Είδαμε την παράσταση ‘Πορφυρά Πανιά’ στο θέατρο Καλλιρρόης

Ο Ρώσος συγγραφέας, Aleksandr Grin, έμεινε γνωστός για τα ρομαντικά μυθιστορήματα και τα διηγήματά του, τα οποία, ως επί τω πλείστον, διαδραματίζονται σε μια φανταστική χώρα, τη «Grinlandia». Τα περισσότερα από τα κείμενά του μιλούν, μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων του,  για τη θάλασσα και για τον έρωτα. Ο Grin έζησε τα χρόνια της Αυτοκρατορικής και Σοβιετικής Ρωσίας, όμως από τα κείμενα, έως και το ψευδώνυμό του (Grinevsky, το πραγματικό του επίθετο), τίποτα δεν θυμίζει τη χώρα του και την πραγματικότητά της. Μερικά από τα μυθιστορήματά του δε, περιέχουν ένα ισχυρό στοιχείο μαγείας, το οποίο πάντα, ως ένα Θαύμα, αλλάζει τη ζωή όσων το συναντούν.

Το ίδιο ακριβώς μαγικό συστατικό εμπεριέχεται και στα «Πορφυρά Πανιά» (Scarlet Sails), το πιο διάσημο έργο του Grin, το οποίο γράφτηκε το 1923 και  έγινε ταινία το 1961 και διηγείται μια ξεχωριστή ιστορία αγάπης, ενώ στο τέλος του δίνει ένα υπέροχο αισιόδοξο μήνυμα.

∞

Μέσα σε ένα μαγικό σκηνικό, στο Θέατρο Καλλιρόης, ακολουθούμε την Assol (Αl sol, που σημαίνει ήλιος) και τον Grey, σε ένα αισθαντικό παραμύθι βασισμένο σε αρχέτυπα και συμβολισμούς. Ένα παραμύθι όπου η πραγματικότητα πλέκει με την φαντασία, ενώ το όνειρο και η βαθιά επιθυμία τελικώς νικούνε. Κι έτσι γίνεται το Θαύμα.  

Η νουβέλα του Aleksandr Grin μεταφράζεται από την Ιοκάστη Καμμένου και τη διασκευή – σκηνοθεσία – σκηνικά – κοστούμια αναλαμβάνει η Δανάη Ρούσσου, η οποία μας αφήνει έκπληκτους για τη συνολική απόδοση. Ο Στάθης Μαρκόπουλος επιμελείται τις δύο κούκλες, οι οποίες «ερμηνεύουν» τους ήρωες του παραμυθιού στη νεαρή τους ηλικία, ενώ οι φωτισμοί, της Στέβης Κουτσοθανάση είναι που απογειώνουν την παράσταση, μιας και οι σκιάσεις της δημιουργούν ακόμη μια παράσταση, μέσα στην παράσταση. Και θα ήταν παράλειψη, εάν δεν γίνει αναφορά στη λίμνη νερού που βρίσκεται επί σκηνής και στις αντανακλάσεις που δημιουργούνται μέσα της.

Η Στεφανί Καπετανίδη, με την ευαισθησία της στην υποκριτική της, ενσαρκώνει τον ρόλο της νεαρής Assol που περνάει στην ενηλικίωσή της (μια πολύ δυνατή στιγμή). Ο Κωνσταντής Μιζάρας, στον ρόλο του νεαρού Grey, καταφέρνει με αφοσίωση να ακολουθήσει το ένστικτό του, ενώ δεν αφήνει στιγμή από τα μάτια του (στην κυριολεξία) το παιδί μέσα του. Και ο Κυριάκος Υφαντής, στον ρόλο του Πεπρωμένου, μοιάζει να ξέρει ότι η προφητεία του θα εκπληρωθεί και το Θαύμα θα επιτελεστεί. Συμμετέχουν, επίσης, μέσω video, η Όλια Λαζαρίδου και ο Μανώλης Μαυροματάκης, στους ρόλους των Assol και Grey, σε μεγάλη πια ηλικία, γεμίζοντας τον θεατή με μια απίστευτη γλύκα.

∞

Ένα ονειρικό, στο σύνολό του, παραμύθι. Μια παράσταση που θα επιδιώξω να τη δω και του χρόνου, μιας και για αυτήν τη σεζόν οι παραστάσεις ήταν πολύ λίγες και θα ολοκληρωθούν σύντομα.

Μια παράσταση όπου η Assol και ο Grey σηκώνουν άγκυρα, βάφουν πορφυρά τα πανιά τους και βάζουν πρόσω ολοταχώς για να συναντήσουν την κοινή τους Μοίρα. Μέσα από την παιδικότητα περνούν στην ενηλικίωση, στην ερωτική τους αφύπνιση, μέχρι να εκπληρώσουν την προφητεία ότι αυτές οι δύο ψυχές θα βρεθούνε οπωσδήποτε σε αυτήν τη ζωή.

Ένα παραμύθι και μια παράσταση που σε κάνουν να ονειρευτείς. Να ελπίζεις. Να νιώσεις. Και να ευχηθείς να ζήσεις κι εσύ ένα Θαύμα.

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2023