Eίδαμε την παράσταση “Η Λεονί εν αναμονή” στην ταράτσα του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος
– Μα, θέατρο σε ταράτσα;
– Ναι, γιατί όχι; Τι έχουν δηλαδή οι ταράτσες και δη αυτές στους πρόποδες του Λυκαβητού; Ειδικά αυτή έχει πολύ θέα, έμαθα!
(Απόσπασμα συζήτησης με συγγενικό μου πρόσωπο, όταν του είπα ότι θα πάω να δω θέατρο στην ταράτσα του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος)
Η ταράτσα στο 4ο όροφο του κτηρίου, ψηλά στη Σίνα, ήταν έτοιμη να μας υποδεχτεί – είχε και ένα υπέροχο αεράκι που έφτιαχνε τη διάθεση και ένα “παιχνιδιάρικο” σκηνικό που σε προδιέθετε για κάτι που θα γελούσες σίγουρα.
Σε πρώτο πλάνο η Λεονί – ολίγον έγκυος και ψιλοτσαντισμένη. Μας υποδεχόταν αμίλητη και ακίνητη, μπροστά από την τραπεζαρία του σπιτιού της. Όταν γέμισαν όλες οι θέσεις και είχε σκοτεινιάσει, η Kλεμάνς, υπηρέτρια του σπιτιού, μας ενημέρωσε ότι η παράσταση αρχίζει.
Άμα τη εμφάνισει του Τουντού, του συζύγου της Λεονί, καταλάβαμε τι πρόκειται να δούμε – μια φάρσα για τις οικογενειακές σχέσεις. Η εγκυμονούσα Λεονί ξεκίνησε να γκρινιάζει για τα πάντα στον σύντροφό της, θεώροντας πως δεν είναι αρκούντως προστατευτικός απέναντί της, ότι δεν της ικανοποιεί τις επιθυμίες και προπάντων ότι δεν αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες που περνάει στην κατάσταση που βρίσκεται, για την οποία κι αυτός έχει, όπως και να το δει κάποιος, ενεργή συμμετοχή. Την ενοχλούν τα πάντα και σε αυτήν τη συμπεριφορά της έχει την υποστήριξη της Κλεμάνς και φυσικά της μητέρας της, που καταφτάνει προς βοήθεια του παιδιού της.
Η πεθερά, δια ασήμαντη αφορμή, ξεκινά να τα βάζει κι αυτή με τον γαμπρό της, πράγμα που θυμώνει την κόρη της, αφού εκείνη έχει το προνόμιο να κάνει “άλογο” τον δυστυχή Τουντού και καταλήγει στην υπεράσπισή του. Ανακουφισμένος προσωρινά ο ήρωάς μας, χαίρεται γιατί η γυναίκα του τον αγαπάει και δεν αφήνει τρίτους να τον κακομεταχειρίζονται κι όλα αυτά μέχρι να έρθουν τα “προικιά” του μωρού – σε μπλε χρώμα, γιατί η Λεονί είναι σίγουρη ότι κυοφορεί αγόρι. Εκεί ξεκινάει ένας δεύτερος γύρος καπρίτσιων και ο Τουντού της ικανοποιεί τα πάντα, προς μεγάλη ευχαρίστηση της πεθεράς, που διαπιστώνει πως η κόρη της έχει βρει έναν άνδρα που τον κάνει ό,τι θέλει!
Και επειδή η νεαρή – προσεχώς μαμά, έχει πολλές ανασφάλειες, καλεί και τον πατέρα της για ψυχολογική υποστήριξη και τη μαία της, για να τη συνδράμει. Ο πεθερός καταφτάνει μεσα στην τσαντίλα, γιατί τον διέκοψαν από μια σημαντική χαρτοπαιξία και επιπλέον επειδή δεν πολυγουστάρει τον γαμπρό του – δεν είναι από αριστοκρατική τάξη, όπως η δική του οικογένεια βλέπεις… Το γλυκό δένει με την άφιξη της απίθανης κυρίας Βιρτυέλ, της μαίας, που έχει τον τρόπο της γενικώς! Βλέποντας τη Λεονί και προτού την εξετάσει, κρίνει πως έχει έρθει η ώρα του τοκετού και ζητά από την Κλεμάνς να ετοιμάσει τα σχετικά. Κι αφού θα περάσει ώρα στο σπίτι μέχρι τη γέννηση του βρέφους, αναλαμβάνει το γενικό πρόσταγμα!
