Είδαμε την παράσταση ‘Όταν κρεμάσουν τις όμορφες’ στο θέατρο Αλκμήνη
«Όταν κρεμάσουν τις όμορφες», μια παράσταση που δημιουργεί αίσθηση…
Είναι που και η Βενετία δεν είναι πόλη, ούτε… λίμνη, αλλά γυναίκα! Είναι και που ο Μανώλης Ιωνάς είναι εξαιρετικός! Είναι και που το σκηνικό είναι ευφάνταστο! Είναι και που ποτέ δεν μας απογοητεύει το Θέατρο Αλκμήνη!
∞
Η Βενετία της ιστορίας μας, είναι μια παλιά δόξα των θεατρικών μπουλουκιών. Όσο ήταν νέα, όμορφη και ταλαντούχα, έζησε δύσκολες, αλλά όμορφες στιγμές, με τους περιφερόμενους θιάσους. Γεύτηκε το χειροκρότημα, την αναγνώριση και την αποδοχή, ζώντας μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο ζωή. Φυσικά γεύτηκε και τον έρωτα… Σήμερα, μόνη πια, μακριά απ’ ό,τι αγάπησε, αναπολεί τη χαμένη νιότη και την ομορφιά της…
Είναι μια νύχτα παράξενη. Βρέχει έξω. Και η Βενετία μας, θέλει να δώσει ακόμη μια παράσταση. Μια παράσταση, έστω για έναν Ξένο, έστω κι από το τηλέφωνο… Υπάρχει μια ησυχία, αυτή της αναμονής… Και τελικά η μοναξιά της Βενετίας, για σήμερα το βράδυ δεν θα είναι αβάσταχτη… Η παράσταση της ξεκινά… Η ζωή της ξετυλίγεται… Ο Ξένος θα είναι εκεί, μέχρι…
Η μοναξιά της Βενετίας σού μιλάει, την αγγίζεις, τη μυρίζεις, τη νιώθεις… Σου φωνάζει, αν και δεν ξέρεις αν τελικά την προτιμάει… Η Βενετία δεν λυπάται τον εαυτό της, αν και είναι, όπως η ίδια λέει, ειδικευμένη εργάτρια στο εργοστάσιο που παράγεται η μοναξιά και σήμερα δουλεύει βάρδια… Χιούμορ (ίσως μαύρο κάποιες φορές) και συναισθήματα που εναλλάσσονται…
∞
Το τέταρτο βιβλίο του Μάνου Τσιλιμίδη, «Όταν κρεμάσουν τις όμορφες», ζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου. Η μουσική του Διονύση Τσακνή, τα ιδιαίτερα σκηνικά και το κοστούμι του Νίκου Κασσαπάκη, οι φωτισμοί του Μανώλη Μπράτση και η ερμηνεία του Μανώλη Ιωνά, όλα συνηγορούν για ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Μάιος 2019
