπαν χαρακτηρίζεται από την ικανότητα να μετατρέπει τις καθημερινές καταστάσεις σε πεδία σύγκρουσης αξιών, συχνά με αφετηρία την οικογένεια, έναν μικρόκοσμο δηλαδή, όπου οι ιδεολογικές και ηθικές […]
