Είδαμε την παράσταση ‘Καλιφόρνια Ντρίμιν 2 (20 Χρόνια Μετά)’ στο Από Μηχανής Θέατρο
Ο Ντίνος, ο Άρης, η Βουβού και η Κική, 4 νέα παιδιά, μετά το σχολείο, γύρω στα 20. Τα αγόρια, λίγο πριν τη στρατιωτική κατάταξη, και τα κορίτσια τους κάνουν όνειρα πώς θα ξεφύγουν από τη μίζερη Ελλάδα για τη γη της επαγγελίας, την Καλιφόρνια. Τα όνειρα ναυαγούν, οι σχέσεις δοκιμάζονται και τα αγόρια τελικά, μετά δόξης και τιμής, παρουσιάζονται για να υπηρετήσουν την πατρίδα. Έτος 2002.
20 χρόνια μετά, στην Αθήνα του σήμερα. Ο Ντίνος ζει σε ένα σπίτι-χάος, με όνειρα πλούτου και πουλώντας μια πλαστή εικόνα στα social media. O Άρης είναι ακόμη ντιλιβεράς στην πιτσαρία που δούλευε ως έφηβος και η Βουβού συνεχίζει να εργάζεται στο ίδιο κομμωτήριο, όπως τότε, και παραμένουν ζευγάρι. Η Κική είναι η μόνη της παρέας που την έκανε για Καλιφόρνια, με τη συνδρομή του “μεγάλου”, του Κώστα που ήταν κάποτε ζευγάρι και τώρα έχει επιστρέψει στην Αθήνα και αναζητάει ξανά την πηγή της ευτυχίας στη βουδιστική θρησκεία. Ένα μήνυμα από την Κική στον Ντίνο και μια συζήτηση που ξεκινάνε, αναζωπυρώνει τη σκέψη του να βρεθεί στην Αμερική, όπου ζει η πρώην του, που είναι μεγαλοστέλεχος εταιρείας και, κοινώς, τα έχει “κονομήσει”.
Με τη συνδρομή του Άρη, που του φτιάχνει επεξεργασμένες εικόνες πλούτου, αναζητά τον τρόπο που θα μαζευτεί γρήγορα το ποσό για το ταξίδι. Οι λύσεις που του προτείνει ο φίλος του, όπως ντιλιβεράς ή σεκιουριτάς, τον ξενερώνουν (Αγόρι μου εγώ δεν γεννήθηκα ντελιβεράς ούτε και σεκιουριτάς γεννήθηκα, λέει συνεχώς με στόμφο). Με το άγχος της γρήγορης επιτυχίας να έχει χτυπήσει ξανά κόκκινο, ο Ντίνος χάνει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και επεξεργάζεται φανταστικά σενάρια επιτυχίας. Μια πληροφορία που θα πάρει από το ζεύγος Άρη – Βουβού, που έχουν μια “επαγγελματική” σχέση με τον “μεγάλο”, ως πελάτη των μαγαζιών που δουλεύουν, θα τον βάλει ξανά στη διαδικασία να καταστρώσει ένα μεγαλοφυές σχέδιο, που θα τους φέρει όλους στο αεροπλάνο, για να συναντήσουν την Κική. Και επειδη τα δύο φιλαράκια του είναι ελάχιστης εμπιστοσύνης, όλα πάνε στράφι και το όνειρο σβήνει οριστικά…
Αλλά, επειδή υπάρχει Θεός και λυπάται καμιά φορά τους ανθρώπους ή βαριέται να τους κάνει πλάκα, ο Άρης βρίσκει τα λεφτά από τον “μεγάλο”, που αποφασίζει να πάει στο Θιβέτ να εξαγνιστεί και, αναχωρώντας, του δίνει όλα τα μετρητά του, ως ευχαριστήριο για την παρέα που του έκανε κάθε φορά που του πήγαινε κάποια παραγγελία. Η παρέα ετοιμάζεται και επιτέλους θα δουν από κοντά την περιβόητη Καλιφόρνια. Όμως, η ανώτερη δύναμη έχει άλλα σχέδια γι’ αυτούς, καθώς, την ημέρα της αναχώρησης, παρουσιάζεται, στο σπίτι του Άρη, η Κική! Δεν είναι πλούσια ούτε καν στέλεχος στην εταιρεία που έλεγε στο προφίλ της, παρά μια καθαρίστρια σε ένα ξενοδοχείο, που βαρέθηκε τη ζωή εκεί και αποφάσισε να επιστρέψει στους φίλους της και να τους πει όλη την αλήθεια. Τελικά, αυτή η Καλιφόρνια ήταν εξαρχής ένα όνειρο άπιαστο….
