Είδαμε την παράσταση ‘Hairspray’ *The Broadway Musical* στο θέατρο Ακροπόλ
Τα στάνταρ μου υψηλά, μιας και το αγαπημένο μου θεατρικό είδος είναι το μιούζικαλ. Ιδιαίτερα απαιτητική, μιας κι έχω δει αρκετά στο εξωτερικό. Όμως, όταν ένα διεθνές μιούζικαλ ανεβαίνει στη χώρα μας και φέρει την υπογραφή της Θέμιδος Μαρσέλλου, τότε το άρτιο αποτέλεσμα και η επιτυχία θεωρούνται δεδομένα.
Hairspray λοιπόν. Από τα πιο σημαντικά ποπ-ροκ μιούζικαλ του Broadway, με 8 Tony Awards στις αποσκευές του. Χρώμα, χορός, νιάτα, λαμπερά φώτα, υπέροχη μουσική και τραγούδια, αστεία και καταιγισμός μηνυμάτων. Μια παράσταση για τη διαφορετικότητα, για τα όνειρα των ανθρώπων που μπορούν να βγουν αληθινά, εάν ακολουθηθούν, για τη φιλία, τη δικαιοσύνη και τον έρωτα. Ένα αληθινό πάρτυ, με 30 ηθοποιούς, τραγουδιστές, χορευτές και 12μελή ζωντανή ορχήστρα..
∞
1962 στη Βαλτιμόρη, τότε που ο χορός Μάντισον κυριαρχεί. Εποχή της αθωότητας μεν, αλλά και εποχή με έντονες φυλετικές διακρίσεις. Η Tracy Tumblad (Κατερίνα Σούσουλα), ένα ευτραφές κορίτσι με πολύ φουσκωτά μαλλιά, αλλά με μεγάλη καρδιά, λατρεύει τον χορό και προσπαθεί να κερδίσει μια θέση στο χορευτικό τηλεοπτικό πρόγραμμα The Corny Collins Show (Corny Collins ο Παναγιώτης Πετράκης). Η παραγωγός της εκπομπής Velma (Ντορέττα Παπαδημητρίου) είναι αποφασισμένη να κρατήσει την ευτραφή Tracy και τους Αφροαμερικανούς συμμαθητές της μακριά από το Show. Η Tracy, με τη στήριξη της μητέρας της Edna (Μάρκος Σεφερλής) και του πατέρα της Wilbur (Κώστας Κόκλας), ακολουθεί πεισματικά το όνειρό της και, με το ταλέντο της, κερδίζει μια θέση σε αυτό το χορευτικό πρόγραμμα και γρήγορα, εξελίσσεται σε διασημότητα, ικανή να παρασύρει στον δικό της ρυθμό – ιδεολογία ολόκληρη την εποχή της. Η Tracy ζει σε έναν δικό της κόσμο, όπου η αισιοδοξία κυβερνά, ακόμη κι όταν περισσεύει η αδικία, ο διαχωρισμός και οι προκαταλήψεις. Η δικαιοσύνη όμως είναι κυρίαρχη, όταν η ομορφιά περνάει από την ψυχή.
Ζεστοί χαρακτήρες, μηνύματα αλληλοβοήθειας και συμπαράστασης, όνειρα που κατακτώνται και η αγάπη που θριαμβεύει, μιας και είναι ένα δώρο που δίδεται από ψηλά. Όνειρα διαφορετικά, που όμως είναι όνειρα και μια διαπίστωση ότι ο παραλογισμός των πολλών δεν μπορεί να διαμορφώνει τη δική μας λογική… Ενώ φίλε, αν κάτι αξίζει να το κερδίσεις, τότε οφείλεις να παλέψεις για αυτό…
Ζητήματα πολύ σοβαρά, όπως οι φυλετικές διακρίσεις, ο κοινωνικός ρατσισμός, η κράτηση σε σωφρονιστικό κατάστημα, η κοινωνική αλλαγή δοσμένα μέσα από υπέροχους στίχους και μουσική.
