Είδαμε την παράσταση ‘Οργισμένα Νιάτα’ στο Αγγέλων Βήμα
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2020.
Από την επομένη τα θέατρα στην Αθήνα θα μείνουν κλειστά για έναν μήνα (?), ελέω πανδημίας…
Όμως το Αγγέλων Βήμα, ο σκηνοθέτης Θοδωρής Βουρνάς και όλοι οι συντελεστές, την προγραμματισμένη πρεμιέρα της παράστασής τους θα την κάνουν. Έτσι, για να ξορκίσουν το κακό, έστω κι αν θα παραβρεθούν μόνο λίγοι φίλοι, για να παρακολουθήσουν τα «Οργισμένα Νιάτα» του John Osborne.
∞
Τα «Οργισμένα Νιάτα» του John Osborne, ανέβηκαν για πρώτη φορά το 1956, στο Royal Court Theatre του Λονδίνου με τον πρωτότυπο τίτλο «Look Back in Anger». Ο John Osborne (έχει τιμηθεί με Oscar σεναρίου για την ταινία «Tom Jones») υπήρξε ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της γενιάς των «οργισμένων νέων» και ένας από τους μεγαλύτερους δραματουργούς του 20ου αιώνα. Κατάφερε να γίνει πασίγνωστος από την ηλικία των 19 ετών, όταν συνέγραψε το συγκεκριμένο έργο, το οποίο τον κατέστησε σύμβολο όλων των επαναστατημένων νέων της εποχής του. Πολέμιος κάθε είδους προσωπικής ή κοινωνικής σύμβασης, ιδιαίτερα ευερέθιστος, αλλά και μανιώδης πότης και καπνιστής, εμπνεόταν από τον ίδιο τον θυμό του, τον οποίο εξωτερίκευε στις δημιουργίες του, ενώ το έργο του «Οργισμένα Νιάτα» θεωρείται, κατά κάποιον τρόπο, αυτοβιογραφικό.
∞
Ένα από τα κεντρικά θέματα αυτού του έργου, είναι αυτό της αποξένωσης και της μοναξιάς, αλλά και των ανισοτήτων της βρετανικής κοινωνίας του 1956, που κυρίως γίνονται αντιληπτά μέσα από τον χαρακτήρα του Jimmy.
Ο Jimmy, ένας απείθαρχος, ασυνήθιστος άντρας ζει σε μια μικρή σοφίτα με τη σύζυγό του Alison, η οποία προέρχεται από μια οικογένεια ανώτερης κοινωνικής τάξης, την οποία ο Jimmy μισεί και καταδικάζει. Ο Jimmy δεν είναι βίαιος, αλλά διακατέχεται από μια ενοχλητική ιδεοληπτική οργή, ενώ μνησικακεί και φθονεί οτιδήποτε επιτυχημένο και κατά την γνώμη του άπιαστο, χωρίς όμως να προσπαθεί για κάτι. Είναι θυμωμένος λόγω της τάξης του, παρά το γεγονός ότι έχει λάβει πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ενώ συμπεριφέρεται με αγένεια και με λεκτική βία προς τη σύζυγό του Alison, η οποία και αποτελεί τον τέλειο στόχο για την οργή του, ενώ ο συγκάτοικός τους και παιδικός του φίλος, Cliff, προσπαθεί να την προστατεύσει. Ο Cliff είναι απλός και ευγενικός άνθρωπος, μένει μαζί τους και δεν εμφανίζει τις εμμονές του φίλου του, παρόλο που δεν έχει τη δική του μόρφωση.
