Είδαμε την παράσταση ‘Υβόννη’ στο Μπάγκειον

Στην κεντρική σάλα του ξενοδοχείου «Μπάγκειον» της Ομόνοιας, μας υποδέχεται η βασιλική οικογένεια. Ντυμένοι σε μαύρες δαντέλλες, ταφτάδες και μπροκάρ, στέκει σιωπηλή. Η αλαζονική καχεξία τους δεσπόζει στον χώρο και είναι απόλυτα ταιριαστή με τη φθορά της αίθουσας. Η μουσική διαπεραστική και τα καντηλέρια αναμμένα. Όλα είναι έτοιμα για να ξεδιπλωθεί η ιστορία. Η ιστορία της θλιβερής, παράδοξης και αλλόκοτα σιωπηλής Υβόννης.

∞

Ο Πολωνός συγγραφέας Witold Gombrowicz γράφει, το 1935, το θεατρικό έργο Υβόννη, Πριγκίπισσα της Βουργουνδίας, επιχειρώντας μια σπουδή στην ανθρώπινη Ύπαρξη και Μορφή, ενώ θεωρεί ότι με το συγκεκριμένο έργο του παρωδεί τον Shakespeare και την εποχή του.

Ο αντισυμβατικός πρίγκιπας Φίλιππος, έχοντας βαρεθεί τα πάντα και θέλοντας να προκαλέσει το περιβάλλον του, αποφασίζει να παντρευτεί την απωθητική Υβόννη. Οι αντιδράσεις των οικείων του και της αυλής, αναμενόμενες… Η άσχημη, ασήμαντη και σιωπηλή Υβόννη, προκαλεί την έκπληξη και έκρηξη του Βασιλιά Ιγνάτιου και της βασίλισσας Μαργαρίτας, οι οποίοι προσπαθούν να νουθετήσουν τον γιο τους και να τον αποτρέψουν από αυτήν την τρέλα. Οι αυλικοί σχολιάζουν επικριτικά πίσω από την πλάτη του, ενώ η Υβόννη, με την προκλητική σιωπή της, έλκει όλο και περισσότερο τον θυμό και την αντιπάθεια. Η απωθητική αυτή στάση της γίνεται η αιτία να βγουν στην επιφάνεια τα μυστικά του παλατιού, το οποίο νιώθει ότι πρέπει να δοθεί ένα τέλος… Σκέψεις για την άμεση εξόντωσή της γίνονται απ’ όλους… Μια εξόντωση, ουσιαστικά, των δικών τους κακών εαυτών, που το τέρας Υβόννη έφερε στην επιφάνεια… Παραλογισμός, βλακεία, φόβος για τον άγνωστο εαυτό τους, που ξετρύπωσε εξαιτίας μιας ακατανόητης κατάστασης… Όμως, αν καταφέρεις όλη η ασχήμια να βγει στην επιφάνεια σαν ιδρώτας, τότε μόνο μπορείς να προχωρήσεις… σε ένα αβέβαιο, όμως, μονοπάτι.

∞

Ο σκηνοθέτης Μιχάλης Γιγιντής καταφέρνει να παντρέψει τη φθορά του Μπάγκειου με τη φθορά του παλατιού. Οι πλαϊνές πόρτες της σάλας εξυπηρετούν άριστα την πλοκή της ιστορίας. Οι εξαιρετικοί Νίκος Αναστασόπουλος, Ιουλία Γεωργίου, Ελένη Δαφνή, Μάνθος Καλαντζής, Γιάννης Καπελέρης, Αντέλα Μέρμηγκα, Γιάννης Μπισμπικόπουλος και Νίκος Χαλδεάκης, αποδίδουν την παρωδία έτσι όπως της αρμόζει. Η μουσικός Nalyssa Green, ως Υβόννη, ανέκφραστη, κοιτά το κοινό στα μάτια, ενώ για κάποιες στιγμές παίζει εκπληκτικά ένα αιθερόφωνο (Theremin: το ηλεκτρομαγνητικό όργανο που παράγει ήχους, ανάλογα με τις κινήσεις των χεριών, στον αέρα από επάνω του).

∞

Μια παράσταση με απόλυτα αλληγορικό μήνυμα. Σε πρώτο επίπεδο αντιλαμβάνεσαι τη διαφορετικότητα και πώς αυτή επηρεάζει το ίδιο το άτομο, αλλά και τον περίγυρο του. Όσο, όμως, η ιστορία εξελίσσεται, αντιλαμβάνεσαι πολύ περισσότερα. Ότι η διαφορετικότητα ή η μοναδικότητα ή ακόμη και η εκκεντρικότητα ή απλά ένα διαφορετικό βιολογικό σύστημα, με δύο λέξεις ένα πλάσμα αλλιώτικο, μπορούν να αναστατώσουν όλο το παλάτι. Όπου παλάτι, βλέπε την κοινωνία. Την όποια κοινωνία. Είτε του τότε είτε του τώρα. Ρίχνοντας δε, μια ειλικρινή ματιά στο «πλάσμα», οι ομοιότητες μαζί του μπορεί και να μας σοκάρουν. Πόση τελικά δύναμη έχει η σιωπή; Πόσο σου αρέσει να σε βασανίζουν, επειδή δεν αγαπάς τον εαυτό σου;

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2020