ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Σε ένα loft, κάπου στο Παρίσι, κατοικεί ο Ζαν Ζακ, ένας ώριμος άνδρας, τακτικός και μεθοδικός, με μια πολύ καλή δουλειά (είναι δικηγόρος) και μεγάλη επιτυχία στις γυναίκες, όπως ισχυρίζεται. Καταγράφει σε ένα σημειωματάριο, μάλιστα, με πολύ μεγάλη σπουδή, τις κατακτήσεις του, για να έχει ένα είδος αρχείου των πεπραγμένων του. Μια μέρα εισβάλλει στο διαμέρισμά του, από τη μισάνοιχτη πόρτα, μια γυναίκα με τη βαλίτσα της και δικαιολογεί την […]

Είχα την ευτυχία τα πολύ παιδικά μου χρόνια να τα ζήσω στο σπίτι των παππούδων μου, σε ένα χωριό του κάμπου της Θεσσαλίας, καθώς οι γονείς μου ταξίδευαν με το εμπορικό ναυτικό — ναι, η μητέρα μου με άφησε για ένα χρονικό διάστημα στους γονείς της και επέστρεψε στο καράβι ως μαρκόνισσα, για να συγκεντρωθούν ταχύτερα τα χρήματα που θα γίνονταν το μελλοντικό μας σπίτι (οι κακές γλώσσες λένε πως […]

Το Smalltown Boy ήταν το ντεμπούτο single της βρετανικής μπάντας των Bronski Beat· αποτελούνταν από τους Steve Bronski-Larry Steinbachek (πλήκτρα, synthesizers) και Jimmy Somerville (φωνητικά). Ο Σκώτος τραγουδιστής, πρωταγωνιστής και στο βίντεο που συνόδευε το τραγούδι, έγινε gay icon, αφού πολλοί ομοφυλόφιλοι της εποχής ταυτίστηκαν με το αγόρι που αποδρά με το τρένο από τη μικρή κοινότητα, στην "ασφάλεια" μιας μεγαλούπολης. Το πώς συνδέεται ένας Σκωτσέζος με ένα αγόρι από […]

Ο Κάρλο Γκολντόνι αποτελεί μία από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιταλικής δραματουργίας, καθώς υπήρξε ο μεταρρυθμιστής της commedia dell’arte, μετατοπίζοντας το θεατρικό βάρος από τον αυτοσχεδιασμό σε ένα δομημένο δραματουργικό σύστημα χαρακτήρων και κοινωνικών σχέσεων. Στο έργο του, η ανθρώπινη συμπεριφορά απογυμνώνεται, μέσα από λεπτές ψυχολογικές αποχρώσεις και μια ειρωνική, συχνά δηκτική, ματιά προς τα ήθη της ανερχόμενης αστικής τάξης. Η «Λοκαντιέρα» (La Locandiera, 1753) συνιστά ίσως το πιο […]

Η πεζογραφία του Γεωργίου Βιζυηνού κατέχει μια ιδιάζουσα θέση στο σώμα της νεοελληνικής λογοτεχνίας - ηθογραφίας, καθώς συνδυάζει την αυτοβιογραφική εξομολόγηση με την ψυχογραφική διείσδυση και τη λαογραφική καταγραφή. Στα διηγήματά του, το τραύμα, η ενοχή και η μνήμη λειτουργούν όχι απλώς ως αφηγηματικοί άξονες, αλλά ως δομικά στοιχεία μιας πρώιμης, σχεδόν πρωτο-ψυχαναλυτικής, προσέγγισης της ανθρώπινης συνείδησης. Ανάμεσα στα πλέον εμβληματικά του έργα, «Το Αμάρτημα της Μητρός μου», το οποίο […]

Η δραματουργική σύλληψη των Marshall Brickman και Rick Elice, αντλείται από τη μακρά παράδοση της αμερικανικής κωμικής γραφής, όπου διασταυρώνεται το σατιρικό στοιχείο με την pop κουλτούρα, ενώ η μουσική ταυτότητα του Andrew Lippa εγγράφεται στη σύγχρονη αισθητική του Broadway musical, ως μια υβριδική φόρμα που συνδυάζει τη θεατρικότητα, την ειρωνεία και την συναισθηματική αμεσότητα. Το σύμπαν της Οικογένειας Addams, ήδη γνωστό από τα σκίτσα του Charles Addams, μετασχηματίζεται εδώ […]

Η σκηνική αναβίωση του Αγαπητικού της Βοσκοπούλας, στο Θέατρο Ακροπόλ, επιχειρεί μια σύνθετη συνομιλία με ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του νεοελληνικού δραματολογίου, αναδεικνύοντας τόσο τη λαϊκή του καταγωγή όσο και τη διαχρονική του δραματουργική δυναμική. Με έντονα στοιχεία ειδυλλίου και λαϊκού μελοδράματος, ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας αποτυπώνει τον αγροτικό κόσμο μέσα από μια ρομαντική, αλλά και βαθιά κοινωνικά φορτισμένη ματιά. Το ομώνυμο θεατρικό έργο, του Δημήτρη Κορομηλά, γραμμένο […]

Το δεύτερο μέρος της «τριλογίας της υπαίθρου» του Λόρκα, Γέρμα, γράφτηκε το 1934, έναν χρόνο μετά τον 'Ματωμένο Γάμο', δύο χρόνια πριν 'Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα' και, όπως και τα άλλα δύο έργα, εστιάζει στην κοινωνική καταπίεση των γυναικών της ισπανικής επαρχίας, το πάθος, τον θάνατο, τον έρωτα και τις κρυμμένες επιθυμίες. Το περιβάλλον που αναφέρεται το έργο, θυμίζει πολύ την κοινωνικοπολιτική κατάσταση της περιόδου που ζει ο Λόρκα […]

Η ιδιότυπη καλλιτεχνική σύμπραξη των Amanda Palmer και Jason Webley, έχει επανειλημμένα κινηθεί στα όρια μεταξύ performance, μουσικού θεάτρου και σκοτεινής καμπαρέ αισθητικής. Το έργο τους, Evelyn Evelyn (2007–2010), που αρχικά παρουσιάστηκε ως concept album και εξελίχθηκε σε θεατρικό αφήγημα, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της μεταμοντέρνας τους γραφής, καθώς αποτελεί μια αφήγηση, η οποία συνδυάζει το γκροτέσκο με το τρυφερό, το φαντασιακό με το τραυματικό και τη μουσική αφήγηση με […]