Είδαμε την παράσταση ‘Η σημασία να είναι κανείς ειλικρινής’ στο θέατρο Αλκμήνη

Το τελευταίο θεατρικό έργο του Oscar Wilde αναφέρεται στο Λονδίνο του 1890 και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μιας αγγλικής κωμωδίας ηθών, όπου σατιρίζονται οι καταστάσεις και οι συμπεριφορές μέσα από την ανατρεπτική ματιά του δημιουργού. Η πλοκή είναι γρήγορη, ενώ η υποκρισία, ο φιλοχρηματισμός και ο φανφαρονισμός της βικτωριανής κοινωνίας είναι σε πρώτο πλάνο.

Οι δύο φίλοι Jack Worthing και Alzig Monk, προκειμένου να ξεφύγουν από τις κοινωνικές συμβάσεις της βικτωριανής εποχής, χρησιμοποιούν το ψευδώνυμο Earnest** και αποδέχονται τον «μπανμπουρισμό» ως μέρος της ζωής τους. Παρόλο που ο «μπανμουρισμός» τούς επιτρέπει να έχουν μια πιο ανάλαφρη ζωή στην εξοχή, τελικά θα τους δημιουργήσει προβλήματα και θα τους βάλει σε μπελάδες, όταν οι δύο φίλοι ερωτευτούν. Οι αποκαλύψεις είναι θέμα χρόνου και η ειλικρίνεια ίσως είναι πια μονόδρομος. Ένας αδιέξοδος μονόδρομος, ο οποίος στο τέλος του κρύβει την ανατροπή και την αποκάλυψη. «Λίγη ειλικρίνεια είναι επικίνδυνο πράγμα και πολύ είναι απολύτως μοιραίο»

Η σκηνοθετική προσέγγιση της Όλγας Τζωρτζ παραπέμπει στον τρόπο ερμηνείας των έργων της βικτωριανής εποχής και τονίζει το εγγλέζικο χιούμορ του έργου. Και οι ηθοποιοί ερμηνεύουν σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής, ενώ η ζωντανή μουσική από το πιάνο της Κατερίνας Δεληγιαννίδου παραπέμπει σε ταινίες του βωβού κινηματογράφου, όπου τα μουσικά μοτίβα ορίζουν ή ακολουθούν τη ροή της ιστορίας.

Μια παράσταση, η οποία μας οδηγεί να ξανασκεφτούμε πώς στεκόμαστε πραγματικά απέναντι στην ειλικρίνεια και στην αλήθεια.

** Με το όνομα Earnest που χρησιμοποιεί ο Wilde γίνεται λογοπαίγνιο, μιας και η αγγλική λέξη Earnestness σημαίνει ειλικρίνεια, άμεμπτο ήθος, καλοσύνη και σοβαρότητα.

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Νοέμβριος 2018