Είδαμε την παράσταση ‘Σεξ λεξικόν, η επιστήμη του έρωτα’ στο θερινό θέατρο Λαμπέτη

Νεανικός, πρώτος έρωτας.
Σαν τη δροσερή αύρα. Σαν το γλυκό πρώτο παγωτό του καλοκαιριού. Σαν κάτι μαγικά μοναδικό. Κάτι που όσα χρόνια κι αν περάσουν ποτέ δεν λησμονείς, τον αναπολείς και τον φυλάς σαν πολύτιμο πετράδι. Γιατί είναι ο πρώτος έρωτας αυτός που σε κάνει να νοσταλγείς, που σε διαλύει και που σε ανυψώνει. Είναι η πρώτη φορά, που είναι η πιο σημαντική, η αξέχαστη, η μοναδική, αυτή που πάντα θα έρχεται στον νου, που θα τον εξουσιάζει και θα κάνει το στομάχι να πεταλουδίζει. Όχι επειδή οι επόμενοι έρωτες δεν θα ‘ναι καλοί. Απλά είναι η διέγερση και ο ενθουσιασμός αυτής της πρώτης φοράς. Είναι η μεγεθυμένη εμπειρία της εφηβείας, τότε που οι ορμόνες μαίνονται και η επιθυμία αποκτά άλλη διάσταση, ενώ το σεξ αποτελεί το απόλυτο ταξίδι στ’ άγνωστο, σε έναν νέο ανεξερεύνητο κόσμο…

1978, το τέλος μιας εποχής και των στερεότυπων της και η αρχή της μετάλλαξης της χώρας. 1978 και η Κάτια με τον Τάκη, δύο τελειόφοιτοι λυκείου, ερωτεύονται με την πρώτη ματιά, όταν συναντιούνται στον εκκλησιασμό του σχολείου τους. Η εφηβεία τους οδεύει προς το τέλος της, όσο η συναισθηματική ενηλικίωσή τους κοντοζυγώνει. Ο έρωτας και το πάθος κυρίαρχα, όπως και η άγνοιά τους περί σεξ. Το ογκώδες, αυστηρό και οπισθοδρομικό λυσάρι η μόνη διέξοδος, μιας κι έτσι σκέφτονται να ξεπεράσουν τη συστολή, την άγνοια και την ανυπομονησία τους… Άραγε το “Σεξ λεξικόν”, μπορεί να δώσει κατευθύνσεις ή μόνο μπελάδες και ευτράπελα θα φέρει;

Εµένα µου αρέσει ο χαµηλός φωτισµός…
Κι εµένα… Λέω να αφήσουµε το λεξικό…
Ναι, καλύτερα.
Να το κλείσω;
Κλείστο…
Για πες.
Τι να πω;
Από πού αρχίζουµε;

Μια παράσταση γραμμένη από τον Σπύρο Μιχαλόπουλο, με πολύ χιούμορ και τρυφερότητα. Μια παράσταση, όπου ο συγγραφέας της, ανεξάρτητα από την ηλικία σου, καταφέρνει να σε κάνει να αναπολήσεις εκείνη την πρώτη φορά.
Ο Γιώργος Αμούτζας και η Ήρα Παπακωνσταντίνου, εξαιρετικοί ως αμήχανοι έφηβοι, μπαίνουν στους ρόλους τους με περισσή αγνότητα. Για τα συναισθήματα που διαρκώς εναλλάσσονται με ένταση, με γλυκύτητα και με χιούμορ, υπέυθυνος, εκτός από τον Μιχαλόπουλο, είναι και ο Σταύρος Σβήγκος, που με τη ματιά του στραμμένη (πιθανώς) στις δικές τους αναμνήσεις καταφέρνει και δίνει ένα αποτέλεσμα που φέρνει ένα μόνιμο χαμόγελο στα χείλη.

Γιατί το σεξ είναι μια άλλη ιστορία
Δε θέλει φασαρία μπλα μπλα και θεωρία
Θέλει ίντριγκα ρυθμό και αβαρία
Είναι ακροβασία δε θέλει ταραχή
Κι είναι εκείνο που φοβάσει να γνωρίσεις
Να το κουλαντρίσεις και να τ’ αντιμετωπίσεις…
Γιατί το σεξ…

Γιατί ο Τάκης και η Κάτια, οι δύο ερωτευμένοι δεκαεπτάχρονοι, βουτούν με ορμή στην τρικυμία του έρωτα και μας περιμένουν στην υπέροχη ταράτσα του θεάτρου Λαμπέτη, για λίγες νοσταλγικές παραστάσεις. Δεν χάνεται!

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, 21 Ιουλίου 2020