Είδαμε την παράσταση ‘Η Επιστροφή των Παραμυθιών’ στο θέατρο Σταθμός
Παραμύθια… αγαπημένα όλων… μικρών μεγάλων…
Παραμύθια διασκεδαστικά, διδακτικά… παραμύθια που γαλουχιζουν γενιές και γενιές…
Όταν ήμασταν μικροί, όλοι είχαμε αγαπημένο παραμύθι και φυσικά αγαπημένο ήρωα παραμυθιού, που ταυτιζόμασταν με έναν μοναδικό τρόπο…
Ακόμα και σήμερα, στο άκουσμα και μόνο της λέξης “παραμύθι”, νιώθουμε ένα ιδιαίτερο φτερούγισμα μέσα μας και μια σπίθα ανείπωτης χαράς να ξεχειλίζει…
Κύριος λόγος, λοιπόν, της επιλογής της παράστασης “Η επιστροφή των παραμυθιών” ήταν η μαγική λέξη!!
Η αρχή της παράστασης είναι ευρηματική και παρασύρει εύκολα τον θεατή στην χώρα των παραμυθιών.
Οι αγαπημένοι ήρωες των παιδικών παραμυθιών, η Ωραία Κοιμωμενη, ο Κακός ο Λύκος, η Ντάμα Κούπα, η Τίνκερμπελ και ο Πήτερ Παν, ο καθένας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, παρουσιάζονται πρόσχαροι και πολύ επικοινωνιακοί!
Ζητούν, με τον δικό τους τρόπο ο καθένας και όλοι μαζί, να γίνουν οι θεατές βοηθοί στο έργο τους.
Μικροί, μεγάλοι, με χαρά ανταποκρίνονται σε αυτό το κάλεσμα χαράς!
Ξαφνικά, λοιπόν, όλοι μεταφερόμαστε στην Παραμυθοχώρα, που ζούμε την ιδιαίτερη καθημερινότητα των ηρώων.
Ο ιδιότυπος ραδιοφωνικός σταθμός, με την υπέροχη ραδιοφωνική παραγωγό του, είναι ένα ευφάνταστο και εξαιρετικά ευχάριστο μέσο ενημέρωσης για όλα τα τεκταινόμενα στην Παραμυθοχώρα!
Μεταφέρεται, έτσι, το χαρούμενο κλίμα της ζωής των ηρώων, που γνωρίζουν ότι απολαμβάνουν την αγάπη μικρών και μεγάλων. Ζουν μια ζωή… παραμυθένια πραγματικά, με χορούς, διασκέδαση, ευτυχία!
Το εκπληκτικό είναι πως μπορούν τόσο άμεσα να κάνουν τους θεατές συμμέτοχους σε όλη αυτή την ευδαιμονία!
Όμως, ως γνωστόν, τίποτα δεν κρατάει για πάντα…
Κάποια στιγμή, με την πάροδο των χρόνων, πολλά αλλάζουν, στη ζωή γενικά, και στις ζωές των ηρώων μας ειδικότερα.
Ο ευρύτατος “κατακλυσμός” της ζωής των παιδιών από την τεχνολογία, μέσω των τάμπλετ, των υπολογιστών και των κινητών τηλεφώνων, γίνεται η κύρια αιτία παραμερισμού των παραμυθιών, της λήθης τους και της απομάκρυνσής τους από τα παιδικά ενδιαφέροντα.
Αυτό κλωνιζει σοβαρά και ουσιαστικά τις ζωές των ηρώων των παραμυθιών και της Παραμυθοχωρας, με τη φοβερή απειλή της ολικής εξαφάνισής τους!
Ετσι λοιπόν, μπροστά στον τρομερό κίνδυνο της καταστροφής τους, οι ήρωες παραμερίζουν τις όποιες διαφορές τους, που τόσο διασκεδαστικά και χαρακτηριστικά προέβαλαν, και συμμαχούν για να βρουν την καλύτερη λύση στο πρόβλημά τους.
Η λύση μία… θα βγουν στον πραγματικό κόσμο, θα ταξιδέψουν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, για να βρουν τρόπους να αγαπηθούν ξανά από τα παιδιά, ώστε να μην εξαφανιστούν εντελώς.
Τα ταξίδια τους αυτά είναι τόσο απολαυστικά, μέσω χαριτωμενων περιστατικών, αλλά και διδακτικά, μέσω μηνυμάτων…
Φυσικά και δεν πρόκειται να αποκαλύψουμε τις τελικές εξελίξεις…
Θα σταθώ, όμως, στα πιο σημαντικά…
Τα παιδιά μου ήταν πολύ χαρούμενα καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης και παρέμειναν με ένα τεράστιο πλατύ χαμόγελο, μέχρι και την αποχώρησή μας από το θέατρο.
Σε αυτήν την παράσταση βιώσαμε το σκηνοθετικό τέχνασμα “Όλα στο φως”… Οι εξαιρετικά ταλαντούχοι ηθοποιοί αλλάζουν ρόλους και κοστούμια μπροστά στους θεατές και κερδίζουν πολύ άμεσα και εύκολα το κοινό με τις εναλλαγές στις υποκριτικές τους ικανότητες!
Σε αυτό το θεατρικό έργο, οι ηθοποιοί και το κείμενο αποδεικνύουν ότι δεν είναι απαραίτητα τα υπέλαμπρα σκηνικά, τα πανάκριβα κοστούμια ή τα ιδιαίτερα οπτικοακουστικά εφέ, για να υπάρξει μια εξαιρετική παράσταση.
Το σκηνικό και ο φωτισμός είναι λιτά, τα κοστούμια ειναι απλά, αλλά πολύχρωμα και χαριτωμένα, και η μουσική επένδυση προσεγμένη και ικανή να σε παρασύρει.
Τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα ατού της παράστασης είναι οι ταλαντούχοι ηθοποιοί, που περνούν στο κοινό τα σπουδαία μηνύματα του έργου· άλλοτε με πολλή χαρά και άλλοτε με τροφή για σκέψη.
Τα μηνύματα της αλληλεγγύης, παρά τις διαφορές, η έννοια της προσπάθειας για έναν κοινό σκοπό, η αγάπη για το βιβλίο και τα ιδεώδη, η σωστή χρήση της τεχνολογίας, που δεν θα μεταμορφώνει παιδιά σε ουσιαστικά “ανύπαρκτες” οντότητες, είναι τα σπουδαία μηνύματα και η τροφή για περαιτέρω σκέψη.
Η παρουσία της συγγραφέως, στο τέλος της παράστασης, με ένα γλυκό χαμόγελο, με τη διάθεση για μια μικρή συζήτηση για το έργο και με την προτροπή της να ανέβουν όλα τα παιδιά στη σκηνή, για να επικοινωνήσουν, όπως εκείνα θέλουν, με τον αγαπημένο τους ήρωα, ήταν η καλύτερη “αυλαία”, που, ειδικά τα παιδιά, καταχάρηκαν!
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές του έργου για το εξαιρετικό αποτέλεσμα και για την επίτευξη του στόχου της παράστασης!!
Περισσότερα εδώ.
Νταίζη Κορωνάκη, Φεβρουάριος 2020