Μια παράσταση με πολλές στιγμές γέλιου, το δεύτερο μέρος της αγαπημένης κωμωδίας του Βασίλη Κατσικονούρη. Οι εικοσάρηδες του τότε πέρασαν δια πυρός και σιδήρου στην έρμη τούτη χώρα και σαν χάμστερ παγιδευμένα σε ένα κλουβί, κάνουν βόλτες στην ίδια ρόδα και πιστεύουν ότι προχωράνε, ενώ βρίσκονται στο ίδιο σημείο. Και για το ζευγάρι Άρη – Βουβού, αυτό δεν είναι και τόσο πρόβλημα, αφού έχουν τις δουλειές τους και κάπως την παλεύουν, για τον Άρη, όμως, που ζει με τις πίτσες και τις μπύρες, που του πηγαίνει στη ζούλα το φιλαράκι του, είναι μάλλον κατάντια… Μόνο που ο ίδιος δεν το αντιλαμβάνεται, αφού, ζώντας μέσα στα προστάγματα της εποχής, θεωρεί ότι, ως ξύπνιος και καπάτσος, είναι σε καλύτερη μοίρα από τους “περιορισμένης ευθύνης” φίλους του, που δεν πρόκειται ποτέ να βρουν την άκρη για την μεγάλη ζωή.
Μια κωμωδία με γρήγορους διαλόγους, βγαλμένους από την καθημερινότητα και πνιγμένους στο ντουμάνι από τον μπάφο. Οι δύο πρωταγωνιστές, ο πονηρός Ντίνος και ο αφελής Άρης, σε προϊδεάζουν, από τα πρώτα λεπτά, πως θα περάσεις πολύ καλά, αφού οι γκάφες και τα παθήματα είναι σχεδόν δεδομένα. Σε αυτά, προσθέστε και το ταίρι του Άρη, τη Βουβού, μια κοπέλα με εμφάνιση και συμπεριφορά καρτούν, που συμμετέχει όσο μπορεί σε όλη αυτήν τη φάρσα, μόνο και μόνο από την αγάπη που έχει στο αγόρι της και όχι από καποια βαθιά πίστη ότι θα βγει τίποτα καλό απ’ όλα αυτά, και με την ελπίδα πως θα την αποκαταστήσει επιτέλους ο άνθρωπός της!