Σε όλο αυτό το χάος, ο κακομοίρης ο Τουντού ανέχεται στωικά όλα όσα του κάνουν οι πάντες στο σπίτι, μόνιμοι κάτοικοι και επισκέπτες. Ο κόμης και η κόμισσα Ντε Σαμπρινέ, γονείς της Λεονί, μετράνε τις μέρες από τον γάμο και καθώς ημερολογιακά βγαίνουν 8 μήνες, τα βάζουν με τον γαμπρό τους, κατηγορώντας ότι είχε σχέσεις με το παιδί τους πριν παντρευτούν, πράγμα που βγάζει εκτός εαυτού τον ψύχραιμο, μέχρι ώρας, Τουντού και μετά την αποχώρησή του το ζεύγος τσακώνεται, με φόντο τα κουτσομπολιά που θα φέρει ο πρόωρος τοκετός και την καταγωγή του γαμπρού, με τον κόμη να τα βάζει με την κόμισσα που τον τούμπαρε και έδωσαν το κορίτσι τους σε αυτόν τον τύπο και αυτήν να ανταπαντά πως μπορεί να μην είναι αριστοκράτης, αλλά και την κόρη τους αγαπά και της ικανοποιεί αδιαμαρτύρητα ό,τι παλαβομάρα της κατέβει στο κεφάλι.
Όταν η μαία τούς ανακοινώνει ότι ο τοκετός αναβάλλεται για το διηνεκές, λόγω λανθασμένης διάγνωσης και μη ύπαρξης μωρού, ο Τουντού βρίσκει την ευκαιρία και ξεσπαθώνει, αποκαθιστώντας, μάλλον προσωρινά, την τάξη στο σπίτι και την υπόστασή του.
Γελάσαμε πάρα πολύ με αυτήν την κωμωδία του Φεντώ, που την είδαμε πρώτη φορά. Ο βασικός της άξονας κινούνταν στη γενική διαπίστωση χιλιετιών ότι “το σπίτι το φτιάχνει ή το χαλάει η γυναίκα και ο άνδρας υπακούει σε εντολές” (το έλεγε η συγχωρεμένη η θεία Γλυκερία στο νησί, υπογραμμίζοντας πως κάτι χαζές σαν αυτή ήταν οι εξαιρέσεις του κανόνα!). Μέσα από τις σουρρεαλιστικές καταστάσεις που δημιουργεί μια παρ’ολίγον εγκυμοσύνη και την καταστρατήγηση της λογικής, για διάφορους λόγους κάθε φορά, οι περισσότεροι αναγνωρίσαμε πρόσωπα και καταστάσεις που έχουμε συναντήσει στον οικογενειακό ή φιλικό μας κύκλο. Οι σκηνές του αριστοκρατικού ζεύγους, που θύμιζαν πολύ Βίρνα και Γιάγκο Δράκο (και δεν έχω δει ούτε μίσο επεισόδιο να σκεφτείς, αλλά τους ξέρω), με τους πομπώδεις παράλληλους μονολόγους ήταν το καλύτερό μου, μαζί με την Κλεμάνς που σε όλα αυτά τα σκηνικά έπαιρνε θέση τηλεθεατή και ποπ κορν και παρακολουθούσε με τρελό ενδιαφέρον!
Ο Τάσος Πυργιέρης έχει μια εκπληκτική ματιά στο έργο και καταφέρνει, μέσα από την συνολική υπερβολή των ηρώων του έργου, να κάνει το κοινό να διασκεδάσει και να γελάσει πολύ, παρουσιάζοντας στον σωστό βαθμό γελοιότητας τις όποιες καταστάσεις, ακόμη και τις πολύ σοβαρές, όπως τις διαφορές σε έναν γάμο δύο ανθρώπων από διαφορετική κοινωνική θέση. Καθοδηγεί με πολύ μπρίο τους έξι ηθοποιούς του – Παρασκευή Δουρουκλάκη (Λεονί), Ανούς Μπογοσιάν (Kλεμάνς, υπηρέτρια), Κλέαρχο Παπαγεωργίου (Τουντού, σύζυγος Λεονί), Ρένα Κυπριώτη (Κόμισσα Ντε Σαμπρινέ), Αλέξανδρο Βάρθη (Κόμης Ντε Σαμπρινέ) και Χρήστο Σταθούση (Κυρία Βιρτυέλ, μαία), που είναι όλοι τους απολαυστικοί! Υπέροχα τα κοστούμια και τα σκηνικά της παράστασης, καθώς και τα “μαλλιά” των ηθοποιών που παρέπεμπαν στις αρχές του 20ου αιωνα, που θεωρητικά λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα. Ήχοι, φωτα, όλα τα τεχνικά δούλεψαν ελβετικό ρολόι (παρότι βρισκόταν σε γαλλικό έδαφος!)
Η παράσταση παίζει για δύο βράδια ακόμη στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (που πολύ μας άρεσε ως χώρος) και στη συνέχεια μπορείτε να τη δείτε είτε στο Αττικό άλσος στο φεστιβάλ της περιφέρειας Αττικής (18 Ιουλίου) ή στο Πάρκο Τρίτση στο Ίλιον (31 Ιουλίου). Θα ήταν ωραίο να παιχτεί και σε κάποιο κλειστό θέατρο την επόμενη θεατρική σεζόν (την ξαναέβλεπα χαλαρά), ώστε να έχουν την ευκαιρία και άλλοι θεατρόφιλοι να την απολαύσουν και να περάσουν πάρα πολύ ωραία!
Περισσότερα εδώ.
Θοδωρής Κ., Ιούλιος 2022
