Είδαμε την παράσταση ‘Ο Συμβολαιογράφος’ στο θέατρο Χώρα

Ο «Συμβολαιογράφος» (1855), η νουβέλα του Αλέξανδρου Ραγκαβή, εξιστορεί μια μελοδραματική ιστορία εποχής. Πρόκειται για ιστορία δολοπλοκίας, αγωνίας και ρομάντζου, αν και από αρκετούς χαρακτηρίζεται και ως αστυνομικό μυθιστόρημα. Γραμμένη στην καθαρεύουσα, κάνει χρήση της δημοτικής, ενώ χρησιμοποιεί και πολλά Επτανησιακά γλωσσικά ιδιώματα.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται στο χρονικό της δολοφονίας του πλούσιου κόμητα Ναννέτου, στην αναζήτηση του δολοφόνου του, μεταξύ των κληρονόμων του, και στην περίεργη δράση του συμβολαιογράφου Τάπα.

∞

Κεντρική φιγούρα, ο Σιορ Τάπας (Σταμάτης Φασουλής), ο Κεφαλονίτης συμβολαιογράφος, με αδυναμία στη μοναχοκόρη του, για την οποία μπορεί να κάνει τα πάντα. Ένας χαρακτήρας πονηρός και σκοτεινός, τον οποίο ο Φασουλής προσεγγίζει με τρόπο που ακροβατεί μεταξύ τραγικού και κωμικού.

Η Ευγενία Δημητροπούλου, στον ρόλο της Μαρίνας, κόρης του Σιορ Τάπα, ερμηνεύει με ευαισθησία τον απαιτητικό ρόλο της, ενώ ο Αντώνης Λουδάρος, ως υπηρέτης Νικολός, κλέβει τις εντυπώσεις. Εξαιρετικές επιλογές του Ρένου Ρώτα, στον ρόλο του Ροδίνη και του Αλέξανδρου Πέρρου, στον ρόλο του Γεράσιμου, ρόλοι οι οποίοι ταιριάζουν απόλυτα στις ερμηνευτικές τους δεινότητες.

Οι εικόνες και τα συναισθήματα αποδίδονται με πειστικότητα και οι ανατροπές κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον του θεατή. Το δράμα κορυφώνεται σταδιακά, μέχρι που τα όρια του καλού και του κακού γίνουν πλέον ευδιάκριτα.

∞

Η εξαπάτηση, η απληστία και το συμφέρον, η ραδιουργία, η εκδίκηση, μυστικά και συνομωσία και μια ιδιότυπη απονομή δικαιοσύνης αποτελούν τα χαρακτηριστικά της ιστορίας και τους κύριους άξονες της ιστορίας. Ενδιαφέρουσα η σκηνοθετική ματιά του Ζούλια, πλούσια τα σκηνικά και τα κοστούμια. Μια παράσταση με υποδόρια κωμικά στοιχεία και έντονη δραματουργία.

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2019