Σκηνοθετικά, ο Δημήτρης Μυλωνάς επέλεξε μια κινηματογραφικής αισθητικής σκηνοθεσία, με γρήγορο ρυθμό, όπως ορίζει το κείμενο, και ωραίες εναλλαγές σκηνών, συναισθημάτων και ατακών, με αρωγούς τον φωτισμό του Γιώργου Αγιαννίτη, τη μουσική και τα ηχητικά του Αλέξη Πορφυριάδη και φυσικά την κίνηση των ηθοποιών, που επιμελήθηκε η Ειρήνη Κυρμιζάκη, μέσα στο καταπληκτικό σκηνικό που έστησε η Νάντια Κασσάρα. Ο Ντίνος, του Γιάννη Στόλα, και ο Άρης, του Σταύρου Καραγιάννη, είναι οι κινητήριοι μοχλοί της παράστασης, που δένουν απίστευτα σκηνικά και, με τις ερμηνείες τους, σε πείθουν ότι είναι πραγματικά δύο “καμμένοι” σαραντάρηδες, που έχουν μείνει ξεχασμένοι 20 χρόνια πριν και σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι ειναι αυτό που μπορεί να τους “ταράξει” και τους προσγειώσει στο σήμερα (αν κάτι τέτοιο φυσικά μπορεί να συμβεί!). Απολαυστική, ως Βουβού, η Άννα Ελεφάντη, σε μια διαρκή κίνηση, που δεν σε ζαλίζει, αλλά σε διασκεδάζει, στον ρόλο ενός ανθρώπου που αρκετοί θα ευχόμασταν να είχαμε στη ζωή μας, για την καλοσύνη και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα πράγματα, που είναι αρκετά διαφορετικός από όσων υπάρχουν στον κύκλο μας… Η Στέλλα Ράπτη, σαρωτική στο πέρασμά της, φέρνει την τελική ανατροπή, που είναι και η οριστική του έργου – υπηρέτησε πολύ καλά αυτό που της ζητάει το έργο να δώσει.
Το ‘Καλιφόρνια Ντρίμιν 2 (20 Χρόνια Μετά)’ είναι η συνέχεια μιας μαύρης κωμωδίας, που επιστρέφει για να συναντήσει τους ήρωές της στο τώρα και να δείξει στο κοινό ότι μπορεί να υπάρξει και πιο πολύ “πίκρα” απ’ όση δοκίμασαν οι ήρωες στο πρώτο έργο. Παράλληλα, κάνει ένα αιχμηρό κοινωνικό σχόλιο για τη χώρα μας, που, σε πείσμα όλων όσα έχουν γίνει τα τελευταία 20 χρόνια, αντί να αντιληφθεί τι πήγε λάθος και να προσπαθήσει να το “μαζέψει”, στο μέτρο του δυνατού, για να μη χαθούν κι άλλες ευκαιρίες ή ικανά μυαλά, που φεύγουν στο εξωτερικό, κατάφερε να τροποποιήσει τις αυταπάτες της, ώστε να συνεχίσει να ζει μέσα από αυτές και να τις “ταΐζει” απρόσκοπα σε όσους έχουμε ξεμείνει εδώ. Η αποκαθήλωση του αμερικανικού ονείρου “made in Greece” της παρέας, αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως πίσω από τις επίπλαστες εικόνες ευτυχίας και ευημερίας, ο πετυχημένος συνεχίζει να είναι αυτός που έχει πολλά περισσότερα στη ζωή του από μια οικονομική άνεση και πως καιροσκόποι και λοιποί μηχανορράφοι, όταν πέφτουν από τους θρόνους τους, το κάνουν με μεγάλο κρότο! Παράλληλα, δίνει και το σήμα μιας νέας αρχής, όπου υπάρχει η δυνατότητα να φτιαχτεί με αληθινά συναισθήματα και όνειρα, που μπορούν οι ήρωες, όχι μόνο να διαχειριστούν, αλλά και να σκεφτούν πώς θα τα κάνουν ακόμη ομορφότερα!
Πέρασα φανταστικά στο Από Μηχανής Θέατρο και τολμώ να πω πως αυτό το δεύτερο μέρος, μου μίλησε περισσότερο μέσα μου, παρόλο που δεν έχω καμία ταύτιση ούτε στο ελάχιστο με τους ήρωες και τις συμπεριφορές τους – ίσως γιατί αυτοί οι άνθρωποι μου θυμίζουν κάποιους που βρίσκονται στον ευρύτερο κύκλο γνωριμιών μας και πάντα, όταν τους συναντώ, όσα λένε και πιστεύουν με κάνουν να διασκέδαζω απίστευτα και να σκέφτομαι “κοίτα να δεις, που δεν χρειάζονται πάντα χημικά και ουσίες για να βρίσκεσαι σε παράλληλες διαστάσεις!”.
Περισσότερα εδώ.
Θοδωρής Κ., Δεκέμβριος 2022
