Είδαμε την παράσταση ‘Shirley Valentine’ στο θέατρο Ριάλτο
Μια αγγλίδα νοικοκυρά, 52 ετών, χρόνια παντρεμένη και με μεγάλα παιδιά που ζουν μακριά από τη γονεϊκή οικογένεια, βουλιάζει στο τέλμα, στην καταπίεση ενός ανούσιου συζυγικού βίου, νιώθοντας να χάνει τον εαυτό της και βλέπει τη βάρκα της ζωής της να γίνεται συντρίμμια στα βράχια της καθημερινότητας. Μέχρι που ένα απρόσμενο γεγονός θα την οδηγήσει στη δική της μικρή επανάσταση, πραγματοποιώντας κόντρα στις αναστολές και τους φόβους της το όνειρο: να ταξιδέψει στην αγαπημένη Ελλάδα, όπου θα ξαναβρεί το χαμένο νόημα της ζωής, τον αέρα της ελευθερίας, το ερωτικό συναίσθημα, μα πάνω απ’ όλα την παλιά, «ζωντανή» Σίρλεϋ, που αποφασίζει να απορρίψει τους συμβιβασμούς του παρελθόντος, να συνειδητοποιήσει την «αξόδευτη ζωή» της και να δώσει στον εαυτό της και στον γάμο της μια δεύτερη, πολύτιμη ευκαιρία…
Ο συγγραφέας Willy Rassell, σίγουρα φιλέλληνας, προσεγγίζει με αφοπλιστική αλήθεια ένα θέμα που αγγίζει με ειλικρίνεια και βαθιά γνώση ψυχολογίας, την καθημερινότητα και τα ερωτηματικά μιας ώριμης γυναίκας – ως αντίστοιχο πρότυπο. Μιας παντρεμένης, συμβιβασμένης, παραιτημένης από χαρές γυναίκας, που ψάχνει απεγνωσμένα μέσα στην καταθλιπτική ρουτίνα τον παλιό της εαυτό, λαχταρώντας μια απόδραση στο όνειρο… ένα όνειρο απλό, ένα Youkali που θα δώσει νόημα κι ελπίδα στη στερημένη της ζωή. Και αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο προσόν του συγκεκριμένου έργου, που ενώ η αφορμή του είναι πικρή και μελαγχολική, καταφέρνει με επιδεξιότητα να οδηγεί στο φως, αφήνοντας ελπιδοφόρο μήνυμα με τις προσωπικές επαναστάσεις καθενός. Ο καθένας μας μπορεί να βρει το Youkali του, να το προσεγγίσει και να το ανασάνει. Αρκεί να μη φοβηθεί να ανατρέψει όσα τον κρατούν πίσω, όντας εγκλωβισμένος σε μια ζωή χωρίς όνειρα.
Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα εκπλήσσει ευχάριστα, μιας και ξεφεύγει από τον θόρυβο που συνήθως είναι διάχυτος στις σκηνοθετικές δουλειές του.
Η Μπέσσυ Μάλφα ερμηνεύει επί σχεδόν δυο ώρες, συνομιλώντας με τον «τοίχο» της μίζερης ζωής της αρχικά και με το κοινό στη συνέχεια, άμεσα και με ειλικρίνεια, με πικρό χιούμορ, με ενθουσιασμό μικρού παιδιού, με την ωριμότητα της γυναίκας που σιγά σιγά ανακαλύπτει τις εσωτερικές της δυνάμεις. Εξαιρετικά γοητευτική και άμεση.
Περισσότερα εδώ.
Ζαφειρία Δετοράκη, Ιανουάριος 2020
