Είδαμε την παράσταση Ίκαρος στο Θέατρο Ροές
Ένα φτερό στον άνεμο…
Ένα φτερό, που ανάλογα με τις συνθήκες, στροβιλίζεται και πότε πετάει ψηλά, πότε χαμηλώνει, πότε κινείται βίαια και πότε χορεύει απαλά. Μέχρι που θα ‘ρθει η στιγμή που κουρασμένο θα πέσει στο έδαφος…
Ημίφως μυσταγωγίας, Μια ψαλμωδία, επαναλαμβάνεται μονότονα… «Αιωνία η μνήμη…». Και κελαηδήματα πουλιών…
Λευκά κεριά περιμένουν κάποιος να τα ανάψει…
Κομμάτια από μαύρες πατερίτσες πεταμένες σε μια γωνιά…
Και τέσσερις νέοι…
Παίζουν με το φτερό, κινούνται στην αρχή αργά και μετά πιο γρήγορα και όλο πιο γρήγορα…
Και μετά σκοτάδι. Κι ένα παιχνίδι με το φως… Και ψίθυροι, ακατανόητοι… Μια διεργασία εσωτερική…
Κι έρχονται τα γενέθλια και η ενηλικίωση…
«Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Σήμερα θα δω τους φίλους μου. Τι όμορφη μέρα… Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Σήμερα θα δω τους φίλους μου. Τι όμορφη μέρα»…
Τα κεριά ανάβουν και σβήνουν με μια ανάσα…
Και μια ευχή, σαν σαΐτα, να σχίζει τον αέρα…
«Κέρδισα; Κέρδισα;»
«Μη φοβάσαι… Πάψε να φοβάσαι…»
∞
Μια αλληγορική χοροθεατρική παράσταση. Μια παράσταση με συμβολισμούς και παραλληλισμούς και με έντονα εικαστικά στοιχεία.
Μια παράσταση, όπου ο νεαρός Ίκαρος, κάτω από το επικριτικό βλέμμα του πατέρα Δαίδαλου, όλο αγωνία αναρωτιέται αν τα καταφέρνει, αν κέρδισε… «Κέρδισα;»
Κι ένας Ήλιος, σαν λαμπερό φωτοστέφανο, πρωτοστατεί.
Η προσδοκία, η φαντασία και τα φτερά ανοίγουν για να πετάξει… Τα όνειρα καίγονται και τα φτερά γίνονται πατερίτσες… Όσες φορές κι αν πέσεις, άλλες τόσες πρέπει να σηκωθείς…
Είναι όμως και ο Φοίνικας που αναγεννάται μέσα από τις στάχτες του… Και παρόλο που δεν έχει σχέση με την ιστορία του Ίκαρου, είναι αυτός που δίνει το νόημα μετά από κάθε πτώση.
Πόσο τελικά είναι «πόλεμος» η ενηλικίωση; Πόσο διαρκεί το κυνήγι της ευτυχίας; Και πόσο ένα διαφορετικό παιδί είναι «κότα» ή όχι; Η πάλη του διαφορετικού με την πραγματικότητα και η αποδοχή της ήττας. Όμως, το άνοιγμα των φτερών εκ νέου, είναι το κέρδος…
∞
Τέσσερις ταλαντούχοι νέοι ηθοποιοί. Κωνσταντίνος Παράσης, Γιώργος Ομηρίδης, Περικλής Σιούντας, Βασίλης Σιδερόπουλος, με κίνηση και ερμηνεία που δεν αφήνουν ασυγκίνητο τον θεατή.
Η σύλληψη και η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος διεισδύει στην ψυχή του κάθε αγοριού την ώρα που τα κεράκια της ενηλικίωσης ανάβουν και του μέλλοντος οι μέρες στέκονται μπροστά…
Η παράσταση «Ίκαρος» ανέβηκε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, στο θέατρο «Ροές».
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2020
