Είδαμε την παράσταση ‘Η τραγωδία… αλλιώς – Κατανοώντας τη διαφορετικότητα’ στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

«Η τραγωδία … αλλιώς». Όταν ένα παγκόσμια αναγνωρισμένο δραματικό κείμενο έχεις την ευκαιρία να το δεις από μια άλλη οπτική, με στοιχεία κωμικά και σουρεαλιστικά. Και η αμήχανη στιγμή, όταν διαπιστώνεις ότι η διαφορετικότητα υπήρχε ως ζήτημα τότε, όπως και στις ημέρες μας…

Μια ομάδα έντεκα νέων ηθοποιών (Χριστίνα Θωμαίδου, Ρένα Κουμπαρούλη, Σοφοκλής Μαθιόπουλος, Ανδρέας Παπαγιαννάκης, Κωνσταντίνος Ρόδης, Σταυρούλα Ροΐδου, Κατερίνα Σκυλογιάννη, Ολυμπία Σωτηροπούλου, Μάριος Τσουμάρης, Baby Jane), όπου η πλειοψηφία τους ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή, διαθέτοντας το ταμπεραμέντο ενός έμπειρου ηθοποιού, καταφέρνουν να κάνουν το κοινό να ψυχαγωγηθεί, με την υποδειγματική σκηνοθετική μπαγκέτα της Αθηνάς Παππά.

∞

Τα κείμενα της Αθηνάς Παππά και του Νίκου Γιαννόπουλου, αποδομούν την αρχαία ελληνική τραγωδία, με τρόπο ιδιαίτερο και καυστικό. Μέσα από αυτή την αποδόμηση αναδεικνύονται τα στοιχεία διαφορετικότητας της τότε εποχής, όμοια με τα σημερινά. Με αναφορές στη Μήδεια του Ευριπίδη, στις Τρωάδες, στην Ηλέκτρα, στον Αγαμέμνονα και στην Ιφιγένεια, στην ωραία Ελένη, σε θυσίες, σφαγές, πατροκτονίες και μητροκτονίες, οι ήρωες παρουσιάζουν τη δική τους θέση και οπτική και δικαιώνονται ο καθένας ξεχωριστά. Η Μυθολογία στην υπηρεσία ενός ψυχογραφήματος, το οποίο αναλύει τους έρωτες, τα πάθη και την εξουσία, τις αλήθειες και τα ψέματα, την προδοσία, τις ενοχές και τη συγχώρεση.

Η τραγωδία βρίθει τραυμάτων. Κι αν μπορείς να γελάς με την τραγωδία σου, τότε μπορείς να την ξεπεράσεις και έτσι να επουλώσεις το τραύμα σου. Είναι κι αυτή μια διαφορετική οπτική. Αναγκαία και βοηθητική. Εξάλλου, το κλάμα και το γέλιο αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας. Όπως η ζωή και ο θάνατος.

∞

Μια παράσταση σπουδή στην αρχαία ελληνική τραγωδία, η οποία έχει στόχο την κατανόηση της διαφορετικότητας των άλλων. Η μοναδικότητά μας είναι αυτή που μας κάνει διαφορετικούς, όμως υπάρχει μια αναγκαία συνθήκη η οποία απαιτεί την αποδοχή αυτής της διαφορετικότητας, σε όλα τα επίπεδα.

Μια ροκ παράσταση, όπου σέβεται στο έπακρο τα κείμενα της αρχαίας τραγωδίας και απλώς τα μεταγράφει, στοχεύοντας στην κατανόηση του διαφορετικού. Σκωπτικό χιούμορ, με το κωμικό και το τραγικό να εναλλάσσονται διαρκώς, στο ιστορικό τότε και στην επικαιρότητα του τώρα. Μουσική, χορός, ταλέντο, φρεσκάδα και πολύ χιούμορ.

Πραγματικά μια παράσταση που ψυχαγωγεί.

∞

Στο φουαγιέ του Θεάτρου της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, ο θεατής μπορεί να περιηγηθεί στην έκθεση φωτογραφίας του Βαγγέλη Ρασσιά, με τίτλο «Το Τραύμα», με φωτογραφίες εμπνευσμένες από την παράσταση.

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2019