play_arrow

keyboard_arrow_right

Listeners:

Top listeners:

skip_previous skip_next
00:00 00:00
chevron_left
volume_up
  • play_arrow

    Sin Radio Listen, don't just hear!

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ

Είδαμε την παράσταση ‘Οι Κάλπηδες’ στο Θέατρο Μπέλλος

today2 Ιουνίου, 2024

Φόντο
share close

Η θεατρική ομάδα «Πτωχαλαζόνες» και ο σκηνοθέτης Κώστας Παπακωνσταντίνου, προκειμένου «να ζήσουνε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα», αποφασίζουν να αναζητήσουν τον καλύτερο κατεργάρη, το μεγαλύτερο λαμόγιο, τον καλύτερο Αρχικάλπη, μιας και αυτό αποτελεί για τους ίδιους, θέμα τιμής και αξιοπρέπειας.

Έτσι, με όχημα το έργο του Στρατή Μυριβήλη «Οι Κάλπηδες», φέρνουν στη σκηνή του Θεάτρου Μπέλλος, το κωμικό διήγημα, που αν και δημοσιεύτηκε το 1928 (στη συλλογή διηγημάτων «Διηγήματα» σε έκδοση της εφημερίδας «Ταχυδρόμος»), μοιάζει σαν να γράφτηκε χθες και σαν να αναφέρεται στο δικό μας σήμερα…

Ο γεννημένος στη Λέσβο, μάχιμος δημοσιογράφος και σημαντικότατος πεζογράφος, Στρατής Μυριβήλης (1890-1969), αν και έμεινε γνωστός κυρίως για τα αντιπολεμικά του διηγήματα, πολλάκις ασχολήθηκε και με σύνθετα θέματα της καθημερινότητας, ενώ μ’ ένα λυρικό και ταυτόχρονα ρεαλιστικό ύφος περιγράφει είτε σκηνές από τον πόλεμο είτε σκηνές κωμικές, στην ενδιαφέρουσα θεματική των ιστοριών του, που ακόμη και σήμερα, είναι εξαιρετικά επίκαιρη.

Ο Καλπομανώλης και ο Ψευτοθόδωρος, γνωστοί κατεργαραίοι σ’ όλο το νησί της Λέσβου, όταν μαθαίνουν ο ένας για την ύπαρξη και τα κατορθώματα του άλλου, αποφασίζουν να αναμετρηθούν.

Ποιος είναι ο καλύτερος Αρχικάλπης;

Πηγαίνοντας προς την πόλη, ο Καλπομανώλης μ’ ένα τσουβάλι φύκια, τα οποία έχει σκοπό να τα πουλήσει για μεταξωτές κορδέλες κι ο Ψευτοθόδωρος μ’ ένα τσουβάλι λιγαροκούκουτσα, τα οποία έχει σκοπό να τα πουλήσει για πιπέρι, οι δύο κάλπηδες συναντιούνται χωρίς ο ένας να αναγνωρίσει τον άλλο. Με έναν δικό τους πειστικό τρόπο κοροϊδεύει ο ένας τον άλλον κι ανταλλάσσουν τα τσουβάλια, ενώ ο Καλπομανώλης εισπράττει από τον Ψευτοθόδωρο συν ένα «άσπρο» (υποδιαίρεση νομίσματος, ευτελούς αξίας). Όταν περήφανοι για το κατόρθωμά τους επιστρέφουν στο σπίτι τους κι ανοίγουν τα τσουβάλια, διαπιστώνουν την πικρή αλήθεια…

Τότε, γιατί έχουν ένα όνομα και μια τιμή σ’ αυτή την κοινωνία, ο ένας θα προσπαθήσει να βρει και να τιμωρήσει τον άλλον. Σε αυτήν τη διαδρομή κάποια στιγμή θα βρεθούν ενωμένοι, μιας κι έχουν να αντιμετωπίσουν νταήδες ληστές, δαίμονες και γκρουβ και φραστ και τέλος Ανατολίτες μυλωνάδες.

Όμως, για την τιμή και για ένα «άσπρο» γίνονται όλα και το τέλος είναι ακόμη αβέβαιο..

Ένα κωμικό διήγημα, ένα παραμύθι, του Στρατή Μυριβήλη, γεμάτο με στερεότυπα, σκηνοθετείται με σεβασμό και δημιουργικό τρόπο, από τον Κώστα Παπακωνσταντίνου κι ερμηνεύεται με περίσσια, καλοκουρδισμένη, ορμή από την ομάδα «Πτωχαλαζόνες» (πτωχοί και αλαζόνες, ψωροπερήφανοι…). Ο Ελισσαίος Βλάχος και ο Δημοσθένης Ξυλαρδιστός, ως αδιόρθωτοι κάλπηδες, ερμηνεύουν απολαυστικά, τους χαρακτήρες του Καλπομανώλη και του Ψευτοθόδωρου, ενώ η Αγγελική Μαρίνου ερμηνεύει με μαεστρία τους άλλους υποστηρικτικούς και απαιτητικούς ρόλους, μιας και χρησιμοποιείται, ως συνθήκη, η τριτοπρόσωπη αφήγηση.

Τα κοστούμια και τα λειτουργικά, πολυμορφικά σκηνικά, εντυπωσιάζουν με την απλότητα και την ευρηματικότητά τους, είναι δημιουργίες της Ματίνας Μέγκλα και της Φιλάνθης Μπουγάτσου, η συγχρονισμένη όλο ρυθμό κίνηση διδασκαλία της Μαργαρίτας Τρίκα, η πρωτότυπη μουσική σύνθεση του Νίκου Ζουρνή και οι φωτισμοί του Γιώργου Αγιαννίτη, συνυπογράφουν τις σπαρταριστές και όλο υπαινιγμούς σκηνές της παράστασης, ενώ και η διάδραση με το κοινό κερδίζει ακόμη περισσότερο τον θεατή.

Η δραματοποίηση ενός λογοτεχνικού κειμένου σε μια παράσταση με γρήγορες εναλλαγές και καταιγιστικό ρυθμό, που θυμίζει comedia dell arte, μετουσιώνει ένα διήγημα ή μάλλον ένα σκωπτικό παραμύθι, που μιλάει για την επιβίωση, την απάτη, την κομπορρημοσύνη, την κουτοπονηριά, τη μπαμπεσιά, τη λαμογιά, αποτελώντας τελικά έναν καθρέφτη της κοινωνίας μας. Ένα κείμενο που αναφέρεται στο χθες, στο σήμερα και (δυστυχώς) στο αύριο. Μια παράσταση για να συνειδητοποιήσουμε, για ακόμη μια φορά, πως όλα τριγύρω αλλάζουνε, μα κι όλα τα ίδια μένουν…

Και σύμφωνα με ένα λογοπαίγνιο, που ταιριάζει στην επικαιρότητα, τίθεται αυθόρμητα η ερώτηση: πόσοι άραγε κάλπηδες θα βγούνε από τις επερχόμενες κάλπες; (κάλπις, ομηρική λέξη)

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Μάιος 2024

Written by: Sin Radio

Sin Radio
0%