Είδαμε την παράσταση ‘Το Παλτό’ στο θέατρο Δρόμος

‘Το παλτό’, ένα “βλάσφημο” και επίκαιρο έργο μάς μιλάει για την εξουσία των ισχυρών απέναντι στους απλούς υπαλλήλους, που αφοσιώνονται στην εργασία τους, αμειβόμενοι με ψίχουλα.

Άνθρωποι που τα αφεντικά τούς θεωρούν αναλώσιμους, ασήμαντους, χωρίς θέληση και προσωπικότητα.

Στο επαναστατικό αυτό θεατρικό έργο, που θίγει με τον πιο καθαρό τρόπο την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, βλέπουμε τον ήρωά Ακάκιο Ακακίεβιτς Τσαρουχόφ, δημόσιο υπάλληλο στη χαμηλότερη βαθμίδα της ιεραρχίας, απλό αντιγραφέα, να προσπαθεί να ζήσει με έναν πενιχρό μισθό, σε ένα δωμάτιο λιτό, έπιπλα, κρεβάτι και γραφείο, με λίγο φαγητό, λαχανόσουπα κατά κύριο λόγο.

Κάνει αιματηρές οικονομίες, για να αποκτήσει ένα καλό παλτό.

Μέχρι την ώρα που του το κλέβουν…

Στον μονόλογο αυτόν, το παλτό εκπροσωπεί την κοινωνική θέση, το πώς είναι δομημένη η κοινωνία τότε, αλλά και σήμερα, τις αξίες που προσπαθούν να περάσουν, τις τάξεις -κύρια την εργατική- που για τους κυβερνώντες και τις εταιρείες παγκοσμίως πρέπει να είναι στο περιθώριο και σιωπηλοί.

Να μην έχουν αξιώσεις και δικαιώματα.

Ένα έργο που ο ήρωάς του γέννησε έναν ήρωα του Κάφκα, τον Γκρέγκορι Σάμσα.

Μια ιστορία για την αποτίναξη του ζυγού των απλών εργαζομένων ανθρώπων, όπου γης.

Ο ηθοποιός Θεόδωρος Γκόγκος, ήταν σίφουνας πάνω στη σκηνή και στους 5 ρόλους που κλήθηκε να ερμηνεύσει.

Ως Ακάκιος Ακακίεβιτς, συγκινητικός, άμεσος, τρυφερός στο βάθος, διεκδικεί αυτά που του άρπαξαν.

Περνούσε με φανταστική ευκολία από τον ένα ήρωα στον άλλο, τον θαύμασα και με μάγεψε.

Μια παράσταση που οπωσδήποτε θα ξαναέβλεπα.

Περισσότερα εδώ.

Χρύσα Κατσιματίδου – δημοσιογράφος, κριτικός θεάτρου, Δεκέμβριος 2022