ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Μετά από μια δύσκολη εβδομάδα, το τελευταίο που θέλαμε, τη δεδομένη στιγμή, Σάββατο βράδυ, ήταν να κουράσουμε το μυαλό μας με βαθιά νοήματα και αναζήτηση κρυφών μηνυμάτων (που δεν είναι και πάντα επιτυχημένα..). Είναι σαν αυτές τις φορές που απλά θες να φας το χάμπουργκερ αντί ενός ‘γκουρμέ’ πιάτου! Έχοντας διαβάσει τα καλύτερα για το τελευταίο έργο του Γιώργο Μακρή ‘Οι νοικοκυρές του Facebook’ που ανεβαίνει στο θέατρο Αυλαία, θεωρήσαμε […]

Ήταν μια απο τις θεατρικές δουλειές που ήθελα οπωσδήποτε να δω (μια απο τις πολλές που έχω σε εκκρεμότητα). Δοθείσης ευκαιρίας, μια βροχερή Πέμπτη βρεθήκαμε στο ζεστό χώρο του Κ.Ε.Τ.  Το σκηνικό λιτό... δυο παλιές καρέκλες κι ένας λευκός τοίχος - το μάτι πέφτει στον προτζέκτορα κι περιμένω να δω τι λειτουργικότητα θα έχει το βίντεο στην παράσταση. Το έργο είναι στην ουσία μια νουβέλα, μια σχέση μέσα απο την […]

Δευτέρα βράδυ, το γνώριμο δεκάλεπτο περπάτημα μέχρι την Πειραιώς και μετά στο ευγενικό προσωπικό του Ιδρύματος Κακογιάννη, για να παραλάβουμε την πρόσκλησή μας για την επίσημη πρεμιέρα της παράστασης. - Τέταρτη βραδιά θεάτρου στον Κακογιάννη... - Τέσσερις φορές έχουμε έρθει φέτος εδώ; - Για θεατρική παράσταση ναι, ας ελπίσουμε πως κι αυτή την φορά να κάναμε καλή επιλογή... Και βγαίνοντας από το Black box, ήμασταν απόλυτα βέβαιοι, ότι είχαμε κάνει […]

Μια όμορφη Κυριακή βρεθήκαμε στο κέντρο της Αθήνας, στο εξαιρετικό Παλλάς, με έναν και μόνο στόχο: να επιστρέψουμε στα παιδικά μας χρόνια και στα αγνά αυτά συναισθήματα που μόνο ως παιδιά μπορούσαμε να νιώθουμε. Αφορμή η επίσημη πρεμιέρα του κλασικού έργου του Ευγένιου Τριβιζά ‘Φρουτοπία’, υπό τη σκηνοθετική ματιά του Κωνσταντίνου Ρήγου. Ήταν το δεύτερο παιδικό θεατρικό που παρακολουθήσαμε φέτος, μετά τον συγκινητικό και διδακτικό Φαίδωνα. Η ατμόσφαιρα σχεδόν η ίδια, με παιδικές φωνούλες να αντηχούν […]

Ένας από τους αγαπημένους μου χώρους στην Αθήνα είναι το ‘Αγγέλων Βήμα’ και είχα τη χαρά να τον επισκεφθώ για να παρακολουθήσω την τελευταία παράσταση του έργου της Λείας Βιτάλη, «Νύχτα στην Εθνική».   Αφού καθίσαμε στις αναπαυτικές θέσεις του θεάτρου, ξεκίνησε το ταξίδι μας στην Εθνική... Ένα ταξίδι σκοτεινό, σκληρό και βίαιο. Αλλά και με συναισθήματα ποτισμένο. Η αναζήτηση της αγάπης, που γίνεται μεν με άκομψο τρόπο, αλλά η […]

Από τις πολύ πρωτότυπες παραστάσεις που έχω δει φέτος, βασισμένες στο μεράκι και την αγάπη για το θέατρο, είναι και αυτή που παίζεται ακόμα –και μέχρι 31/03– στο Χώρο Τέχνης Ασωμάτων, με τίτλο «Η Αυθεντικότητα του Ψεύτικου». Πώς θα αντιδρούσες αν μια μέρα η ζωή σου άλλαζε, κάποιοι άλλοι αποφάσιζαν για σένα και όριζαν την καθημερινότητά σου; Άμα προσπαθούσαν να κατευθύνουν τις σκέψεις σου σε σημείο που οι αντιδράσεις σου […]

Τι κοινό έχουν μια νυμφομανής (σε οίστρο), ένας ανέραστος φοβικός φοιτητής (της θεωρίας), ένας στρατιωτικός σε διαθεσιμότητα, μια συντηρητική χήρα (με το πλεκτό της), ένας ωραιοπαθής τύπος, μια βιολόγος (αξεσουάρ του προηγούμενου τύπου); Τι τους ενώνει και τι τους χωρίζει; Στην ομάδα αυτή προσθέστε και μια δραματοθεραπεύτρια και έχετε έτοιμη την συνταγή!  Όλοι αυτοί οι απίθανοι χαρακτήρες, συναντιόνται σε μια συνεδρία στο χώρο της θεραπεύτριας, που τους έχει ζητήσει στην προηγούμενη […]

Η αλήθεια είναι ότι οι μεσογειακοί λαοί είναι πιο 'ζεστοί' και, σε όλες τις εκφράσεις τους, δείχνουν γιατί ξεχωρίζουν απο τους Βόρειους. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια κωμωδία που να έχει γραφτεί για το θέατρο από κάποιον π.χ. Σουηδό συγγραφέα. Αυτοί γράφουν εξαιρετικά κοινωνικά, ψυχολογικά, δραματικά κείμενα. Το αβίαστο γέλιο το προσφέρουν οι μεσογειακοί συγγραφείς που έχουν αρκετό υλικό για να αντλήσουν θέματα.  Στα γαλλικά κωμικά έργα έχω διαπιστώσει ότι […]

Όποιος νομίζει ότι είναι εύκολο να βγει μπροστά σε κόσμο με 2 λέξεις - κλειδιά και το κοινό σε ρόλο σκηνοθέτη, μάλλον έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του (εδώ για μια 2ωρη εκπομπή, οι περισσότεροι που γνωρίζω έχουν το χαρτοφύλακα των σημειώσεων απο κοντά & έχουν κάνει και x πρόβες - ελάχιστοι είναι αυτοί που βγαίνουν χωρίς να έχουν ιδέα τι θα πουν....). Οπως μάθαμε μετά την παράσταση, η […]