ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Ο κύριος Ζορζ Φεντό είναι ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους θεατρικούς συγγραφείς που υπηρέτησαν το είδος της φάρσας. Πολύ παλιότερος από μας (καμια 150αρια χρόνια σχεδόν πίσω!), καταπιάστηκε με τα ευτράπελα που συμβαίνουν σε έναν γάμο (σε ό,τι έχω δει μέχρι σήμερα), με σκοπό να σατυρίσει την υποκρισία και τη νοοτροπία της αστικής τάξης των ημερών του. Όχι πως σήμερα που κοντεύουμε να εξαλείψουμε πλήρως τον διαχωρισμό των τάξεων (πλούσιοι - […]

Σε μια πόλη που φιλοξενεί εκατοντάδες παραστάσεις, η αντικειμενική δυσκολία του να διαλέξεις και να προγραμματίσεις τι θα δεις είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτό που μπορεί μια πρόταση να δείξει... συχνά, λοιπόν, καταφεύγουμε σε θεατρικές σκηνές που έχουν μια διαχρονικότητα καλών παραστάσεων, ποντάροντας ότι δεν θα απογοητευτούμε. Μια τέτοια περίπτωση είναι και το θέατρο Τέχνης, που παραδοσιακά έχει πολύ καλές παραστάσεις στο ρεπερτόριό του. Επιλέξαμε την "ανάγνωση" της Αντζελας Μπρούσκου στον Roberto […]

Όταν η καθημερινότητα σε γονατίζει, το θέατρο –και δη το λεγόμενο 'εμπορικό'– μπορεί να σε... σώσει, έστω και για λίγες ώρες! Μια ιδανική παράσταση για ψυχική αποφόρτιση, γέλιο και διασκέδαση, με την καθαρή έννοια του όρου, είναι το ‘Πετάει Πετάει’ που συνεχίζει με επιτυχία να προσφέρει γέλιο και χαρά, στον φιλόξενο χώρο του Χυτηρίου. Γαλλική κωμωδία σχέσεων – κλασικά πράγματα, δηλαδή, που βασίζεται στην ατάκα, τους γρήγορους ρυθμούς, την παρεξήγηση, […]

Κοίτα να δεις τι μου συμβαίνει - όταν πρέπει να γράψω για ηθοποιούς και τη δουλειά τους, που γνωρίζω προσωπικά και έχω απεριόριστο θαυμασμό στο ταλέντο τους και τους εκτιμώ και ως άτομα, έχω πολυ μεγάλο πρόβλημα! Γιατί φοβάμαι πως θα φανώ υπερβολικός ή πως θα παραβλέψω ό,τι αρνητικό μπορεί να υπάρχει και να χάσω το "στέμμα" της αντικειμενικότητας που καυχιέμαι ότι φορώ... Βραδάκι στα Ιλίσια ξανά, η βραδιά γλυκιά […]

Αποχαιρετήσαμε το 2016 και υποδεχθήκαμε το 2017 με δύο παιδικές παραστάσεις της Κάρμεν Ρουγγέρη, στις ειδικές βραδιές που διοργανώθηκαν για φίλους, και ήταν μεγάλη μας χαρά να νιώσουμε και πάλι παιδιά, παρακολουθώντας δύο αξιόλογες παραγωγές, που ενισχύουν τη διδακτική διαδικασία και υποστηρίζουν την ποιότητα στη διασκέδαση των μικρών θεατών. ‘Ο μαγικός αυλός’: ένα παραμύθι με κύριο στοιχείο του την κλασική μουσική, που συστήνει με έξυπνο τρόπο το λυρικό τραγούδι στα […]

Το 1991 ήμουν μόλις 16 ετών, αλλά μπορούσα να αντιληφθώ το παράλογο του πρώτου αμερικανικού πολέμου εναντίον του Ιρακ. Στην απορία μου, πώς ένας πλήρως καθοδηγούμενος αρχηγός δέχεται να παίξει έναν ρόλο που μόνο δεινά προκαλεί στο λαό του, απάντηση δεν πήρα ποτέ. Όπως απάντηση δεν έδωσε κανείς 22 χρόνια μετά, όταν η δεύτερη εκστρατεία ανέτρεψε τον μη "χειραγωγήσιμο", πλέον, Σαντάμ στο πλαίσιο πάντα της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης (ή, όπως […]

Η τελευταία παράσταση που παρακολουθήσαμε για το 2016 ήταν στο ‘Εργοτάξιον’, τον πολυχώρο τέχνης που φιλοξενεί εξαιρετικές δουλειές, με έμφαση στους νέους δημιουργούς, από όλο το φάσμα των τεχνών. Νέα παιδιά αποτελούν και την ομάδα θέατρου Improvatores (Έστερ Σερεμέτη-Αζαριά, Παναγιώτης Καλογερόπουλος, Μάριος Καραμπότης, Κωνσταντίνος Κιντής, Μαρίνα Παπαδοπούλου, Ηλίας Τσομπανούδης), που με τη μουσική-θεατρική παράσταση «Δεν είμαι ο σκύλος μου» μας έκαναν να διασκεδάσουμε και να αποχαιρετήσουμε το τρισκατάρατο 2016 με […]

Ξέρετε αυτούς τους κλασικούς τίτλους lifestyle περιοδικών που μας καλούσαν να κάνουμε «οπωσδήποτε» κάποια πράγματα πριν πεθάνουμε ή πριν φτάσουμε σε μια συγκεκριμένη ηλικία; Και μπορεί σήμερα ένας σκεπτόμενος άνθρωπος να γελάει με κάτι τέτοια, αλλά υπάρχουν κι αυτοί που ενδεχομένως «αγχώνονται» με αυτά τα επιβαλλόμενα «πρέπει» που κατευθύνουν μια μάζα ατόμων που μπαίνουν στον κόπο να δίνουν έστω και λίγη σημασία… Ο ήρωάς μας, λοιπόν, θεωρεί ότι κάποιοι ρόλοι […]

Το εν λόγω κείμενο γράφτηκε το 1976 στη Βουλγαρία, εν μέσω "υπαρκτού σοσιαλισμού". Μόλις 40 χρόνια πριν... Η παράσταση στο θέατρο ΠΚ παίζει τη χρονιά του 2016, με "αριστερού 'ηθους'" κυβέρνηση, άρα κάποιος κακοπροαίρετος μπορεί να βρει ένα επιπλέον κοινό σημείο της καθημερινότητάς μας με τα όσα διαδραματίζονται επί σκηνής και να ρίξει ένα ακόμη ανάθεμα στους κυβερνώντες. Γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια οι δημόσιοι φορείς λειτουργούσαν άψογα και τώρα […]