Είδαμε την παράσταση ‘Μεφίστο’ στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Τόπος Αμβούργο και μετά Βερολίνο.
Εποχή Μεσοπόλεμος.
Η Γερμανία έχει υποστεί μια τεράστια ταπεινωτική ήττα.
Η Γερμανική επανάσταση έχει νικηθεί κατά κράτος, τα μέλη των Σπαρτακιστών δολοφονούνται από τα Φράικοπς.

Την ίδια εποχή, στο Αμβούργο ανατέλλει το άστρο του ηθοποιού Χέντρικ Χέφγκεν.
Ο Χέντρικ ζει, αναπνέει και εργάζεται μόνο για την τέχνη του, για την ίδια τέχνη είναι έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα.
Παντρεμένος με μια γυναίκα αστικής καταγωγής, μετακομίζει στο Βερολίνο, για να εργαστεί στο Εθνικό θέατρο Γερμανίας.
Μέσα από μεγάλες ερμηνείες και ρόλους εξελίσσεται, μέχρι τον θρίαμβό του, τον Μεφιστοφελή στον Φάουστ του Γκαίτε.

Όταν οι Ναζί παίρνουν την εξουσία, αρχίζει να συνθηκολογεί με το “καθεστώς”, θυσιάζοντας και δικούς του ανθρώπους.

Το Γ’ Ράιχ δεν θα διστάσει να τον χρησιμοποιήσει προς όφελός του.

Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης δεν είδαμε έναν απλό μονόλογο. Βασισμένος πάνω στο κείμενο του Κλάους Μαν, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Νικόλας Βαγιονάκης μάς έδωσε μια εικόνα της Γερμανίας του Μεσοπολέμου, λίγο πριν, αλλά και στη διάρκεια, που “τα τέρατα” είχαν βγει στην αρένα.
Μας έβαλε μέσα στη χρονομηχανή, που προσγειώθηκε σε ένα κρύο Βερολίνο, είδαμε τα χαμηλά φώτα και τις κόκκινες κουίντες των καμπαρέ, νιώσαμε τη φρίκη των δρόμων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, είδαμε εκείνη τη Γερμανία.

Θέατρο, performance, καμπαρέ, με φωνή που έτρεμε, με ένα πρόσωπο που έδινε στη μάσκα τρομακτική δύναμη, στην πιο δύσκολη στροφή του ιστορικού χρόνου, θύτης και θύμα ο ίδιος, μας μύησε, βήμα βήμα στην ιστορία του Μεφίστο.

Μπράβο, Χέντρικ Χέφγκεν.
Μπράβο, Νικόλα Βαγιονάκη.

Περισσότερα εδώ.

Χρύσα Κατσιματίδου – δημοσιογράφος, κριτικός θεάτρου, Δεκέμβριος 2022