Είδαμε την παράσταση ‘ΣυνεΔρία για τον Έρωτα’ στο Θέατρο Βικτώρια
Τι κοινό έχουν μια νυμφομανής (σε οίστρο), ένας ανέραστος φοβικός φοιτητής (της θεωρίας), ένας στρατιωτικός σε διαθεσιμότητα, μια συντηρητική χήρα (με το πλεκτό της), ένας ωραιοπαθής τύπος, μια βιολόγος (αξεσουάρ του προηγούμενου τύπου); Τι τους ενώνει και τι τους χωρίζει; Στην ομάδα αυτή προσθέστε και μια δραματοθεραπεύτρια και έχετε έτοιμη την συνταγή!
Όλοι αυτοί οι απίθανοι χαρακτήρες, συναντιόνται σε μια συνεδρία στο χώρο της θεραπεύτριας, που τους έχει ζητήσει στην προηγούμενη συνάντηση, να ετοιμάσουν και να παρουσιάσουν την άποψη της ομάδας για τον έρωτα, μέσα απο αναπαράσταση διάσημων ζευγαριών, με την προσωπική τους οπτική κι όχι αυτή που ίσως ξέρουν.
Μέσα από μια ιστορική διαδρομή, η θεραπεύτρια θέλει, μελετώντας το φαινόμενο στις διάφορες εποχές, με τις αξίες, τις προκαταλήψεις και τα γνωστικά δεδομένα τους, η ομάδα θεραπείας να ‘ζωντανέψει’ 11 ζευγάρια σε μια κρίση της σχέσης τους.
Το αποτέλεσμα του όλου προσφέρει πολύ γέλιο στο κοινό, και στα μάτια μας παρουσιάζονται γνωστές ιστορίες με ένα τρόπο που ξεφεύγει από τον ροζ μανδύα, χωρίς να εκχυδαΐζονται – κάποια γεγονότα δεν αποκλείεται να συνέβησαν και περίπου έτσι (ο χρόνος στρογγυλεύει τα πράγματα κι η ανάγκη για λαικά είδωλα διαμορφώνει τους πρωταγωνιστές σε ανθρώπους που δεν μοιάζουν της διπλανής πόρτας).
Παράσταση με στοιχεία stand-up comedy, με πολύ έξυπνα κείμενα [κάποια στερεότυπα υπάρχουν (ξένοι-junkies), αλλά δεν ενοχλούν, αφού λειτουργούν ως στοιχεία μιας συνολικής παρουσίασης των ανθρώπων] και εξαιρετική σκηνοθετική ματιά. Δεν ξέρεις τι ακριβώς θα δεις και σε ξαφνιάζει ευχάριστα όλο αυτό.
Ερμηνευτικά, μου άρεσαν τα αγόρια της παράστασης περισσότερο, εκ των οποίων ξεχώρισα αυτόν που κάνει το φοιτητή, και στη διαδικασία των διάφορων αλλαγών βγάζει μια γκάμα διαφόρων ηρώων που τους αποδίδει εξαίρετα. Σε 70 περίπου λεπτά, παρακολουθείς 11 ιστορίες μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα, οι οποίες μάλλον είναι πολλές για μια τέτοια διάρκεια και κάπως σε κουράζουν. Σημαντικό ελαφρυντικό ότι αυτή είναι η πρώτη δουλειά του σκηνοθέτη-σεναριογράφου Νίκου Αμουντζά (γτ εμείς στην πρώτη μας εκπομπή ήμασταν οι σούπερ ουαου;), που τα έχει καταφέρει κατά τ’αλλα περίφημα (και είναι από τους ευγενικότερους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει από τον καλλιτεχνικό χώρο).
Στο θέατρο Βικτώρια, τα απογεύματα του Σαββάτου, υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για όσους ψάχνουν τις κωμωδίες. Στηρίξτε τις ομάδες που προσπαθούν να αναδειχθούν με τη δουλειά τους, κι όχι με τις δημόσιες σχέσεις. Και μην ξεχάσετε στο κουτί να ρίξετε κάτι βγαίνοντας, καθώς η είσοδος είναι δωρεάν, με προαιρετική συνεισφορά!
Περισσότερα εδώ.
