Είδαμε την παράσταση ‘Κάθε πέρσι και του χρόνου’ στο θέατρο Αλάμπρα
Ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός, Sir Alan Ayckbourn, έχει γράψει περισσότερα από 90 θεατρικά έργα, εκ των οποίων τα περισσότερα έχουν ανέβει στο West End και στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου. Το 1972, ο Ayckbourn γράφει το έργο Το Absurd Person Singular και μέσω αυτού θίγει το θέμα των δύσκολων γάμων, θέμα το οποίο συναντάται συχνά στα έργα του, ίσως εξαιτίας του δικού του δύσκολου γάμου.
Φέτος, το έργο Το Absurd Person Singular, μεταφράζεται από τον Αλέξανδρο Κοέν και ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Αλάμπρα, με τον τίτλο Κάθε πέρσι και του χρόνου.
∞
Παραμονές Χριστουγέννων. Τα περασμένα Χριστούγεννα, τα φετινά και τα επόμενα.
3 παντρεμένα ζευγάρια, διαφορετικά μεταξύ τους.
3 Χριστουγεννιάτικες συναντήσεις, με διαφορά ενός έτους… Και όλες γίνονται στην κουζίνα του κάθε ζευγαριού. Εκεί όπου πάντοτε συμβαίνουν τα καλύτερα και πιο ζουμερά.
Ο Sidney και η Jane (Δημήτρης Γκουτζαμάνης και Ιωάννα Πηλιχού). Ο Sidney, εργολάβος στο επάγγελμα, είναι σε θέση να κάνει πολλά, για μια γρήγορη κοινωνική και επαγγελματική εξέλιξη. Προσπαθεί να εντυπωσιάσει τους ανωτέρους του, ίσως και εις βάρος του γάμου του και σταδιακά πετυχαίνει μια κάποια επιτυχία, η οποία είναι όμως ικανή να κάνει τους υπόλοιπους να τον «φλερτάρουν», μιας και η δική τους τύχη, τους έχει εγκαταλείψει… Στο τέλος, όμως, θα παίξουν όλοι το παιχνίδι του. Η Jane είναι η πιστή σύζυγος του Sidney, με μια ιδιαίτερη εμμονή στις δουλειές του σπιτιού. Πρόθυμη να ευχαριστήσει και να ακολουθήσει τον σύζυγό της, όχι από απληστία ή για να αποκτήσει κοινωνική θέση, αλλά απλά για να έχει μια άνετη οικογενειακή ζωή. Στο τέλος, όμως, και η Jane χάνει την ευαισθησία της, παπαγαλίζει τα λεγόμενα του συζύγου της, στο τελικό μακάβριο πάρτι του.
Ο αρχιτέκτονας Geoffrey και η σύζυγός του Eva (Δημήτρης Μαζιώτης και Βάσω Γουλιελμάκη). Ευκατάστατο ζευγάρι, αν και στην πορεία κάποια επαγγελματικά σχέδια δεν θα έχουν τύχη. Ο Geoffrey αδιαφορεί παντελώς για τη σύζυγό του, η οποία οδηγείται στο ποτό και στην κατάθλιψη. Προσπαθεί δεκάδες φορές να αυτοκτονήσει, όμως η ουσιαστική αδιαφορία των άλλων δεν της το επιτρέπει… Η Eva όμως αναρρώνει, επανέρχεται και αναλαμβάνει τον έλεγχο της σχέσης της.
Ο τραπεζίτης Ronald και η σύζυγος του Marion (Θάνος Καληώρας και Άννα Κουρή). Ο Ronald μαθημένος να απολαμβάνει τα καλύτερα πράγματα στη ζωή, συμπεριφέρεται με έπαρση και περιφρόνηση στον Sidney και τη Jane, μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Η αριστοκρατική του εικόνα αρχίζει και εμφανίζει ρωγμές, ενώ είναι θέμα χρόνου πια να αποδεχτεί ότι ο Sidney, που μέχρι χθες περιφρονούσε, είναι ο μόνος σημαντικός πελάτης στην τράπεζά του. Η Marion, βαθιά σνομπ και εκκεντρική, έχει πρόβλημα με το αλκοόλ, ενώ με την παρουσία της μεγεθύνει την, τελικά, αποτυχημένη ζωή του Ronald.
∞
Ο σκηνοθέτης Γιάννης Διαμαντόπουλος αναδεικνύει, εντέχνως, τις αδυναμίες του κάθε ζευγαριού με χιούμορ, αλλά και με έναν τρόπο που σε βάζει σε σκέψεις… έτσι είναι οι άνθρωποι μέσα στον γάμο, αναρωτιέσαι… Ο σκηνογράφος Νίκος Κασαπάκης, δημιουργεί 3 διαφορετικές κουζίνες, με έναν έξυπνο τρόπο, η Έβελυν Σιούπη δημιουργεί κοστούμια που αντανακλούν την προσωπικότητα των ηρώων, ενώ ο Διονύσης Τσακνής, που επιμελείται την μουσική υπόκρουση και η Κατερίνα Μαραγκουδάκη, που επιμελείται του φωτισμού, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που πριμοδοτεί την ιστορία.
Ο Θάνος Καληώρας, η Άννα Κουρή, ο Δημήτρης Γκουτζαμάνης, η Ιωάννα Πηλιχού, ο Δημήτρης Μαζιώτης και η Βάσω Γουλιελμάκη, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, ενώ καλύπτουν με τη, δεδομένη, υποκριτική τους δεινότητα και το ταλέντο τους, το άγχος και την αγωνία της πρεμιέρας και τελικά κερδίζουν το στοίχημα. Ας μου επιτραπεί, όμως, να σχολιάσω, ακόμη μια φορά, το ταλέντο της Γουλιελμάκη στην κωμωδία (αδυναμίες είναι αυτές), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αποδίδω τα εύσημα και στους υπόλοιπους συντελεστές.
∞
Δε ξέρω τελικά πόσο φαρσοκωμωδία είναι αυτό το έργο του Ayckbourn, παρόλο το χιούμορ (και τα γέλια στην πλατεία) που επικρατεί σε πρώτο επίπεδο. Σε ένα δεύτερο επίπεδο παρατηρούμε τη ματαιοδοξία, ακόμη και μέσα σε ένα οικείο περιβάλλον, τον κοινωνικό σνομπισμό και ανταγωνισμό, με στόχο το χάιδεμα του εγώ και την αγνόηση των ελαττωμάτων. Η ιστορία διαδραματίζεται τη δεκαετία του ’70, όπου καμιά σύζυγος δεν εργάζεται, ενώ οι άντρες τις συμπεριφέρονται απαξιωτικά και η τάση για την μοιχεία είναι must. Καταπιεσμένες σύζυγοι, ζούνε μέσα στη σιωπή, υποκρινόμενες τις ευτυχισμένες, αλλά για δες μέσα σε τρία χρόνια πόσα πολλά πράγματα μπορούν αλλάζουν στις ζωές όλων…
Μια παράσταση, στην οποία θα σκεφτούμε πολύ και θα απολαύσουμε εξαιρετικές ερμηνείες. Μια παράσταση όπου το γέλιο είναι το εργαλείο για να μπούμε με μεγαλύτερη ευκολία σε ένα δεύτερο επίπεδο σκέψης.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2023
