ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Μια από τις πλέον συναρπαστικές, όσο και αμφιλεγόμενες, προσωπικότητες που έχει γνωρίσει αυτός ο τόπος, είναι αναμφισβήτητα ο Αλέξανδρος Ιόλας. Η θεατρική παράσταση για τη ζωή και το έργο του, με τίτλο το όνομά του, μετά τις συνεχείς sold out παρουσιάσεις της, επισκέφθηκε και τον υπέροχο χώρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, μετά τα μέσα Απριλίου, για 5 μόνο παραστάσεις. Στον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του Ιδρύματος παρακολουθήσαμε την παράσταση, η […]

Κυριακή απόγευμα, παίρνω άδεια απο τον εαυτό μου και δεν κάνω εκπομπή, καθώς έχω ήδη κλείσει θέση στο Αγγέλων Βήμα. Θα δω μια παράσταση που ανεβαίνει απο την ομάδα Γέφυρα (είχα δει την εξαιρετική 'Μικρασία', από αυτούς, πέρυσι στο θεατρικό φεστιβάλ του Ο.Ε.Θ.). Η υπόθεση έχει να κάνει με την τελευταία γυναίκα που θα απαγχονιστεί στην Αγγλία, τη δεκαετία του '50. Ένα ερωτικό δράμα με πολλές προεκτάσεις που τα πραγματικά […]

Rainer Werner Fassbinder... όνομα που μου θυμίζει Τζιμάκο και τα πρώτα ελληνικά μου ακούσματα στην εφηβεία. Μετέπειτα έψαξα λίγο τι ακριβώς ήταν ο συγκεκριμένος Γερμανός. Τον έμαθα ως κινηματογραφικό δημιουργό, που είχε την δική του άποψη για την τέχνη και το έργο του έχει αποτελέσει πεδίο πολλών συζητήσεων μεταξύ των υποστηρικτών και των πολεμιών των δημιουργιών του. Με τις όποιες ιδιαιτερότητές του είναι μια προσωπικότητα που σε μαγνητίζει, όπως όλοι […]

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε σας... στο σπίτι μας κατοικούν κάποια μικροσκοπικά πλάσματα που, μόλις φτιάχνει ο καιρός, φωνάζουν με όλη τους την δύναμη 'να φύγετε, να πάτε αλλου!' και, μην μπορώντας την μουρμούρα τους, συχνά πυκνά οργανώνουμε μικρές αποδράσεις μέσα στην πόλη. Έτσι λοιπόν κανονίστηκε το προηγούμενο Σάββατο τσάρκα στο Πειραιά και στάση στο Δημοτικό Θέατρο. Σκοπός της επίσκεψής μας - το 'Αχ', η ανάγνωση των Bijoux de Kant […]

  Ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω όλοι αυτοί οι 'θεατρικοί ειδήμονες' που έχουν κατακλύσει τις σελίδες αριστερά-δεξιά και σχολιάζουν τα πάντα όλα, τι σπουδές έχουν (σχετικές με τ'αντικείμενο), αν τα παίρνουν από κάποιους (γιατί αν δεν τα παίρνουν και τόσο ξύδι το χύνουν ατελώς, μάλλον πρέπει να το κοιτάξουν...) και αν η κακοήθεια είναι αυτό που θεωρούν ως αποστολή τους στη Γη. Ο απόλυτος μηδενισμός δεν προσφέρει τίποτα και στην τελική, […]

Υπάρχουν στη φιλμογραφία της δεκαετίας του '80 κάποιες ταινίες που έχουν περάσει απαρατήρητες και έχουν αδικηθεί. Μην υποψιαστείς τίποτα αριστουργήματα, αλλά φιλμ που βλέπονται ευχάριστα και έχουν έντονο το άρωμα της εποχής. Με μερικά εξ αυτών θα ασχοληθώ σήμερα! The last American virgin (1982) Αμερικάνικη κόπια του Eskimo Limon (Lemon Popsicle) - πρωταγωνιστές που μοιάζουν στους αυθεντικούς και το γνωστό story του καλού παιδιού που του αρέσει κορίτσι (το οποίο γουστάρει τα […]

Ένα από τα θέατρα με την πιο θετική αύρα είναι αυτό του Μεταξουργείου. Βρεθήκαμε εκεί για την παράσταση «Κάποιος να με φωνάξει», το έργο της Αναστασίας Βούλγαρη. Η παράσταση πραγματεύεται το πόσο βαθιά μπορεί να σημαδευτεί για πάντα η ψυχή ενός ανθρώπου, από την απώλεια – απόρριψη του γονέα, και δη του πατέρα. Η ηρωίδα μάς παρουσιάζεται, μέσα από τις συναισθηματικές της διακυμάνσεις και την πορεία της ζωής της, που […]

Τι ενώνει έναν τύπο με το «ιδιαίτερο» όνομα Φακόφ και 8 γυναίκες; Η νέα θεατρική πρόταση της Έφης Μεράβογλου είναι μια παρωδία που εκτυλίσσεται στη δεκαετία του ’30 και χαρακτηρίζεται από καταστάσεις δοσμένες με το στοιχείο της υπερβολής που οδηγεί τους χαρακτήρες σε ανεξέλεγκτες ενέργειες και αντιδράσεις! Στον κατάμεστο χώρο του 92art βρεθήκαμε αρχές Απρίλη και αφού καθίσαμε (κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής από τους ηθοποιούς που ήταν ήδη πάνω στη […]

Έχοντας απολαύσει τις δύο εκδοχές του Caveman με τους Βλαδίμηρο Κυριακίδη και Γιώργο Παρτσαλάκη, για τις οποίες έγραψε τη γνώμη του ο άνδρας του Sin, Evil Chef, ήρθε η ώρα για τη γυναικεία απάντηση με την Cavewoman! Και είναι η σειρά μου, ως το έτερο ήμισυ του Evil, στη ζωή και στο Sin, να πω πώς μου φάνηκε. Με πρόσκληση για την επίσημη πρεμιέρα, ήμασταν αποφασισμένοι να περάσουμε ένα ευχάριστο […]