Είδαμε την παράσταση ‘Χριστουγεννιάτικη Ιστορία’ στο Εθνικό Θέατρο
Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» είναι μια νουβέλα του Άγγλου συγγραφέα Charles Dickens, η οποία πρωτοδημοσιεύτηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1843. Ο πρωτότυπος τίτλος είναι «A Christmas Carol» και ο σεναριογράφος Jack Thorne ευθύνεται για αυτή τη νέα θεατρική προσαρμογή.
Παρόλο που η ιστορία γράφτηκε σχεδόν πριν δύο αιώνες, εξακολουθεί και αγγίζει το κοινό με πολλούς τρόπους, σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Είναι μια ιστορία, η οποία ανανεώνει τον ενθουσιασμό και την ελπίδα και μπορεί να αλλάξει τη στάση μας απέναντι στο μήνυμα που φέρνει μαζί της αυτή η εορταστική περίοδος. Είναι μια ιστορία που αναφέρεται στην αλλαγή, στον μετασχηματισμό και στην εξέλιξη, μια ιστορία δύναμης, συνειδητοποίησης και δεύτερης ευκαιρίας. Μια ιστορία με πολλούς συμβολισμούς, η οποία διδάσκει, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα. Ο Charles Dickens σμιλεύει με μαεστρία τους χαρακτήρες και καταφέρνει η ιστορία του να αποτελεί ένα σπάνιο πετράδι στον κόσμο της λογοτεχνίας.
Όλα ξεκινούν την παραμονή των Χριστουγέννων, ένα κρύο βράδυ, όταν τα παιδιά λένε τα κάλαντα στους δρόμους του Λονδίνου, ενώ ο Ebenezer Scrooge (Αλέξανδρος Μυλωνάς), μαζί με τον υπάλληλό του, κάνει υπολογισμούς και μετράει τα χρήματά του. Αρνείται, με άσχημο τρόπο, να δώσει μποναμά στα παιδιά, όπως αρνείται και την πρόσκληση για το εορταστικό δείπνο από τον ανιψιό του Fred (Αλέξανδρος Βαμβούκος), όταν αυτός έρχεται για να του ευχηθεί «Καλά Χριστούγεννα». Εξάλλου, για τον Scrooge, τα Χριστούγεννα είναι απλώς χάσιμο χρόνου και μια δικαιολογία για περιττά έξοδα. Όταν το ίδιο βράδυ ο Scrooge πηγαίνει για ύπνο, δέχεται την επίσκεψη του φαντάσματος του νεκρού συνεταίρου του, Jacob Marley (Χρήστος Στέργιογλου). Ο Marley, γνωρίζοντας την απονιά του Scrooge, και με την ελπίδα να τον σώσει από τον ίδιο του τον εαυτό, τον προειδοποιεί ότι η χειρότερη μοίρα του βρίσκεται μπροστά του, αν δεν κάνει κάτι ο ίδιος για να την αλλάξει. Όμως, έχει μια τελευταία ευκαιρία να ελπίζει για κάτι καλύτερο, μιας και τα επόμενα τρία βράδια πρόκειται να τον επισκεφτούν το Πνεύμα του Παρελθόντος, το Πνεύμα του Παρόντος και το Πνεύμα του Μέλλοντος.
Έρχεται το βράδυ και το Πνεύμα του Παρελθόντος συνοδεύει τον Scrooge στις παιδικές και νεανικές του στιγμές. Το ταξίδι στο παρελθόν, όταν τελειώσει, τα συναισθήματα βαραίνουν την ψυχή. Το επόμενο βράδυ, το Πνεύμα του Παρόντος τον σεργιανάει στη μοναξιά του, στο ζοφερό παρόν του, αλλά και στις δύσκολες και στις ευτυχισμένες στιγμές που ζούνε οι γύρω του. Το τρίτο βράδυ, το Πνεύμα του Μέλλοντος του δείχνει την προσεχή ζωή του, εφόσον δεν κάνει καμία αλλαγή. Ο Scrooge, μετά το σοκ που δέχτηκε, όταν είδε το πού οδηγεί τη ζωή του, επιθυμεί να έχει ένα διαφορετικό τέλος κι έτσι αποφασίζει την αλλαγή. Νοιώθοντας ευγνώμων για την ευκαιρία που του δόθηκε, επανορθώνει και αντιμετωπίζει τα Χριστούγεννα με όλη του την καρδιά.
Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» αναφέρεται στην ιδεολογική, ηθική και συναισθηματική μεταστροφή του παράξενου και τσιγκούνη Ebenezer Scrooge, μετά από τη συνειδητοποίηση ότι η ζωή του πήρε ένα σκληρό και μοναχικό μονοπάτι. Όμως η ιστορία δεν αφορά μόνο τον Scrooge, αλλά ολόκληρη την κοινωνία του χθες και του σήμερα και, ευχόμαστε όχι, του αύριο. Ο κάθε χαρακτήρας της ιστορίας του Dickens αντανακλά σε χαρακτήρες οικείους, οι οποίοι υπήρχαν και υπάρχουν. Είναι οι χαρακτήρες που αγαπούν τα χρήματα περισσότερο κι απ’ τον Θεό τους, οι χαρακτήρες που παρά την φτώχια τους είναι ευγνώμονες, είναι οι χαρακτήρες των ταπεινών, φιλάνθρωπων, των οικογενειαρχών, των εγωκεντρικών, των πεισματάρηδων, των άσπλαχνων ή των ευσεβών. Το δε Πνεύμα του Μέλλοντος αντιπροσωπεύει τον φόβο για το άγνωστο, για τον θάνατο ή και για τη ζωή μετά απ’ αυτόν.
