ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Τι φταίω εγώ, όταν μια παράσταση έχει τίτλο ‘Αρχή διαλόγου’ και εμένα το μυαλό μου πάει αλλού; Μάλιστα, όταν η θεματολογία είναι ο έγγαμος βίος, ο συνειρμός που μου έρχεται σίγουρα είναι ο πρώτος εκ των δύο προοπτικών που μπορεί να έχει ένας γάμος…  Κείμενο της ταλαντούχας Κωνσταντίνας Ρουμελιώτη η νέα παράσταση της ομάδας Ρακοσυλλέκτες (που είχαμε απολαύσει και στα περσινά ‘Σέξαλλες καταστάσεις’ και 'Η Αυθεντικότητα του Ψεύτικου') που διατηρεί τη […]

Επιστροφή στα θρανία… Με δασκάλα τη δεσποινίς Μαργαρίτα. Ένα αθώο όνομα, που παραπέμπει σε ευγένεια, αθωότητα, τρυφερότητα. Αλλά η αλήθεια είναι πως τα φαινόμενα απατούν και το όνομα μπορεί απλά να είναι αυτό, και μόνο… Μαθητές, εμείς κι όλοι οι υπόλοιποι θεατές, περιμένουμε στις θέσεις μας την είσοδο της δασκάλας, μένοντας ήσυχοι, με λίγους μόνο ψιθύρους να σπάνε τη σιωπή. Μπαίνει η δασκάλα και η εμφάνισή της μου είναι οικεία. […]

Η κρίση έχει επηρεάσει το θέατρο, αλλά το έχει εμπνεύσει κιόλας. Η δύσκολη οικονομική, και κατά προέκταση, και κοινωνική κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με ένα απρόσωπο αστικό κέντρο, όπως η Αθήνα, συνθέτουν τα βασικά υλικά της παράστασης ‘Ο ουρανός πάνω από την πόλη’ που ανεβαίνει από τη θεατρική ομάδα ‘Θα Δούμε’ στον Τεχνοχώρο Cartel, σε σκηνοθεσία του Ακίνδυνου Γκίκα. Με έμπνευση το κινηματογραφικό σενάριο της ταινίας […]

Μπορεί, όταν διαβάσεις τον τίτλο για πρώτη φορά, να υποθέσεις ότι η παράσταση Faltso Trio, που ξεκίνησε λίγο πριν τις γιορτές στο Θέατρο Άβατον, να έχει ως κύριο συστατικό της τη μουσική και δη την… παραφωνία. Όμως, σε αυτήν την παράσταση δεν διαπιστώσαμε καμία ‘παραφωνία’, αλλά περάσαμε ένα διασκεδαστικό απόγευμα, παρακολουθώντας μια κωμωδία που είναι ανάλαφρη, γρήγορη και άκρως γοητευτική! Τρεις οι γυναίκες, τρία και τα γράμματα που τις αναστατώνουν. […]

Φίλος των μιούζικαλ δε θα πω ότι είμαι... Τελευταία, όμως, άρχισα να παρακολουθώ, αρχικά τις ξένες παραγωγές που έρχονται και φιλοξενούνται στη χώρα μας, ενώ τις εγχώριες τις αντιμετωπίζω με δυσπιστία. Ο λόγος είναι πως ακόμη εδώ δεν έχουμε διαμορφωμένο ένα τέτοιο κοινό που να παρακολουθεί αυτές τις παραγωγές και να γνωρίζει τι θέλει να δει, οπότε ό,τι ανεβαίνει έχει συνήθως κάστ με προβεβλημένα ονόματα, ασχέτως αν κάνουν για το ρόλο, […]

Το Τρένο στο Ρουφ είναι σε μια απόσταση 4 λεπτών με το αυτοκίνητο από το σπίτι μου... δεν είχα πάει ποτέ ξανά, πριν τη συγκεκριμένη μέρα... ναι, το ξέρω και το αναγνωρίζω πως είμαι για πολλά σχολιανά, αλλά προσπαθώ να επανορθώνω σιγά-σιγά! Επίσης, αν μου έλεγες να πάω να δω μια παράσταση που θεματολογία της έχει τη σχέση 2 γυναικών - τα τρίτα πρόσωπα - με 2 διάσημους ζωγράφους και […]

Παρότι το θέατρο Αλκμήνη βρίσκεται στην παλιά γειτονιά μου, δεν είμαι τακτικός θαμώνας... όχι πως δεν μου αρέσουν οι παραγωγές που φιλοξενεί -το αντίθετο μάλιστα- απλά, τις μέρες που θέλω, πάντα θα προκύψει κάτι και θα πω "άσε την άλλη βδομάδα" and so the story goes, μέχρι που τελειώνει η παράσταση και μένω με το θέλω! Αυτήν την παράσταση την είδα μεταμεσονύχτια, μετά από μια υπερβολικά δύσκολη μέρα και, ενώ […]

Μια από τις παραστάσεις που δεν πρόλαβα να δω πέρσι και είχα ακούσει τα καλύτερα, δεν ήταν δυνατόν να μην την παρακολουθήσω κατά τη δεύτερη χρονιά παρουσίασής της στον αγαπημένο χώρο του Life n’ Art Theater. O αρχικός τίτλος ‘Πού να σου εξηγώ’ είχε συμπληρωθεί: ‘Πού να σου εξηγώ… στοιχειωμένη αθωότητα’. Η έννοια της ‘στοιχειωμένης αθωότητας’, σε συνδυασμό με το χαρακτηρισμό της παράστασης ως ψυχολογικό θρίλερ, δεν κατάφεραν να με […]

Αν έχετε δει παραστάσεις των Γιάννη Κλειδέρη και Ανδρέα Αριστοτέλους (Ομάδα Replica) – διαβάστε και τη συνέντευξή τους εδώ – θα ξέρετε ότι δεν εφησυχάζουν και αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν. Αποτελούν μία από τις πλέον δραστήριες θεατρικές ομάδες και προσπαθούν πάντα για το καλύτερο αποτέλεσμα. Δεν είχαμε την ευκαιρία τη φετινή σεζόν να τους επισκεφθούμε, αλλά αυτό άλλαξε με την επίσκεψή μας στο Χώρο Τέχνης Ασωμάτων για την παράσταση […]