Είδαμε την παράσταση ‘Παίδες εν κρίσει’ στο Θέατρο Λύχνος Τέχνης και Πολιτισμού

H επίσκεψη στο Θέατρο Λύχνος Τέχνης και Πολιτισμού ήταν για μια νεανική παράσταση με μουσική και κίνηση. Μια παράσταση που σε καθηλώνει με τον γρήγορο ρυθμό εναλλασσόμενων ρόλων και διαλέκτων ανάμεσα στους ηθοποιούς.

Πολύ έξυπνη η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου, που έχει μια ζεστασιά και η σκηνή του είναι δίπλα στο κοινό, οπότε γίνεσαι εύκολα μέρος της ιστορίας. Λειτουργικό το σκηνικό και ωραία τα κοστούμια των παιδιών.

Με φόρα μπήκε η πρωταγωνιστική ομάδα στη σκηνή, απαγγέλλοντας το κείμενο και προϊδεάζοντάς μας για την παράσταση (‘μόνο 6 άνθρωποι για τόσους ρόλους;’, ψιθύρισε κάποιος δίπλα μου). Κι όμως, αυτοί οι 6 υπέροχοι ηθοποιοί μάς παρέσυραν σε μια καταπληκτική παράσταση, όπου ο θεατής μπαίνει στην ουσία του θεατρικού έργου, που έχει ως σημείο αναφοράς τον ηθοποιό και τον ρόλο του, ενσαρκώνοντας χαρακτήρες που ζουν γεγονότα της σημερινής εποχής, αγγίζοντας την ψυχή του κάθε θεατή.

Συνοπτικά, είναι μια διαφορετική ιστορία, όπως λέει και η λεζάντα της παράστασης, “Παίδες εν κρίσει”, που έχει προσεγγιστεί από όλους τους συντελεστές της με πολύ μεράκι. Μην παραλείψω να πω για το φωτισμό, που ήταν άψογος για την παράσταση, εκτός από μερικές στιγμές άτυχων γεγονότων. Αν σκεφτείς πως την είδα στην πρεμιέρα της (με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό), τώρα που οι μέρες περνούν και η ομάδα έχει βάλει το τρένο σταθερά στις ράγες, φαντάζεσαι πόσο καλύτερα θα αποδίδουν όλοι.

Το εμφανές άγχος των παιδιών (είχε και αξιόλογους φτασμένους συναδέλφους τους, εκείνη την ημέρα, που είχαν έρθει να τους δουν), λειτούργησε ανασταλτικά, φρόντισαν, όμως, και το ενσωμάτωσαν μέσα στην παράσταση! Άξιοι συγχαρητηρίων όλοι όσοι δούλεψαν γι’ αυτό το αποτέλεσμα, που μπορεί να μην είχε τη συνολική ‘διδαχή’ και πλοκή μιας ‘συνηθισμένης’ παράστασης του συγκεκριμένου έργου, μας γέμισε, όμως, ευεξία και μας έκανε να φύγουμε από το θέατρο με δύο πελώρια χαμόγελα.”

Περισσότερα εδώ.