Είδαμε την παράσταση ‘Κίνηση ΜΑΤ’ στο Θέατρο Αθηνών
Μια τυπική μέρα διαδήλωσης στην πόλη… οι από εδώ αρχίζουν να βαράνε αδιακρίτως και οι από εκεί “γνωστοί-άγνωστοι” στο δικό τους ρολάκι… Στη μέση, ως συνήθως, όσοι βρέθηκαν για άλλους λόγους στην πορεία και τώρα εγκλωβίστηκαν και ψάχνουν κάπου να κρυφτούν για να γλιτώσουν!
Σε μια ταράτσα, βρίσκει καταφύγιο μια αντιεξουσιάστρια, “επαγγελματίας” διαδηλώτρια, που βαρέθηκε να τρώει ξύλο (γενικώς την έχει βαρεθεί την φάση, παρόλο που δεν το παραδέχεται) και περιμένει να ηρεμήσουν τα πνεύματα για να μπορέσει να την κάνει με “ελαφρά” πηδηματάκια. Ενώ παρακολουθεί από ψηλά τα δρώμενα, αντιλαμβάνεται πως κάποιος ακόμη έχει βρεθεί στην ίδια ταράτσα – ένας άνδρας των ΜΑΤ. Δεν την έχει ακολουθήσει, αλλά κρύβεται κι αυτός εκεί, αφού προσωπικοί λόγοι δεν του επιτρέπουν να βρίσκεται στο πλευρό των συναδέλφων του.
Ως φυσικό επακόλουθο, η πρώτη επαφή των δύο είναι συγκρουσιακή, αλλά γρήγορα μένει στην άκρη, αφού αποφασίζουν να συζητήσουν πολιτισμένα και με επιχειρήματα για όλα αυτά που τους φέρνουν απέναντι. Αυτή ξεδιπλώνει με αποδείξεις τη διαπλοκή κράτους-παρακράτους και τη συμμετοχή των οργάνων της τάξεως (εκούσια ή ακούσια) κι εκείνος της παραθέτει ντοκουμέντα, σύμφωνα με τα οποία οι “καθ’έξιν μπαχαλάκηδες” δεν παλεύουν για κανένα κοινό καλό, αλλά για συμφέροντα που ίσως ταυτίζονται με όσα, και καλά, καταγγέλλουν! Ακολουθεί ένας νέος γύρος λεκτικών διαξιφισμών, γεμάτος από τσιτάτα κλισέ εκατέρωθεν, μέχρι που εξουθενωμένοι από όλη αυτήν την τρέλα, θα κάτσουν σαν παλιοί γνώριμοι και θα μιλήσουν πιο ανθρώπινα.
Ακόμη και τότε, οι δηλητηριώδεις ατάκες και η διάθεση να φανεί πιο “έξυπνος” ο ένας από τον άλλον, δίνουν και παίρνουν, δημιουργώντας ένα εκρηκτικά κωμικό περιβάλλον για το κοινό, που απολαμβάνει την αναγκαστική τους συνύπαρξη. Αποτέλεσμα όλου αυτού, είναι η άμβλυνση των διαφορών που έχουν και η απόπειρα να μπουν ο ένας στα παπούτσια του άλλου, αντιλαμβανόμενοι πως, στο τέλος της ημέρας, πίσω απο τους “ρόλους”, έχουν ως άτομα αρκετά κοινά και ίδιες περίπου πονεμένες ιστορίες – αυτό θα τους φέρει συναισθηματικά πιο κοντά, κάτι που θα λειτουργήσει τελικά υπέρ της διαδηλώτριας!
Μια καλογραμμένη κωμωδία, απο τον Μιχαηλ Άνθη, που βάζει σε έναν μικρό χώρο δύο αντίθετους κόσμους αντιμέτωπους· άνδρας-γυναίκα, εξουσία-αντιεξουσίαστρια και τους οπλίζει με όλα όσα λέγονται εκατέρωθεν στον δημόσιο λόγο, θίγοντας μέσα από τους διαλόγους μια σειρά από θέματα, όπως οι σχέσεις των δυο φύλων και πώς τις αντιλαμβάνεται ο καθένας, ο διεθνισμός και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, τα απλά καθημερινά των ανθρώπων που ζουν στη χώρα και τις αυταπάτες που διατηρούμε ακόμη, λες και βγήκαμε από μια γυάλα και έχουμε χάσει την εξέλιξη των τελευταίων 15, τουλάχιστον, ετών. Σκηνοθετικά, επέλεξε να στήσει την παράσταση στο λιτό, αλλά πολύ προσεγμένο σκηνικό της ταράτσας από τη Ροζαμάλια Κυρίου και να εστιάσει στις ερμηνείες των δύο ηρώων, αποδίδοντας με απόλυτη φυσικότητα και με μια γλώσσα καθημερινή, που τους κατέστησε πολύ προσιτούς στα μάτια μας. Διατηρεί έναν γρήγορο ρυθμό και σε αυτό βοηθάνε οι ατάκες που εκτοξεύονται και φυσικά οι ηθοποιοί.
Η Ματθίλδη Μαγγίρα, στον ρόλο της αντιεξουσιάστριας, είναι δυναμική και νευρώδης, με σπιρτόζικο πνεύμα και γνήσια κωμική φλέβα, είναι απολαυστική και κούμπωσε με την ηρωίδα, που, κάτω από το προσωπείο της αντίδρασης και των καταστροφών, κρύβει πολλές ανασφάλειες και μια ψυχή μικρού παιδιού. Το ταίρι της επί σκηνής, ο Γιώργος Κοψιδάς έχει όλα τα χαρακτηριστικά ένας αστυνομικού των ΜΑΤ, οπότε ήταν αρκούντως πειστικός εμφανισιακά. Υποκριτικά, έβγαλε με άνεση τον χαρακτήρα του ήρωα, ενός αριβίστα-αρσενικού παλαιάς κοπής, που έχει βρει καταφύγιο σε κάτι που του δίνει τη δυνατότητα να κρύβει τα κόμπλεξ και τις αδυναμίες του, “πουλώντας” δύναμη και εξουσία. Ως ζευγάρι, είχαν πολύ καλή χημεία και πρόσφεραν πολλές δυνατές στιγμές γέλιου.
Σε μια εποχή που ο δημόσιος διάλογος για όσα μας προβληματίζουν, τις περισσότερες φορές, δεν οδηγεί πουθενά αλλού, πέρα από εντάσεις και περιχαρακώματα στις θέσεις του καθενός, χωρίς διάθεση να ακούσει κάποιος τα επιχειρήματα του άλλου, η παρασταση ‘Κίνηση ΜΑΤ’ μέσα από τη φόρμα της κωμωδίας, παρουσιάζει δύο κόσμους, που ο ένας οφείλει την ύπαρξή του στη δραστηριότητα του άλλου. Οι συγκρούσεις και οι αιτίες που τις προκαλούν, μαζί με τους διαλόγους των δύο πρωταγωνιστών, δείχνουν πως η διατήρηση αυτής της κατάστασης οφελεί τελικά και τις δύο πλευρές και πως ουσιαστικά κανείς δεν λειτουργεί υπέρ αυτών που ισχυρίζεται… Πέραν αυτού, είναι μια πανέξυπνη κωμωδία, με εξαιρετική σκηνοθεσία και δύο υπέροχους πρωταγωνιστές, που για 90 λεπτά την ιδρώνουν τη φανέλα και, αν χρειαστεί, απαλλάσονται και από αυτήν!
Περισσότερα εδώ.
Θοδωρής Κ., Μάρτιος 2023
