Είδαμε την παράσταση ‘Το σπίτι των Σταρκ’ στο θέατρο Αλκμήνη

Τις μεταμεσονύχτιες παραστάσεις τις αποφεύγω, συνήθως, λόγω κούρασης, ειδικά όταν η επόμενη ημέρα περιλαμβάνει το πρωινό ξύπνημα για τη δουλειά. Όταν, όμως, η παράσταση που σε προσκαλούν είναι Παρασκευή μεσάνυχτα και το είδος της είναι θρίλερ, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να την προσπεράσω!

Το θέατρο Αλκμήνη είναι σχεδόν δίπλα στο σπίτι μου και δεν αργούμε να φθάσουμε. Η ησυχία της νύχτας και η ευδαιμονία μου για το Σαββατοκύριακο που έχει φθάσει, ενισχύουν την καλή μου διάθεση, και μπαίνουμε στην αίθουσα. Πυκνή ομίχλη έχει σκεπάσει τα πάντα και τα φώτα είναι πολύ χαμηλά… Δυσκολεύομαι να φτάσω στη θέση μου, σκοντάφτω και λίγο, αλλά χαλάλι! Ήδη έχω μπει στο κλίμα! Το σκηνικό εκπληκτικό, ο κόσμος πολύς, δεδομένης της ώρας, και όλοι περιμένουν την έναρξη της παράστασης. Πολλοί θα μας χαλάσουν την όμορφη ατμόσφαιρα με τα κινητά τους (επιτέλους πια με αυτήν την εξάρτηση!), μέχρι που η καρέκλα στο σκηνικό θα αρχίσει να κουνιέται… Ήρθε η ώρα τα κινητά να μαζευτούν (από τους περισσότερους, τουλάχιστον).

Οκτώ γυναίκες βρίσκονται σε ένα εγκαταλελειμένο σπίτι, σε ένα χωριό μακριά από τον πολιτισμό, στην Αμερική του 1978. Αφορμή δυο δολοφονίες, του αιδεσιμότατου Σταρκ και της γυναίκας του, σε αυτό το σπίτι, 13 χρόνια πριν. Οι ίδιες αναζητούν τα πραγματικά γεγονότα που οδήγησαν σε αυτές τις δολοφονίες, αλλά και την ταυτότητα του δολοφόνου, καθώς δεν είναι βέβαιο ότι έχει φυλακιστεί ο ένοχος. Μέσα από τη γνωριμία τους και τους διαφορετικούς χαρακτήρες τους, αλλά και την προσέγγιση της καθεμίας στο θέμα, αποκαλύπτονται μυστικά και ιστορίες, που είχαν μείνει κρυφά και “θαμμένα”. Αλλά, όσο περισσότερο ενδοσκοπούν στα μυστήρια και τα ερωτηματικά αυτών των δολοφονιών, η ασφάλειά τους κλονίζεται και ο φόβος κορυφώνεται μέσα τους. Είναι όλες αυτό που δείχνουν…;

Μια πολύ καλή δουλειά της θεατρικής ομάδας ‘οι μανταΜίτσες’, που έχουν να διαχειριστούν ένα δύσκολο είδος και καταφέρνουν να δώσουν στον θεατή τη γνώριμη κινηματογραφική αίσθηση του θρίλερ. Οι ερμηνείες ήταν ικανοποιητικές, δεδομένου ότι έχουμε επί σκηνής 8 διαφορετικές προσωπικότητες, αν και κάποιες ξεχωρίζουν, ίσως και λόγω πιο αβανταδόρικου ρόλου. Προτείνω ανεπιφύλακτα να δείτε την παράσταση, καθώς ξεχωρίζει τόσο ως θεματολογία, όσο και ως προς την εξαιρετική ατμόσφαιρα που δημιουργείται. Κυριολεκτικά, όταν βγείτε από την αίθουσα, θα νιώσετε ότι ταξιδέψατε μέσα σε ένα παραμύθι. Λίγο τρομακτικό, βέβαια!

Περισσότερα εδώ.