Όμως, ο Dickens αυτό που ουσιαστικά λέει είναι ότι το καλό υπάρχει μέσα σε όλους, απλά μπορεί, για κάποιους λόγους, να έχει ταφεί βαθιά. Η επαναφορά του καλού, η μετάνοια, ο μετασχηματισμός και το ταξίδι από τον φόβο και την μοναξιά προς τη χαρά και την αγάπη, αποτελούν μεν μια δύσκολη διαδικασία, αλλά είναι θέμα απόφασης να αφαιρεθεί ο μαύρος μανδύας και να ξεκινήσει η πορεία προς το φως. Ο Dickens δεν υπενθυμίζει απλά το μήνυμα των Χριστουγέννων, αλλά εστιάζεται στο σκοπό της γέννησης που σηματοδοτεί τη νέα αρχή και στο σκοπό της αγάπης που οδηγεί στον δρόμο προς τον αληθινό πλούτο. Κι αν τελικά μπορεί να μετασχηματιστεί ακόμη κι ένας Scrooge, ε, τότε τα πράγματα μοιάζουν πιο εύκολα για όλους.
Μια παράσταση που σε γεμίζει γλύκα, την οποία απολαμβάνεις με όλη σου την καρδιά. Οι ερμηνείες όλων απλά εξαιρετικές. Η παλιά γενιά Αλέξανδρος Μυλωνάς, Αλίκη Αλεξανδράκη (ως Belle) και Χρήστος Στέργιογλου ξεδιπλώνουν το περίσσιο ταλέντο τους και δίνουν μαθήματα υποκριτικής. Ο Λαέρτης Μαλκότσης, ο Αλέξανδρος Βαμβούκος, η Χριστίνα Μαξούρη, η Ελένη Μπούκλη, η Ζωή Μυλωνά, ο Βασίλης Παπαδημητρίου, ο Παναγιώτης Παναγόπουλος, διαθέτουν υψηλό επίπεδο υποκριτικής, πολύ καλές φωνές και σκηνική παρουσία ζηλευτή. Στη σκηνή υπάρχουν κι άλλοι αξιόλογοι ηθοποιοί, ενώ οι μουσικοί άριστοι υπό την μπαγκέτα του Θοδωρή Οικονόμου. Κοστούμια, σκηνικά και φωτισμοί όλα γοητεύουν και σε παρασύρουν να κρυφοκοιτάξεις το κρύο και ομιχλώδες Λονδίνο της εποχής.
Ως λάτρης των μιούζικαλ παρατηρώ τα πάντα… Ε, λοιπόν, είναι ίσως από τα πολύ λίγα μιούζικαλ που ο θεατής δεν χάνει καμία λέξη από τους ηθοποιούς, όταν τραγουδούν. Αρμονικά ισορροπημένα η ένταση των οργάνων και των φωνών.
Κυριακή μεσημέρι και το Θέατρο REX – σκηνή Μαρίκας Κοτοπούλη** είναι κατάμεστο από πολλά παιδιά όλων των ηλικιών! Την πλειοψηφία αποτελούν τα παιδιά της ηλικίας μου (μην είστε αδιάκριτοι) έως και πολύ μεγαλύτερα! Εντυπωσιακό, αν σκεφτείς ότι θεωρητικά είναι μεσημέρι και η παράσταση είναι ένα Χριστουγεννιάτικο παραμύθι. Όμως, ποιος είπε ότι τα παραμύθια είναι μόνο για μικρά παιδιά; Μάλλον είναι και για τα πιο μεστωμένα, τα οποία μπορούν να μπουν και στη διαδικασία να συλλογιστούν πάνω στους συμβολισμούς. Και ποιος ξέρει ίσως κάτι αλλάξει και γι’ αυτά… Ίσως η μαγεία της παράστασης τα συμπαρασύρει… Αλλά και για τα αληθινά παιδιά μπορεί αυτός ο μαγικός σπόρος να φυτρώσει και να δρέψουν, μεγαλώνοντας τους καρπούς του! Μια καλή ευκαιρία και οι μεγαλύτεροι να αναρωτηθούν τι απέγιναν οι δικοί τους σπόροι…
Τελικά, τα μεγάλα παιδιά χαρήκαμε την παράσταση ίσως και περισσότερο από τα μικρότερα! Και όπως όλοι καταλάβατε, ναι, μου άρεσε πολύ!
**η σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη βρίσκεται υπό ανακαίνιση.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Δεκέμβριος 2018