Το μικρό διαμέρισμα αποτελεί τη σκηνή εκρηκτικών και απελπισμένων στιγμών, μέχρι που την εμφάνισή της κάνει η φίλη της Alison, η Helena, η οποία «για το καλό της» την πείθει να εγκαταλείψει τον Jimmy και καλεί τον πατέρα της να έρθει να την πάρει…
Η συνέχεια είναι ανατρεπτική, ενώ το παιχνίδι «bear-and-squirrel» υποδηλώνει την ιδιαίτερη σχέση των Jimmy και Alison, μιας και η «αρκούδα» και ο «σκίουρος» αντιπροσωπεύουν τον Jimmy και την Alison, αντίστοιχα. Είναι τα παιχνίδια που παίζουν σημαντικό ρόλο στη σχέση τους, χαρακτηρίζοντάς την και θα έχουν και τον τελευταίο λόγο…
Η απόλυτη κυριακάτικη, μεταπολεμική θλίψη και βαριεστημάρα. Ως νέος, δεν υπάρχει τίποτα να κάνεις, παρά να νιώθεις αδιάφορος και θυμωμένος, έως οργισμένος, διαβάζοντας τις, γεμάτες με άγριες και καταθλιπτικές ειδήσεις, εφημερίδες. Και μέσα από τον συντηρητισμό, ξεπροβάλει μια λανθάνουσα επανάσταση, την οποία οδηγεί μια υπολανθάνουσα οργή. Μια υπόγεια πάλη των τάξεων, αντιπαραθέσεις με διαλόγους που φαινομενικά απλά εκδηλώνουν θυμό, ενώ σε ένα δεύτερο επίπεδο διαφαίνεται ο ρατσισμός της εποχής, η αστάθεια, η ανυπομονησία και ταυτόχρονα η παθητικότητα μιας γενιάς.
∞
Το συγκεκριμένο έργο επιλέχθηκε, όπως πάντα, από την ψυχή του Αγγέλων Βήμα, Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου, η οποία το μετέφρασε και ανέθεσε τη σκηνοθεσία του στον δημιουργικότατο Θοδωρή Βουρνά.
Στη σκηνή του θεάτρου απολαμβάνουμε τέσσερα νέα παιδιά να ερμηνεύουν με όλη τους την ψυχή τους ρόλους τους και με τρόπο αφοπλιστικά λιτό αποδίδουν την «οργή» της εποχής. Πρόκειται για τους ταλαντούχους Κωνσταντίνο Ελματζίογλου (Jimmy), Λία Τσάνα (Alison), Κωνσταντίνο Βασιλόπουλο (Cliff) και Μελίνα Σπετσιέρη (Helena). Μαζί τους, ο επίσης ταλαντούχος, ως συνταγματάρχης Redfern, πατέρας της Alison, Πάνος Τζίνος. Ιδιαίτερη μνεία στην κινησιολόγο και βοηθό σκηνοθέτη Ντέπυ Γοργογιάννη, στην υπεύθυνη των σκηνικών και κοστουμιών Αρετή Μουστάκα, στον Γιώργο Αγιαννίτη, ο οποίος σχεδίασε τους φωτισμούς και στον Γιώργο Αντωνίου για τη μουσική επιμέλεια. Ένα μπουκέτο από νέους γεμάτους όνειρα, ταλαντούχους ανθρώπους.
∞
Μια παράσταση, μέσω της οποίας, ασκείται έντονη κριτική σε στερεότυπους κοινωνικούς και πολιτικούς κανόνες, ενόσω επιτίθενται, στην άνευ ουσίας, ζωή της κατώτερης αγγλικής τάξης, την μεταπολεμική περίοδο.
Η συνέντευξη από τους πρωταγωνιστές έπεται. Ευχή όλων μας να ανοίξουν τα θέατρα, τα οποία ούτως ή άλλως αποδείχτηκαν από τους πλέον ασφαλείς χώρους, σύντομα. Και τα «Οργισμένα Νιάτα» να έχουν την τύχη που τους αξίζει.
Εις το επανιδείν φίλοι…
Περισσότερα εδώ (αρχική δημοσίευση, θα ακολουθήσει νέα ενημέρωση).
Έλενα Χατζοπούλου, Νοέμβριος 2020
