Είδαμε την παράσταση ‘Έρωτος Ύβρις’ στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Στο -2 υπόγειο, στο Black Box, του Ιδρύματος Κακογιάννη, ο Νίκος Τουλιάτος και η ομάδα του, Ηχοποιοί, μας προσκαλούν να παραστούμε σε ένα Δικαστήριο, το οποίο τελείται κατά τη διάρκεια ενός Συμποσίου. Εκεί στα άδυτα του Άδη, στο συμβούλιο των Θεών, η Δικαστής ανακρίνει τις φαύλες ψυχές… Τις ψυχές αυτές που έπραξαν την ύβρη και τώρα κοχλάζουν μέσα στα σπλάχνα τους. Είναι οι ψυχές που ζήτησαν εξουσία, πλούτο και εκδίκηση και τώρα πρέπει να απολογηθούν για το κακό που έκαναν, εξαιτίας ενός έρωτα. Έρωτα εσύ, που και των δικαίων ανθρώπων αντέστρεψες τον νου και στον όλεθρο τους κατακρήμνισες… Αθέλητο το σάλεμα του νου μπροστά στο τόσο πάθος…

∞

Για 2η χρονιά, ένα Συμπόσιο βουτηγμένο στο αίμα και πέντε πρωταγωνιστές αρχαίων ελληνικών τραγωδιών, απολογούνται για το κακό και για όσα δεινά επιφέρει το πάθος και ο έρωτας. Αυτό το κακό που αχόρταγα εργάζεται και που θολώνει την κρίση…

Πέντε τραγικοί χαρακτήρες, ο Ορέστης, ο Αγαμέμνονας, η Κασσάνδρα, η Μήδεια και η Αντιγόνη, σε ένα μυσταγωγικό σκηνικό, μέσα σε διαρκείς ήχους από κρουστά όργανα και χρηστικά αντικείμενα, ζητούν συγνώμη για τη γαλήνη τους, σε έναν αέναο κύκλο. Ερινύες τριγυρνούν διαρκώς, βασανίζοντας τους έχοντες διαπράξει ύβρη, ενώ ακόμη και όσοι βουβοί παρίστανται ζούνε τη δική τους διαρκή αγωνία…

Εμείς οι θεατές, ένορκοι και μάρτυρες, προβληματισμένοι αναλογιζόμαστε τις δικές μας ύβρεις… Η ύβρις, βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας των αρχαίων Ελλήνων, υποδηλώνει την υπερεκτίμηση των ικανοτήτων σε επίπεδο δύναμης σώματος, πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής κατάστασης. Ο διαπράττων την ύβρη συμπεριφέρεται με τρόπο προσβλητικό και αλαζονικό, έναντι των νόμων, των άλλων και κυρίως έναντι των άγραφων θεϊκών νόμων. Η συμπεριφορά του υπερβαίνει τη θνητή φύση και επιχειρεί την εξομοίωσή του με τους Θεούς, με αποτέλεσμα να τους προσβάλει και να τους εξοργίζει. Η ηθική τάξη παραβιάζεται, η κοινωνική ισορροπία ανατρέπεται, ο Δίας παρεμβαίνει και οι υβριστές οδηγούνται στην πτώση και την καταστροφή.

∞

Με μια μόνιμη μουσική υπόκρουση, που σου δονεί τα σωθικά, ο Νίκος Τουλιάτος και ο δεξιοτέχνης των κρουστών Simone Mongelli, αναδεικνύουν το πρωτότυπο κείμενο της Άννας Μωραΐτου, ενώ οι φωτισμοί του Δημήτρη Παππά δημιουργούν μια υποβλητική ατμόσφαιρα. Οι ερμηνευτικά εξαιρετικοί Δαρμή Ιωάννα, Καραμπετιάν Χοβίκ, Κουμπαρούλη Ρένα, Μαλανδρενιώτη Αναστασία, Μορέλλι Μυρσίνη, Μωραϊτου Άννα, Πλυτά Μαρία, Τουλιάτος Νικος, Χατζόπουλος Θάνος και Χρυσικοπούλου Σωτηρία, έχουν χορογραφημένη την κάθε τους ανάσα από τον Φάνη Καφούσια. Το Συμπόσιο σαν σκηνικό, οι αρχαιοελληνικές ενδυμασίες και όλη η εικόνα του κολαστηρίου των ψυχών αποτελούν ένα σκηνικό κατάλληλο για το ρυθμοποιητικό θέατρο της ομάδας των Ηχοποιών.

∞

Όπως και η είσοδός μας στον χώρο έγινε τελετουργικά, έτσι και στο τέλος χωρίς χειροκρότημα, μιας και στα Δικαστήρια δεν χειροκροτούμε, αποχωρήσαμε από τον Άδη, με τη σκέψη ότι όσα πράξεις θα πάθεις, ο πανάρχαιος μύθος αυτό διαλαλεί…

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2019