Είδαμε την παράσταση ‘Τα Γεγονότα’ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
«Τα γεγονότα»: Το πολιτικό έργο του Ντέιβιντ Γκρέιγκ, εμπνευσμένο από την μαζική σφαγή 69 ανθρώπων, από τον Άντερς Μπρέιβικ, το 2011, στη Νορβηγία, παρουσιάστηκε μόνο για δύο ημέρες στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Στη σκηνή μια χορωδία, ένα πιάνο (πιανίστας ο Μάρκος Κώτσιας), η χορωδός και η ηρωίδα μας, η Κλαίρη (Αγλαΐα Παππά). Μια δασκάλα, που ερασιτεχνικά διευθύνει μια χορωδία, στην οποία συμμετέχουν άτομα από ευπαθείς ομάδες και μετανάστες και που τραγουδούν με την Ψυχή τους, όποτε θέλουν κι όποτε νιώθουν την ανάγκη. Μέχρι που στην αίθουσα εισέρχεται ένας νεαρός, ντροπαλός, συντοπίτης τους (Φοίβος Παπακώστας), που τελικά αποδεικνύεται ότι είναι οπλισμένος. Και ανοίγει πυρ. Όλοι κείτονται νεκροί, εκτός από την Κλαίρη. Μια θηριωδία, ένα ανείπωτο και αδιανόητο Γεγονός. Και ένα διαρκές, απελπισμένο Γιατί που πλανάται, δίχως απάντηση… Κι ένα βαθύ, αξεπέραστο τραύμα που ζητάει απάντηση, μήπως και μπορέσει να επουλωθεί…
Και τι απάντηση να δώσεις; Ίσως είναι ακροδεξιός και ενάντια στους μετανάστες… αλλά μπορεί να είναι απλά κακός… ή είναι ψυχωτικός ή ίσως και σχιζοφρενής… ή απλά έχει έλλειψη ενσυναίσθησης… Ή απλά υποστηρίζει ότι και για να μπεις στη μνήμη του κόσμου, θα μπεις ή με την τέχνη ή με τη βία…
Κι ένας Θεός που ποτέ δεν εμφανίζεται, μια πίστη που μόνο εύκολο πράγμα δεν είναι και διάφορα Γεγονότα που διαρκώς μας δοκιμάζουν.
Κι ένα έργο, μέσα στο έργο εκτυλίσσεται…
Ώ γλυκύ μου έαρ…
Η εποχή μας, δυστυχώς, χαρακτηρίζεται από την πόλωση, τον θυμό, τον διχασμό, την ασέβεια. Αιτία όλων αυτών η ύπαρξη της διαφορετικότητας. Της όποιας διαφορετικότητας. Και η άρνηση της κατανόησής ή της αποδοχής της διαφορετικότητας που οδηγεί στον φόβο… με τα γνωστά αποτελέσματα. Γιατί; Ένα διαρκές γιατί, στα χείλη μας… Και η ανάπτυξη ακροδεξιών, νεοναζιστικών συμπεριφορών… η ξενοφοβία και το τέρας. Ένα τέρας που μας είναι πλέον πολύ γνώριμο. Κι αυτό είναι το επικίνδυνο. Γιατί όταν το συνηθίζεις το τέρας, στο τέλος γίνεσαι κι εσύ…
Η σκηνοθετική προσέγγιση που επιλέγει ο Αλέξανδρος Ραπτοτάσιος, τονίζει την ένταση και ενισχύει τα ερωτήματα που τίθενται στον θεατή. Η 20μελής χορωδία, «Πειραϊκό Φωνητικό Σύνολο Libro Coro», ενσωματώθηκε πλήρως σε όλες τις αναγκαίες στιγμές και ήταν υποστηρικτική στην εξέλιξη των Γεγονότων, ενώ αποτέλεσε, συμβολικά, την κοινωνική συνοχή, απέναντι στα Γεγονότα. Μπορούμε δε να πούμε ότι συμμετείχε όπως ο χορός στην αρχαία τραγωδία. Και η συγκλονιστική Αγλαΐα Παππά και ο εξαιρετικός, νεότερος ηθοποιός Φοίβος Παπακώστας, παίζουν με σκηνική δύναμη, το έργο, μέσα στο έργο, σε μια προσπάθεια ανάδειξης όλων των Γεγονότων που πλήττουν τους καιρούς μας. Ένα συλλογικό αφήγημα, αλλά και διάλογοι προσωπικών αφηγήσεων, και το αποτέλεσμα μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Δεκέμβριος 2021
