Είδαμε την παράσταση ‘Girls & Boys’ στο Θέατρο 104
Ο βραβευμένος με Tony, Βρετανός συγγραφέας Dennis Kelly, γράφει έναν ανατρεπτικό και σκληρό μονόλογο, ο οποίος έκανε πρεμιέρα για πρώτη φορά το 2018 στο Royal Court Theatre του Λονδίνου.
Φέτος και για δεύτερη χρονιά ανεβαίνει στο Θέατρο 104 (τηρουμένων όλων των απαραίτητων μέτρων για τον covid19), με πρωταγωνίστρια την εκφραστικότατη Δώρα Παρδάλη.
Μια ιστορία απλή και καθημερινή, τουλάχιστον στην αρχή… Η γνωριμία ενός άνδρα και μιας γυναίκας στο αεροδρόμιο της Νάπολης. Στην ουρά για τον έλεγχο. Εκεί που ένας έρωτας αναπάντεχος, καραδοκεί… Η ανώνυμη γυναίκα και ο ανώνυμος άνδρας ερωτεύονται, παντρεύονται, κάνουν εξωφρενικό σεξ, δημιουργούν καριέρες, γεννούν παιδιά και ακολουθούν μια ζωή συνηθισμένη και μάλλον συμβατική… Μέχρι που τα προβλήματα εμφανίζονται. Εκείνος, όσο αρχίζει να έχει προβλήματα με τη δουλειά του, εκείνη απολαμβάνει την επαγγελματική της καταξίωση και άνοδο. Εκείνος αφήνει τον εαυτό του, τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά… Κι εκείνη κάποια στιγμή και, μετά από προσπάθειές της, σπάει και του ζητάει διαζύγιο… Τότε αυτός γίνεται απειλητικός και…
Και… όταν οι ισορροπίες ανατρέπονται κι όταν σπάσει το φρένο, τότε τα συναισθήματα γίνονται κτηνώδη και η μόνη επιδίωξη είναι να πληγωθεί ο άλλος, με όποιο κόστος…
Σκληρό κείμενο, στο οποίο αποτυπώνονται οι πολλαπλές και αντιφατικές διαστάσεις στις σχέσεις ανδρών και γυναικών. Η βία στην ακραία της μορφή, μέσα στο σήμερα της κοινωνικής και οικονομικής ανταγωνιστικής επιβίωσης και αναγνώρισης. Ανατριχιαστικές οι σκηνές με τα παιδιά… Εξάλλου η βία είναι εύκολο να εκφραστεί πρώτα στα παιδιά και μετά στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας…
Και είναι η τάση για βία ένα συντριπτικά ανδρικό χαρακτηριστικό; Η ιστορία και οι στατιστικές φαίνεται να υποστηρίζουν αυτή τη θεωρία… Η βία, όπως λέει και ο Dennis Kelly, αποτελεί συστατικό του είδους μας και η ανδρική βία μια εσωτερική παρόρμηση, αφροδισιακό, σαν πορνό δυστυχίας… Η βία που οδηγεί στον οικογενειακό αφανισμό, όπου σύμφωνα με τη στατιστική, κατά το 95% ευθύνονται οι άνδρες… Κι αυτό, κατά κύριο λόγο, συμβαίνει όταν διαπιστώσουν ότι απώλεσαν την (όποια) εξουσία… Και τότε έχουμε τη Μήδεια αντεστραμμένη…
Η Δώρα Παρδάλη καταφέρνει, παρόλο που είναι μόνη της στη σκηνή, να ζωντανέψει στα μάτια του θεατή, με συχνές αναδρομές και τον σύζυγό της, αλλά κυρίως τα παιδιά της, τη Leanne και τον Danny, καθώς και τις αντιπαραβαλλόμενες προσωπικότητες τους. Είναι μια εξαιρετικά εκφραστική ηθοποιός, η οποία καταφέρνει να επικοινωνήσει το κείμενο με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο, δείχνοντας το εύρος του υποκριτικού της ταλέντου.
Αν και προϊδεάζεσαι, μοιάζει δύσκολο να μαντέψεις πού οδηγεί το Girls & Boys… Μια υπόθεση που το τέλος της σοκάρει τον θεατή και τον φέρνει αντιμέτωπο με μια στερεοτυπική κοινωνία, όπου τα πατριαρχικά της πρότυπα είναι ικανά να παράγουν την ακραία βία που οδηγεί σε ένα ολέθριο σκοτεινό ταξίδι…
Όμως η ζωή συνεχίζεται και θέλει γενναιότητα… Και προχωρούν μόνο όσοι είναι γενναιόδωροι και όσοι έχουν τη δύναμη να ξαναγράψουν τις παλιές τους αναμνήσεις, τοποθετώντας στο κάδρο μόνο όσα αγαπούν…
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2020
