Ο άνθρωπος μπορεί να είναι κι ένα κυνικό ον… Που μπορεί να σκαρφιστεί τα πάντα προκειμένου να σώσει τον εαυτό του… Που μπορεί να εκμεταλλευτεί με ευρηματικότητα οτιδήποτε… Και που μπορεί να πει με ευκολία ψέματα, ώστε να καλύψει τα κακώς κείμενα… Η μάνα Τούλα (Κυριακή Χατζησωφρονίου), μπορεί να λέει ψέματα στον πατέρα του παιδιού της για τον γιο της που είναι γκέι… Ο πατέρας, Χαρίλαος (Β. Αυγέρης), μπορεί να […]
«Μαμά γιατί τους σκότωσαν;», αναρωτιέται, στο τέλος της παράστασης, ο πιτσιρικάς μπροστά μου… Τι να του απαντήσεις του μικρού παιδιού; Τι; Ότι πολλές φορές ο κόσμος μας είναι ανείπωτα, αδικαιολόγητα, αξεπέραστα, απροσδόκητα, απάνθρωπα, απίστευτα ρατσιστικά σκληρός, χωρίς να υπάρχει καν λόγος; Πώς είναι δυνατόν να το καταλάβει αυτό ένα μικρό, αθώο παιδί που βλέπει ακόμη τον κόσμο μέσα από τον φωτεινό του ήλιο; «Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» ανήκει σε […]
Οι θεατρικές παραγωγές της Μιμής Ντενίση είναι πάντοτε αψεγάδιαστες και φημίζονται για την αρτιότητά τους, ενώ όταν η ίδια γράφει τα κείμενα, αυτό γίνεται κατόπιν σοβαρής έρευνας και συστηματικής μελέτης. Η επιλογή δε των ηθοποιών αποδεικνύεται πάντα η καταλληλότερη. Και σε αυτήν την παράσταση ισχύουν όλα τα παραπάνω. Πήγα με μια διάθεση διστακτικής προσμονής να παρακολουθήσω αυτήν την παράσταση… μιας και δεν υπήρξα θαυμάστρια του Στέλιου Καζαντζίδη και της μουσικής […]
Στο «Θέατρο Χώρα», ο Πέτρος Ζούλιας, με μυσταγωγικό τρόπο, οδηγεί μια ομάδα γυναικών μέσα στις υπέροχες έννοιες των διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Τα κείμενα του Ζούλια αναφέρονται στις ηρωίδες του Σκιαθίτη συγγραφέα, τις οποίες τις προσεγγίζει με ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη. Είναι οι γυναίκες στις αρχές του 20ου αιώνα, κάπου σε ένα απομακρυσμένο νησί, όπου μέσα από τα δραματικά ή κωμικά περιστατικά της ζωής τους έρχονται σε επαφή με τη […]
Τα αγαπώ τα μιούζικαλ! Πολύ! Και ειδικά το «Grease» είναι από αυτά που, ως ταινία, έχω δει πολλές φορές, μιας και μου θυμίζει την εφηβεία μου και με ταξιδεύει σε έναν πολύ όμορφο κόσμο! Θεωρώ δε ότι το θεατρικό μιούζικαλ είναι από τα πιο δύσκολα είδη. Χρειάζεται ο ηθοποιός να συνδυάζει πολλές δεξιότητες, εκτός από το ταλέντο του, να έχει αξιόλογη φωνή, να είναι δεινός χορευτής, να έχει αναπνοές, αντοχή, […]
Μπορείς να φανταστείς το συναίσθημα αυτό, που μιλάς στη σύντροφό σου για την πάρασταση, που μόλις έχετε δει, και στο επόμενο λεπτό ο σκηνοθέτης της παράστασης, ερχόμενος να σας χαιρετήσει, επαναλαμβάνει και ως δικές του σκέψεις όσα έχεις πει εσύ προηγουμένως; Τώρα σκέψου τι μπορεί να συμβαίνει μέσα σου, και όσα έχεις δει, να αισθάνεσαι ότι αδυνατείς να τα μεταφέρεις στο πληκτρολόγιο.... Ισπανία, καθεστώς Φράνκο, δεκαετία '50, αμέσως μετά τον […]
Θα προτιμούσα απλά να έγραφα «σας παρακαλώ πηγαίνετε να δείτε αυτήν την παράσταση…». Νιώθω αδέξια στο να εκφράσω με λόγια τα συναισθήματά μου, ειδικά όταν αυτά είναι πολύ έντονα και προέρχονται από μια θεατρική παράσταση…. Στο θέατρο Έαρ Βικτώρια συντελείται μια ευτυχής συγκυρία, μιας και εναρμονίζονται το κείμενο, η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες. Το κείμενο της Αναστασίας Βούλγαρη είναι άκρως ρεαλιστικό, εμβαθύνει στους χαρακτήρες, ενώ τοποθετεί στο κάδρο όλες τις […]
Οι "μικροί" μου κινηματογραφικοί ήρωες, που κουβαλάω από τα τρυφερά παιδικά μου χρόνια δεν είναι φανταχτεροί, ούτε είχαν να πουν πολλά ή, πιο σωστά, και να τα 'λέγαν, εγώ δεν τ' άκουγα. Κανείς δεν τα άκουγε γιατί πολύ απλά ήταν πρωταγωνιστές στον μη ομιλούντα κινηματογράφο. Μιλάω για το δίδυμο του "Χοντρού-Λιγνού" και τον Σαρλώ. Λένε πως αυτά πως ως παιδί έχεις αποθηκεύσει στο υποσυνείδητό σου και οι εικόνες που σου […]
Ο γνωστός στο Ελληνικό κοινό κωμωδιογράφος Marvin Neil Simon, γράφει το 1977 το αυτοβιογραφικό του έργο «Chapter Two». Μια δραματική κομεντί στην οποία περιγράφει με τον δικό του σπιρτόζο τρόπο τις δυσκολίες και τις ανατροπές της ζωής, οι οποίες και οδηγούν στο άνοιγμα νέων σελίδων. Το έργο είναι αφιερωμένο στη δεύτερη σύζυγο του Simon, η οποία και τον βοήθησε να πάψει να θρηνεί για τον χαμό της πρώτης του συζύγου. […]
