Είδαμε την παράσταση ‘Παιχνίδια στη σοφίτα’ στο Θέατρο Χυτήριο
Η Lillian Hellman, Αμερικανίδα θεατρική συγγραφέας, γνωστή για την αριστερή της ιδεολογία και τον κοινωνικό ακτιβισμό, γράφει τα «Παιχνίδια στη σοφίτα» (Toys in the Attic), όπου για ακόμη μια φορά ασκεί σκληρή κριτική στον αμερικανικό τρόπο ζωής.
Η Hellman ολοκλήρωσε αυτό το σχεδόν αυτογραφικό έργο, μέσα σε τρία χρόνια (1957-1960), μιας και ο συναισθηματικός κανιβαλισμός, τον οποίο πραγματεύεται, κινείται σε τεντωμένο σχοινί και χρειάζεται χειρουργικής ακρίβειας περιγραφή.
∞
Η υπόθεση, αναφέρεται στις ασφυκτικές σχέσεις μεταξύ τριών αδελφών, όπου η αγάπη αντικαθίσταται από συναισθήματα κατοχής, ιδιοκτησίας και χειραγώγησης. Θλιβερές, καταθλιπτικές σχέσεις και μια διεστραμμένη έκφανση της αγάπης…
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τις μεσήλικες αδελφές Carrie και Anna, οι οποίες δεν παντρεύτηκαν ποτέ και, απ’ ότι φαίνεται, η μόνη τους έννοια είναι η φροντίδα του αδελφού τους Julian. Φροντίδα και εξάρτηση… και φιλοδοξίες που θυσιάστηκαν και θυσιάζονται… Το μόνο τους όνειρο είναι μια περιοδεία στην Ευρώπη. Ένα ταξίδι που πάντα σχεδιάζουν και ποτέ δεν πραγματοποιούν, αφού πάντα προτεραιότητά τους είναι η παροχή οικονομικής βοήθειας στον υπερφίαλο αδελφό τους…
Μετά από καιρό, ξαφνικά και αναπάντεχα όμως, ο Julian επιστρέφει από το Σικάγο, μαζί με την συναισθηματικά ασταθή, νεαρή σύζυγό του, Lily. Παρόλο που, για ακόμη μια φορά, χρεοκόπησε, ο Julian έρχεται με πολλά δώρα, ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό στην τσέπη του και εισιτήρια για το ταξίδι στην Ευρώπη. Όμως, κανείς δεν είναι ευχαριστημένος… Ο Julian ισχυρίζεται ότι τα χρήματα προέρχονται από μια αγοραπωλησία, όμως δεν γίνεται πιστευτός… Οι αδελφές του περιφρονούν τη σύζυγό του, ενώ η περίεργη αφοσίωση στον αδελφό τους γεννά ερωτηματικά, μιας και ξεφεύγει από το φυσιολογικό… Η Anna κτητική, σκληρή και απαιτητική, ενώ η Carrie, εμμονική μαζί του και με μια παράξενη ζήλια, που πηγάζει, θαρρείς, από την αιμομικτική επιθυμία της…
Όμως, η εξουσία των δύο αδελφών πάνω στον Julian, χάνει τη δύναμή της. Οι ισορροπίες αλλάζουν. Τη θέση ισχύος την έχει πλέον ο, πλούσιος, Julian, ενώ το περίγραμμα ενός θολού δράματος αλλάζει…
Η αριστοκρατική μητέρα της Lily, η Albertine, απόμακρη και κυνική, εμφανίζεται ώστε να δώσει πληροφορίες, ικανές να κάνουν την ιστορία να φτάσει πιο σύντομα στο τέλος της.
Ένα τέλος που είναι ίδιο με την αρχή…
∞
Οι έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις αποδίδονται, υπό την καθοδήγηση του Αλέξανδρου Κοέν, με αριστοτεχνικό τρόπο. Μέσα στο ευφυές σκηνικό του Γιάννη Μετζίκωφ, στους εκπληκτικούς φωτισμούς της Κατερίνας Μαραγκουδάκη, μέσα σε καπνούς και στη διαρκή μουσική υπόκρουση (επιμέλεια Κοέν), που εντείνει την αγωνία και το μυστήριο, ο θεατής καθηλώνεται και αναρωτιέται για την έκβαση αυτής της περίεργης ιστορίας…
Η Θεοδώρα Σιάρκου (ως Carrie), η Τζούλη Σούμα (ως Anna), η Γεωργία Μαυρογεώργη (ως Albertine), ο Σόλων Τσούνης (ως Julian) και η Μαριάννα Κιμούλη (ως Lily), χωρίς υποκριτικά τερτίπια και αχρείαστες κορώνες, αποδίδουν τους ρόλους τους με συναίσθημα και ρεαλισμό.
Μια παράσταση σαν καυτή σφραγίδα σε καπούλια ζώου… Μια παράσταση που μιλάει για τις ζωές που ναυάγησαν, μέσα σε άγρια και ακατέργαστα συναισθήματα…
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2022
