Είδαμε την παράσταση ‘Το Αγρίμι’ στο θέατρο Άλφα
Το να προσπαθήσεις να δραπετεύσεις από τον εαυτό σου είναι ζόρικο πολύ, μιας και επί της ουσίας ξέρεις ότι τον κουβαλάς όπου κι αν πας, με ό,τι κι αν τον ξεγελάσεις.
Μαρίκα Κοτοπούλη. Ένα όνομα θρύλος. Ένα όνομα ταυτισμένο με το θέατρο και το ανεπιτήδευτο ταλέντο της. Μια γυναίκα που κάθε βράδυ παίζει την παράσταση της ζωής της, για την ίδια, τον Ίωνα, που τώρα τελευταία δεν έρχεται, και το κοινό της. Ένα κοινό που παρακολουθεί τις παραστάσεις της με κρυφό θαυμασμό, αλλά και τη θυελλώδη προσωπική της ζωή, για να την κρίνει όσο πιο σκληρά μπορεί.
Μια γυναίκα που αν και είναι ατσάλινη κι αντέχει, επί της ουσίας πάσχει από υπερβολικό πάθος, όχι από απεριόριστη δύναμη και είναι τόσο κυνική, όσο σηκώνουν οι καιροί. Μια γυναίκα που χαρακτηρίζει τη ζωή φαρσοκωμωδία, που εμπλέκεται σε ερωτικά όργια, που είναι εθισμένη στη μορφίνη, που έχει ένα πνεύμα ατίθασο ενάντια στον καθωσπρεπισμό της εποχής της και σε όσους την αμφισβητούν. Ένα αγρίμι, που δεν συμβιβάζεται, που λέει την αλήθεια γυμνή, που βρίζει, που θυμώνει, που ερωτεύεται με πάθος. Ένας έρωτας παθιασμένος, αλλά αταίριαστος, με τον πολιτικό και στοχαστή Ίωνα Δραγούμη. Και μια κρυφή πληγή η αντίζηλος, η συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα, που την υποτιμά, σε μια προσπάθειά της να κρατήσει τον Δραγούμη για εκείνη.
Η Κοτοπούλη επί 23 ημέρες παίζει, περιμένοντας τον έρωτά της να φανεί στην πλατεία. Είναι καλοκαίρι του 1920 κι εκείνη μόλις 33 ετών. Τον ψάχνει, του κρατά θέση στο κέντρο της πλατείας, μέχρι που της αποκαλύπτουν ότι ο αγαπημένος της έχει δολοφονηθεί. Ουρλιάζει από σπαραγμό, μιας και για εκείνη θέατρο είναι και το όνειρο και η πραγματικότητα. Όμως, ο θεατρικός επιχειρηματίας, Γιώργος Χέλμης, της απλώνει το μπράτσο του για να στηριχτεί. Ηθοποιός είμαι και μάλιστα σπουδαία, πόσο δύσκολο είναι να κάνω την ευτυχισμένη, μονολογεί η Κοτοπούλη και μένει μαζί του μέχρι το τέλος της.
∞
Μία παράσταση, η οποία εστιάζεται στην προσωπικότητα και την ερωτική ζωή της Μαρίκας Κοτοπούλη. Η αέρινη Δήμητρα Παπαδήμα ερμηνεύει με πάθος περίσσιο τη ζωή της ασυμβίβαστης ιέρειας του θεάτρου. Ο Γιάννης Μποσταντζόγλου, στον ρόλο του Γιώργου Χέλμη, είναι η ήρεμη δύναμη που στέκεται σιωπηλά στο πλευρό της. Το σκηνικό – καμαρίνι της και τα κοστούμια της Χριστίνας Οικονόμου αναδεικνύονται από τους φωτισμούς του Γιώργου Φωτόπουλου, ενώ η μουσική επένδυση του Χρήστου Στεργίου δίνει ένταση στο κείμενο.
Κυρίες και κύριοι του καθωσπρεπισμού, αυτή η παράσταση έχει να μας μάθει ότι και τα ξινά και τα γλυκά σταφύλια βγάζουν κρασί…
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Δεκέμβριος 2019
