Είδαμε την παράσταση ‘Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό’ στο Alhambra Art Theatre

Ο Τούρκος συγγραφέας, Σαμπαχαττίν Αλί, έμεινε γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της «ταξικής λογοτεχνίας». Στα διηγήματα του Αλί, οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Τούρκοι ζούνε αρμονικά, ενώ οι τσιφλικάδες είναι ο εχθρός και όχι οι ταξικές, οι φυλετικές και οι θρησκευτικές διαφορές. Ο έρωτας δε αποτελεί το κύριο θέμα στα διηγήματά του και στο φόντο τοποθετούνται οι εργάτες, οι χωρικοί, οι διανοούμενοι, οι φυλακισμένοι και τα παιδιά. Υπέρμαχος της ειρήνης, ενάντιος στον φασισμό, ο Αλί πολλές φορές κυνηγήθηκε και φυλακίστηκε για τις πολιτικές του απόψεις. Το έργο του “Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό”, που θεωρείται και το σπουδαιότερό του, γράφτηκε λίγο πριν τον μυστηριώδη θάνατο-δολοφονία του και δημοσιεύτηκε στις αρχές του 1940, ενώ η αξία του  εκτιμήθηκε εβδομήντα χρόνια αργότερα, όπου και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και διασκευάστηκε και για το θέατρο.

∞

Ένας ήσυχος, μοναχικός και συνεσταλμένος Τούρκος μουσουλμάνος, ο Ραΐφ, στα χρόνια του μεσοπολέμου, μετακομίζει για σπουδές, στο Βερολίνο. Συνηθίζει κι επισκέπτεται τακτικά τα μουσεία και της εκθέσεις της πόλης, μέχρι που κάποια ημέρα μένει εκστατικός μπροστά στο πορτρέτο μιας γυναίκας, η οποία φορά ένα γούνινο παλτό. Επισκέπτεται την έκθεση ξανά και ξανά, ενώ αναρωτιέται τι είναι αυτό που έχει αυτό το πορτρέτο της γυναίκας με την παράξενη έκφραση και δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό του. Είναι άγρια, είναι έντονη, είναι επιβλητική και συνάμα αθώα, είναι μελαγχολική, αλλά και υπεροπτική. Είναι πολλές γυναίκες μαζί και η φαντασία του στοιχειώνεται. Μέχρι την ημέρα που αυτή η φαντασίωση θα σταθεί μπροστά του. Είναι η γυναίκα του πορτρέτου, η Γερμανοεβραία από την Τσεχία, η Μαρία. Ο έρωτάς τους θα είναι απρόσμενος, όπως και η κατάληξή του, αν και η Μαρία περισσότερο θα ζει μέσα στο κεφάλι του, παρά στον πραγματικό του κόσμο.

Μέσα από το διάβασμα του ημερολογίου του Ραΐφ (Βασίλης Τριανταφύλλου), ο Αλί (Φώτης Καραλής), θα αφηγηθεί την ερωτική τους ιστορία με τη Μαρία  (Βίκυ Διαμαντοπούλου).

∞

Η θεατρική απόδοση του έργου από την Έφη Βενιανάκη και η σκηνοθετική ματιά από τη βραβευμένη σκηνοθέτη Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη, βάζουν τον θεατή μέσα στον μαγικό κόσμο των ερωτευμένων πρωταγωνιστών. Η παρουσία επί σκηνής του μουσικού Ανδρέα Γυφτάκη, ο οποίος ακολουθεί τα πρωτότυπα μουσικά μοτίβα του Κώστα Νικολόπουλου, ενισχύει την όλο ένταση ή γλύκα (αναλόγως) περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Επί σκηνής, λάμπει το υποκριτικό ταλέντο των νέων υποσχόμενων ηθοποιών, Βίκυς Διαμαντοπούλου, Φώτη Καραλή και Βασίλη Τριανταφύλλου, ενώ το μεταβαλλόμενο σκηνικό του Γιώργου Λυτζέρη και οι φωτισμοί του Γιώργου Αγιαννίτη, συνάδουν για το άρτιο αποτέλεσμα.

∞

Μια παράσταση γεμάτη με την άπιαστη φλόγα του πάθους, με μελαγχολία και νοσταλγία, που περιγράφει έναν νεανικό έρωτα, αλλά και τις χαμένες ευκαιρίες, με έναν γλυκόπικρο ρεαλισμό. Βλέπεις, η ενηλικίωση δεν γίνεται πάντοτε με έναν εύκολο τρόπο, ενώ η ζωή μας μπορεί να μεταμορφωθεί από τη μια στιγμή στην άλλη…

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Μάρτιος 2023