Είδαμε την παράσταση ‘Τι με κοιτάς έτσι;’ στο θέατρο Αλκμήνη
Για 2η χρονιά η Αθηνά Παππά, κάθε Τετάρτη, στο Θέατρο Αλκμήνη, παρουσιάζει τον μονόλογο «Τι με κοιτάς έτσι;». Μια παράσταση, στην οποία ο θεατής απολαμβάνει πολλά διαφορετικά είδη θεάτρου, όπως κωμωδία, δράμα, καμπαρέ – burlesque, stand-up comedy και επιθεώρηση. Κι όλα αυτά τα είδη μέσα σε έναν μονόλογο.
Μονόλογος χείμαρρος. Χιούμορ μπόλικο, αν και συχνά μαύρο. Αφήγηση μιας πολυτάραχης ζωής. Μιας ζωής που είχε από όλα. Από το έντονο χρώμα της χαράς, μέχρι το σκούρο μαύρο της απόλυτης λύπης. Από την ευφάνταστη ζωή στην αναπηρία, στην κατάθλιψη και στην απόπειρα αυτοκτονίας. Με μια εξαιρετική ερμηνεία, η Αθηνά Παππά ντύνεται το χθες και το σήμερα της ιστορίας της και, μέσα από τις αναμνήσεις της, ξαναζωντανεύει όλη της τη ζωή.
Τώρα θα μου πείτε, πώς γίνεται μια καταθλιπτική, σε αναπηρικό καροτσάκι, που παραληρεί και που μόλις έχει γλυτώσει από μια απόπειρα αυτοκτονίας να αποτελεί ένα θέαμα το οποίο αξίζει την προσοχή μας… Ε, κι όμως γίνεται. Κι αυτό συμβαίνει, όταν υπάρχει υψηλής στάθμης υποκριτική δεινότητα και το ευρηματικό κείμενο έχει ανατροπές, έχει χιούμορ (έστω και σαρκαστικό), ενώ παράλληλα περιγράφει τη μανιοκατάθλιψη και τη διπολική διαταραχή, κάνοντας μια μελέτη στον ανθρώπινο πόνο. Το ταλέντο της Αθηνάς Παππά ξεδιπλώνεται, σε όλα τα είδη, χωρίς να στριμώχνεται. Τα κοστούμια και τα σκηνικά της Μαριλίζας Rendi ενισχύουν την αφήγηση. Η πρωτότυπη μουσική του Χρήστου Μπάκη, συνοδευτική, σαν καλό κρασί, ενώ ο σχεδιασμός του φωτισμού του Βαγγέλη Ρασσιά σε μεταφέρει εκεί που η ιστορία σε πάει.
Μια αληθινή ιστορία που μας μιλά για τη σωματική και ψυχική αναπηρία… Για την εσωτερική πάλη στη λογική και στην παράνοια και για τον αυτοσαρκασμό, ως αντιμετώπισή της. Επίγνωση και άφημα…
Όμως, τα όνειρα, ακόμη και πάνω στα αναπηρικά καροτσάκια, δεν σταματούν… Κι εξάλλου, η φωτιά παλεύεται με φωτιά και η λύπη θέλει γέλιο. Γιατί απλά, έτσι είναι η ζωή.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2019
