Είδαμε την παράσταση ‘Ισορροπιστής αεροσκαφών’ στον Πολυχώρο Αθηναΐς
Πόσο αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα; Και όταν λέω ‘αποδεχόμαστε’, εννοώ ουσιαστικά, ακόμα κι αν αυτή δεν έχει τύχει να χτυπήσει τη δική μας πόρτα. Ας αναρωτηθούμε αν κάποτε έχουμε κοροϊδέψει κάποιον για τα κιλά του, την εκφορά του λόγου του, το ντύσιμό του, τις συνήθειές του, κ.λπ. Και ακόμα περισσότερο, αν το έχουμε κάνει πίσω από την πλάτη του… Έχουμε αναλογιστεί ότι η δική μας πρόσκαιρη ευχαρίστηση και το γέλιο που ίσως απολαύσαμε, επηρέασαν, πιθανόν και για πάντα, την ψυχή ενός ανθρώπου; Και αυτός που εισπράττει την παρενόχληση, πώς αντιδρά; Θα του μείνει, όπως ανέφερα, ως ένα ανεξίτηλο σημάδι ψυχής ή θα εκδηλώσει την άμυνά του ως δράση ή αυτοσαρκασμό;
Μια παράσταση που διαχειρίζεται αυτό το ευαίσθητο θέμα, με τον καλύτερο τρόπο, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω χθες. Η παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας «Ισορροπιστής αεροσκαφών» του Θόδωρου Θεοδωρίδη, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, με πρωταγωνιστή τον εξαιρετικό Δημήτρη Πιατά, μας απέδειξε ότι η φαντασία που τροφοδοτείται από τη διαφορετικότητα, δεν έχει όρια και λειτουργεί ως προστατευτικό πέπλο μιας τραυματισμένης ψυχής. Γνωρίσαμε, λοιπόν, τον Αλέξανδρο Ελεφάντη, έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας, με ένα επώνυμο που ενισχύει την ευτραφή εικόνα του και τις αντιδράσεις του περίγυρού του. Ένας άνθρωπος που η διαφορετικότητά του γίνεται ανέλπιστα ένα μεγάλο πλεονέκτημα και του αλλάζει τη ζωή. Όμως αυτή η αλλαγή κρύβει και κάποιες δυσάρεστες εκπλήξεις!
Ένα παιχνίδι φαντασίας και πραγματικότητας, που προκαλεί παράλληλα γέλιο και προβληματισμό, η παράσταση αυτή είναι ένα μάθημα ζωής για το θεατή. Παρακολουθούμε την πορεία ενός ανθρώπου από την ασημαντότητα στην απόλυτη αναγνώριση και αποδοχή, αλλά πάντα με ένα βαρύ κόστος. Μια πολύ όμορφη ιστορία που ξεδιπλώνεται μέσα από εικόνες, ήχους και εκφραστική παραστατικότητα. Ένας ήρωας που δεν διστάζει να αυτοσαρκαστεί και την ίδια στιγμή να μας μεταφέρει την ευαισθησία του, τις σκέψεις του και την παιδικότητα της ψυχής του. Ένας ισορροπιστής αεροσκαφών, που χρησιμοποιεί το σώμα του για να διατηρεί την ασφαλή πορεία των επιβατών, που όμως στην ουσία μας καλεί να ισορροπήσουμε τις δικές μας σκέψεις, τα δικά μας συναισθήματα, τις δικές μας αντιδράσεις στη διαφορετικότητα. Και όλο αυτό το κάνει με κύριο μέσο το χιούμορ, που κάνει το γέλιο μας πιο πικρό στην αποτύπωση της διαφορετικότητας και πιο γάργαρο στις περιπέτειες του.
Η παράσταση ανήκει κι αυτή στις καλύτερες που έχω δει φέτος και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους συντελεστές. Ο Δ. Πιατάς λάμπει στο ρόλο του Α. Ελεφάντη και δίπλα του απολαυστικός ο Αλέξανδρος Τούντας. Η παράσταση θα βρίσκεται στον Πολυχώρο Αθηναΐς έως την ερχόμενη Κυριακή 06/03. Συνεπώς, προλαβαίνετε ακόμα να προσθέσετε μια άψογη θεατρική παράσταση στις αναμνήσεις σας…
Περισσότερα εδώ.
