Είδαμε την παράσταση ‘Η Καραμέλα’ στο θέατρο 104

Συντρίμμια παντού. Η κατεδάφιση ξεκινά πάντα στην είσοδο, στο έμπα που λένε. Και είναι ολική. Αλλά μόνο σε ό,τι φαίνεται.

Γιατί πλάσματα σαν κι αυτή, ξέρεις, αυτή ντε, τη Φρόξη, με εννοείτε, δεν κατεδαφίζονται ακριβώς γιατί δεν ζουν απ’ έξω. Ξεχειμωνιάζουν στα μέσα, στα μέσα τους. Σιωπηλά, υπόγεια, ήσυχα, ακούν ελάχιστα, βλέπουν μόνο τα απαραίτητα, αγγίζουν ίσα για να μην εξαφανιστούν. Μια μυρωδιά και μια γεύση τα πιο σημαντικά. Τα μόνα σημαντικά.

Η Φρόξη Καραμέλα γεννήθηκε μόνη της, μέσα από τις στάχτες ενός αδιάφορου και πονεμένου σύμπαντος. Έζησε μόνη της, περιτριγυρισμένη από μυριάδες ανθρώπους. Δεν πέθανε. Ποτέ. Κι όταν νόμισε κάποτε ότι θα πεθάνει, αρπάχτηκε από την τελευταία της ανάσα και ξαναβγήκε στην επιφάνεια.

Δεν είναι φανταχτερός ο κόσμος της. Ούτε σπουδαίος και τρανός. Είναι γεμάτος από σκιές, σπασμένα γυαλιά και γωνίες. Αλλά θέλεις να τον δεις, να τον μυρίσεις, να σύρεις τα δάχτυλα στις μυτερές κόγχες. Θέλεις να ακούσεις την ιστορία της. Θέλεις να τη γευτείς. Κι εκείνη σε καλωσορίζει σε αυτήν.

Μια παράσταση που δεν είσαι και σίγουρος ότι συμβαίνει. Βλέμματα που απορούν αν ήρθαν στο σωστό μέρος, τη σωστή ώρα. Αν ήρθαν με τα σωστά τους. Τα βλέμματα αλλάζουν φεύγοντας. Μπορείς να το νιώσεις. Φεύγοντας, θέλοντας και μη, τα βλέμματα κοιτούν προς τα μέσα.

Η πρώτη μας γνωριμία με τη Φρόξη έγινε επί χάρτου. Δεν μπορούσα τότε να σκεφτώ ότι μπορεί να υπάρξει σάρκινη.

Έκανα λάθος.

Η Ελένη Πριοβόλου στην ιδιοφυή συγγραφή γέννησε μια φορά και η Λουκία Πιστιόλα στην άρτια σκηνοθεσία ξαναγέννησε μια δεύτερη ένα και το αυτό πλάσμα. Το πλάσμα που το ίδιο είχε αποφασίσει να γεννηθεί. Μια σπρωξιά και νάτη στο φως. Στο φως; Υπάρχει, στ’ αλήθεια, φως;

Για κοιτάξτε μια γύρω σας… Κοιτάξτε ειλικρινά, με εννοείτε…

Ο Ρίνος Τζάνι, αέρινος, εύπλαστος, αθόρυβα βροντερός, είναι το χαρτί και το μολύβι. Και το σεντόνι και το μπαούλο και ο κόσμος που θα φυλάξει το μυστικό. Το πιο μεγάλο μυστικό. Εκείνο της Ιστορίας του τόπου, όχι όπως το διαβάζουμε, αλλά όπως το ζούμε.

Η Μαρία Μαυροματάκη είναι η Φρόξη Καραμέλα. Συγκλονιστικά παρούσα, στην ανάσα της ανασαίνει η σύγχρονη ελληνική Ιστορία, στο βλέμμα της καθρεφτίζονται οι πεντάρες της ύπαρξής μας.

Ένα καταπληκτικό σκηνικό, καθώς και εντυπωσιακή video art, από τα χεράκια των Χριστόφορου Κώνστα και Χρήστου Μαγγανά ολοκληρώνουν την εξαιρετική αυτή παράσταση

Η Φρόξη Καραμέλα είναι μια μάγισσα που πυρπολήθηκε πριν τη στήσουν στην πυρά. Και επέζησε να μας πει την ιστορία της.

Στη θεατρική σκηνή του 104.

Περισσότερα εδώ.

Χάρις Παρασκευοπούλου, Μάρτιος 2020