Το Hairspray αποτελεί εκπαίδευση, συνδυασμένη με ψυχαγωγία.
∞
Όσον αφορά το cast που επέλεξε η Μαρσέλλου, εξαιρετικό, όπως και όλο το επιτελείο των συντελεστών. Κατά παράδοση, σε αυτό το μιούζικαλ, ο ρόλος της μητέρας Edna, παίζεται από άνδρα πρωταγωνιστή. Δεν γνωρίζω τι κάνει ως παραγωγός στις παραστάσεις του ο Μάρκος Σεφερλής, μιας και τον συνάντησα πρώτη φορά ενταγμένο στα αυστηρά πλαίσια της ομάδας ενός μιούζικαλ και ήταν ακριβής, μέσα στα πλαίσια που ο ρόλος τον καλούσε να υπηρετήσει. Θετικό πρόσημο η επιλογή του (κι όσο το σκέφτομαι, ίσως και η καλύτερη επιλογή)… Γενικά η παράσταση βρίθει ταλέντων, όπως Κώστας Κόκλας, Ντορέττα Παπαδημητρίου, Παναγιώτης Πετράκης, Κατερίνα Σούσουλα, Βαγγέλης Κακουριώτης, Ησαίας Ματιάμπα, Άννα Φιλιππάκη, Βαρβάρα Νεμπή, Μαριάννα Γερασιμίδου και πολλοί ακόμη. Οι περισσότεροι έχουν αποδείξει την υποκριτική τους δεινότητα εδώ και χρόνια. Σήμερα, όμως, και τραγουδούν και χορεύουν και έτσι μας αρέσουν ακόμη περισσότερο. Όσον αφορά τους νεότερους, είναι αδιαμφισβήτητα ταλέντα με δυνατότητες υψηλού επιπέδου. Τα σκηνικά της Μαίρης Τσαγκάρη, θα πω ότι είναι καλύτερα από παράσταση του εξωτερικού, ενώ τα κοστούμια της Παναγιώτας Κοκκορού, οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα και φυσικά οι χορογραφίες της Άννας Αθανασιάδη, συνηγορούν στο αψεγάδιαστο αποτέλεσμα, όπως επίσης και η ζωντανή ορχήστρα, σε μουσική διεύθυνση ορχήστρας και διδασκαλία του Ηλία Καλούδη. Σημειώνεται δε ότι οι ρόλοι των Αφροαμερικανών υποχρεωτικά παίζονται από νέγρους ηθοποιούς, ενώ ένα φτιαχτό black face είναι ρατσιστικό και ανεπίτρεπτο.
∞
Γιατί δεν μπορούμε να σταματήσουμε τις εποχές ή μια χιονοστιβάδα που κατρακυλάει, αλλά ούτε και τα πόδια που ακολουθούν τον ρυθμό, ούτε το ποτάμι να πέσει στη θάλασσα… Δεν μπορούμε να κρύψουμε τον ήλιο στον ουρανό, ούτε να σταματήσουμε τον χρόνο. Όπως δεν μπορούμε να σταματήσουμε την κίνηση του ωκεανού ή τη βροχή από ψηλά, ούτε τις δυό ερωτευμένες καρδιές να χτυπούν μαζί. Και αύριο είναι μια ολοκαίνουργια μέρα και δεν μπορούμε να σταματήσουμε το ρυθμό. Και το ΜΑΖΙ είναι αυτό που κάνει τη γη να γυρνάει…
Το Hairspray, στο πρόσωπο αφήνει ένα πλατύ χαμόγελο και στην καρδιά μια γλυκιά νοσταλγία… ενώ τα πόδια κρυφά, κάτω από το κάθισμα, ακολουθούνε τον ρυθμό… Cause, you can’t stop the beat…You can’t stop my happiness, cause I like the way I am…
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Νοέμβριος 2019
