Είδαμε την παράσταση ‘Ποντικοπαγίδα’ στον Νέο Ακάδημο
Για 2η χρονιά, στον Νέο Ακάδημο, η HAPPY PRODUCTIONS παρουσιάζει σε μια μεγάλη παραγωγή, το θρυλικό έργο μυστηρίου της Αγκάθα Κρίστι «Η ΠΟΝΤΙΚOΠΑΓΙΔΑ», σε μια ολόφρεσκη δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Κίρκης Καραλή και μια ομάδα οκτώ καταξιωμένων πρωταγωνιστών. Η ιστορία μας μεταφέρει κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’90, προτού μπουν τα κινητά τηλέφωνα στις ζωές μας…
Η «Ποντικοπαγίδα» (The Mousetrap), είναι ένα διήγημα το οποίο αρχικά έφερε τον τίτλο «Τρία τυφλά ποντίκια» και το 1947 αναγνώστηκε για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο. «Ποντικοπαγίδα» ονομάστηκε, όταν εξελίχθηκε σε θεατρικό έργο, από έναν στίχο του Σαίξπηρ. Σήμερα θεωρείται η μακροβιότερη θεατρική παράσταση, η οποία παίζεται από το 1952 ως και τις ημέρες μας, μιας και η ιδιοφυής Αγκάθα Κρίστι στήνει το τέλειο σκηνικό για ένα θρίλερ μυστηρίου, αποκλεισμού και εγκλωβισμού. Έχει μεταφραστεί σε 50 γλώσσες, ενώ στη χώρα μας ανέβηκε για πρώτη φορά το 1963, από τον θίασο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Η Τζένη Λεβεντογιάννη (Τζένη Μπότση), σύζυγος του Μιχάλη Λεβεντογιάννη (Μιχάλης Λεβεντογιάννης), κληρονομεί «το Χάνι του Μπότση», κάπου στον Κιθαιρώνα, το οποίο και μεταμορφώνει σε ξενώνα. Σήμερα είναι η πρώτη ημέρα λειτουργίας του. Παρόλο που έξω η χιονοθύελλα είναι σφοδρή, οι πρώτοι ένοικοι του ξενώνα καταφθάνουν, οριακά πριν το χιόνι τους αποκλείσει… Η κα Οικονομίδου (Ράνια Οικονομίδου), απαιτητική, δυσάρεστη και ενοχλητική, η μυστηριώδης Βαλέρια Κουρούπη (Βαλέρια Κουρούπη) άρτι αφιχθείσα από το Μόναχο, ο χαριτωμένος αρχιτέκτων Λύσανδρος Καυταντζόγλου (Χάρης Τζωρτζάκης), ο ταγματάρχης Πολυζωίδης (Σήφης Πολυζωίδης) με τη στρατιωτική νοοτροπία και ο απροσδόκητος επισκέπτης Νικ Πόλυς (Νίκος Πολυδερόπουλος)
Το πρωινό της ίδιας ημέρας ένας φόνος γίνεται στην Καλλιθέα. Οι ένοικοι του ξενώνα είναι όλοι τους είναι αθώοι… Αν και όλοι τους, μοιάζουν να κρύβουν κάτι… Μέχρι που εμφανίζεται ο αστυνόμος Σταμουλακάτος (Στάθης Σταμουλακάτος), ο οποίος θα προσπαθήσει να συνδυάσει τα γεγονότα και να βρει τον δολοφόνο που κρύβεται ανάμεσά τους…
Αλλοπρόσαλλές συμπεριφορές, παλιά μυστικά, ψέματα κι αλήθειες, σε ένα γαϊτανάκι που κρατά τον θεατή ακούνητο στη θέση του, έως το τέλος. Η ποντικοπαγίδα στήθηκε και η ανατροπή είναι βέβαιη…
(Το τέλος δεν μπορώ να σας το μαρτυρήσω, γιατί μας απαγορεύτηκε από την παραγωγή… δεχτήκαμε έως και απειλές, αν προβούμε σε αποκαλύψεις… Ε, και φυσικά δεν παίζουν μ’ αυτά τα πράγματα… Με καταλαβαίνετε, εεε;)
Απολαυστικότατη παράσταση, με ευρηματική προσέγγιση. Με αρκετές δόσεις (εγγλέζικου) χιούμορ, η Κίρκη Καραλή οδηγεί τους ηθοποιούς της στην εξιχνίαση ενός (και όχι μόνο) αποτρόπαιου εγκλήματος. Ένα θρίλερ, με αρκετό μυστήριο και εναλλαγές, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως, αριστοτεχνικά δοσμένη, κομεντί μυστηρίου.
Εξαιρετικοί και πολύ αγαπητοί όλοι τους, αποδίδουν με μαεστρία τους ρόλους τους, ισορροπώντας τα κωμικά με τα δραματικά στοιχεία. Όμως την αδυναμία που έχω στην κωμική έκφραση του Νίκου Πολυδερόπουλου, δεν μπορώ να την κρύψω. Η πρωτότυπη μουσική σύνθεση ανήκει στον Αντώνη Παπακωνσταντίνου, τα σκηνικά και το κοστούμια δημιουργήθηκαν από την Άση Δημητρολοπούλου και τους φωτισμούς επιμελήθηκε η Μελίνα Μάσχα. Όλοι και όλα συντελούν στο απολαυστικότερο θρίλερ της φετινής σαιζόν. Δεν χάνεται!
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2021
