Είδαμε την παράσταση ‘Χορεύοντας στην ομίχλη’ στο Αγγέλων Βήμα

Κυριακή απόγευμα, παίρνω άδεια απο τον εαυτό μου και δεν κάνω εκπομπή, καθώς έχω ήδη κλείσει θέση στο Αγγέλων Βήμα. Θα δω μια παράσταση που ανεβαίνει απο την ομάδα Γέφυρα (είχα δει την εξαιρετική ‘Μικρασία’, από αυτούς, πέρυσι στο θεατρικό φεστιβάλ του Ο.Ε.Θ.).

Η υπόθεση έχει να κάνει με την τελευταία γυναίκα που θα απαγχονιστεί στην Αγγλία, τη δεκαετία του ’50. Ένα ερωτικό δράμα με πολλές προεκτάσεις που τα πραγματικά γεγονότα αν αποκαλύπτονταν, ίσως να οδηγούσαν αλλού… αλλά γιατί η ηρωίδα δεν μίλησε επισήμως ποτέ γι’αυτά;

‘I’m a fool to love you’ στα ηχεία και ξεκινάει η παράσταση… Λονδίνο, ομίχλη, η δεκαετία μετά τον πόλεμο, με όμορφα κορίτσια από την επαρχία να ψάχνουν τ’ όνειρο. Μια απο αυτές κι η Ρουθ, στάρλετ και μοντέλο ερωτικών φωτογραφήσεων, μπλέκει με το λάθος άνθρωπο και τα εκατέρωθεν πάθη οδηγούν στο αδιέξοδο (αυτός στο χώμα κι αυτή στη φυλακή). Ένας ντετέκτιβ, ψάχνει την άκρη του μίτου και με flashback που ζωντανεύουν μέσα απο την εξιστόρηση των πρωταγωνιστριών, γινόμαστε μάρτυρες μια noir ιστορίας, με ειλημμένο τέλος για κάποιες απο τις ηρωίδες της, που μαζοχιστικά το κυνηγάνε, θέλοντας να ξεφύγουν από την ζωή…

Πέρα απο τις ερμηνείες όλων των πρωταγωνιστών, που ανταποκρίνονται πειστικά στους ρόλους τους, το δυνατό χαρτί της συγκεκριμένης παράστασης είναι η δουλειά της παραγωγής, στο να μεταφέρει την εποχή εκείνη στη σκηνή – μακιγιαζ, κουστούμια, μουσική, σε μεταφέρουν για 90 λεπτά στο Λονδίνο του τότε.

Προλαβαίνετε ακόμη, αυτό το Σαββατοκύριακο, τις τελευταίες παραστάσεις, όσοι αγαπάτε τις σκοτεινές ιστορίες πάθους που υφαίνονται σε τζαζ καμβά…

Περισσότερα εδώ.